Ölümcül Tuzak

Eleştirisi: uğur.tazegül.................................. 10.üzerinde.9................................. film.hakkındaki.yorumum....................... Amerika'nın Irak işgalini haklı gösterecek ya da en azından iyimser bakabilecek bir bakış açısına sahip olmak artık çok güç. Geçen zaman, özgürleştirme adına yapılan eylemlerin aslında ekonomik çıkarlar üzerine yapılmış gizli harekâtlar olduğunu açıkça ispatladı. Adı sürekli geçen özgürlük teriminin içinin boşaltıldığı ve kapitalist sebeplere dayalı bir işgale örtü olarak kullanıldığını da ortaya çıktı. Aslında bunlar işgal daha ilk başladığında da bilinmekteydi ancak Amerika, özellikle ellerindeki medya gücü sayesinde imajlarına yapmış oldukları makyajlarla durumu toparlamaya çalıştı. Amerikalı askerlerin yaptıkları utanç verici işkence görüntüleri ve maalesef ölen sivil sayısındaki artış kuşkusuz ki bu makyajın akmasını hızlandırdı. Amerika'nın asker kayıplarının gün geçtikçe artması ise bu savaşın anlamsızlığını genelde apolitik olan Amerikan halkı tarafından bile sorgulanmasına sebep oldu. Bu sorgulama değişik biçimlerde sinemaya da yansıdı ancak savaşın genel havasını anlatmakta başarılı olduklarını pek söylenemez. Anlatılan hikâyeler, ya kahramanlık destanları yazan Amerikan askerleri ya da geride kalan kayıpları anlatan abartılı ağlak dramlardı. Kathryn Bigelow'un son filmi The Hurt Locker (Ölümcül Tuzak) ise sessiz sedasız girdiği vizyonda çok kişinin dikkatini çekemeyip birde üstüne aksiyon filmi olarak pazarlanmasına rağmen özellikle eleştirmenler ve yıl boyunca ödül törenlerinde adından sürekli bahsettirerek senenin en iyi filmlerinden biri olarak kendine ayrı bir yer elde etti. Bağdat'ta görev yapan bir bomba imha ekibinin savaşa dair gözlemlerine yer veren The Hurt Locker, savaş psikolojisini bir cehennem olarak tasvir ediyor. Bigelow genel bir savaş filmi anlatmaktan daha çok bir timin savaş anındaki psikolojik durumunu izleyiciye aktarıyor. Savaş karşıtı olmak gibi zoraki bir ahlaki bir kaygıya kapılmadan savaşın bireyler üzerindeki yıkıcı gücü, Irak sokaklarında yaşanan savaş görüntüleri, sivillerin savaşa bakışı gibi birçok konuda söz söylüyor. Bunları betimlerken taraf tutmadan, militarizm ve milliyetçilik yapmadan ancak yine timin bakış açısıyla olayları izliyoruz. Filmin asıl ilginç tarafı da aslında bu olayları izleme yöntemimiz. Film baştan sona kadar bomba imha ekibinin görevleri şeklinde geçiyor. Tim bombaları imha edip görev süresini doldurmaya çalıştıkça karşısına yeni görevler çıkıyor. Bir süre sonra sonu gelmeyen bombalar savaşın sonsuzluğunu tanımlamak için bir araca dönüşüyor. Savaş hızla sürerken hatta savaş mekânı bile değişse patlayan bombaların, ölen

Eleştirisi: Oskarlık bir film değil bence,ırak savaşını anlatıyor tabi amerikan askerlerini kahraman göstererek.Abartılacak bir yapım değil,kötü de değil.Karar sizin...