Beyazperde elestirisi

Melis Z. Pirlanti

Ortaokula yeni başlayan bir çocuğun büyümeye bir adım daha yaklaşırken kafasına taktıkları, popülerliğin dünyadaki en önemli şey olduğuna inanılan o yıllarda bir ergen adayının sıkıntıları ve çocuklar başta olmak üzere herkesi bir şekilde kendine çekme potansiyeli yüksek bu konuları merkezine alan çizgi roman Diary Of A Wimpy Kid, 2007 yılında ise roman şeklinde yayımlanmaya başladı ve en çok satanlar listesinde uzun süre kaldı. Jeff Kinney imzalı kitap 2010 yılında ise sinemaya uyarlanmış durumda.



Thor Freudenthal imzalı film ise genç ama başarılı oyuncularıyla dikkat çekiyor. Ana karakter Greg'i canlandıran Zachary Gordon kadar onun "loser" arkadaşlarını canlandıran Robert Capron ve Grayson Russel, gerçekten de yaşlarının ötesinde oyunculuklarıyla filmin başarısında önemli bir rol oynuyorlar. Filmde, kitapta olduğu gibi bazı çizimler, grafik öğeler mevcut, sanki gerçekten de bu yaşananlar bir çocuğun günlüğünden aktarılıyormuş gibi hissettiren grafikler, filme başka bir hava katmış.



Filmde ortaokul-lise zamanlarında bizim de yaşadığımız, popüler olma kaygıları, arkadaşlıklar, kız-erkek ilişkileri, öğretmenlerle sorunlar, kendini ifade etme sorunları ve benzeri kaygılar, gerçekten de komik bir şekilde aktarılmış.Fakat benim daha da hoşuma giden şey,filmde, başrol oyuncusunun psikolojisinin çok iyi yansıtılmış olması oldu. Burada işlenen psikolojik durum, bana göre illa çocuklukla ilgili bir konu değil. Genel anlamda bazı şeylerin mükemmel olması için ne kadar "kasarsak", doğallıktan o denli uzaklaşacağımızı, doğallıktan uzaklaştıkça da amaçlarımıza nasıl da ulaşamayacağımızı inanılmaz bir şekilde işlemiş bence film ve bunu da karakterlerin üzerinden gayet iyi anlatmış. Kitabı filmden sonra okudum ve elbette kitabından da ayrı zevk aldım fakat bu açı, kitapta çok da elle tutulamayan bir açı. Bu bağlamda filmin senaristlerini de kutlamak lazım ki, günlük şeklinde, başı sonu yokmuş da doğal şekilde yazılmış gibi tasarlanmış, büyük resmi görmeyi biraz da saklamış bir kitaptan bu sonucu çıkartıp filmde bunu yansıtmaya karar vermeleri, hem senaristlerin hem de yönetmenin başarısı diye düşünüyorum.

Çığır açan bir film beklemeyin fakat samimiyetle çekilmiş bir çocuk filminden içimizdeki çocuklara dair de dersler alabilmek adına büyüklerin de izleyebileceği, neşeli, renkli bir film izlemeye hazırsanız, vaktinize yazık olmayacaktır.