Mükemmel Bir Gün: Kullanýcý yorumlarý

Öncelikle Ferzan Özpeteği eşcinsellik temasını işlemediği için kutluyorum diğer filmlerine göre daha farklı olmuş ama pek fazla sanatla alakası olduğunu düşünmüyorum felaket üstüne felaket var filmin içinde Özpeteğin diğer filmlerindeki naifliği bulamadım içinde aşırı trajedi barındıran,İtalyada gişe rekoru kırmak için yapılan bir film olmuş

kitapta da böyle midir okumadığım için bilmiyorum ama; bir filmin sonu bu kadar etkileyici olamazdı. yüreğe dokunan bir film. ferzan özpetek filmi olduğu anlaşılıyor.

Ferzan Özpetek in bu filmini beğenemedm ki güzelliğinden emin oturdm tv başına bugün... filmin içeriğine anlatımına girmeden görsel olark değerlendiyorum ;mikrofonlara o kadar gözüm takıldı ki sürekli dağıldım filmde... sanki filmi izlemeden piyasaya sürmüşler.Bilerek bırakılmış belkide , çözemedm! beni dağıttı.

sinema dan anlamayanları tatmin etmez...

4 kişi girmiştik ve filmin yarısında çıktık.. daha ne diyeyim

kesinlikle yorum yazan 'net' isimli arkadaşa katılıyorum ve yorumlarını tekrarlamadan sadece bazı eklentilerde bulunmak istiyorum.teknik açıdan filmi başarılı buldum ve müziklerin yerinde kullanılması da ayrı bir hoşuma gitti. özpetekin filmografisinde farklı bir yerde durduğu muhakkak ama kesinlikle iyi bir noktada değil...

çok güzel bir filmdi gerçekten , kesinlikle değiyor izlediğinize.

Herkesin yaşadığı komşumuzun başına geleni,kendi başımıza geleni yada kendi içimizde ölece suskun suskun yaşadıklarımızı sade ama çarpıcı bir tabakta sunuyo Ferzan Özpetek... N e kadar da güzel yapıyo.Uçurtma uçurmadan uçuramadan büyüyen çocukların kendilerine ve çevrelerine neler yapabileceğinin hazin öyküsü belki de bu film.İzlenmeli...

Filmde en çok, Ferzan özpetekin her şeyi göstermeden anlatmasını sevdim. Kanımca, pek çok filmde öykü boşlukları bir dezavantaj iken bu filmde sanki işe yaramış gibi... Pek çok şey bizim hislerimize bırakılmış. Acaba bunun/bunların altından ne çıkacak; ne, nereye bağlanacak diye düşünürken filmin kendine özgü finali sayesinde karakterlerin öyküleri film bittikten sonra kafamızda sürüyor. Bu tamamlanmamışlık/bitmemişlik duygusu, karakterlerin yaşam öykülerinin filmden önce varolduğunu ve filmden sonra da varolacağını düşündürerek onları, yaşamlarına sinema penceresinden 100 dakika boyunca şöyle bir göz attığımız gerçek birer kişilik haline getirmiş. Ferzan Özpetekin sinemaya çok yakışan hissiyata dayalı anlatımı, filmde tutturduğu akıcı tempo, çok basit görsel ve işitsel yöntemlerle elde ettiği sinematografik etki yer yer insanın tüylerini ürpertecek kadar heyecan vericiydi.

Ferzanın bana göre en iyi filmlerinden biriydi sadece eşcinsellikten bahsetme hevesinden vazgeçerek daha olgun bir tavır sergilemiş ve italyan filmi tadında bir film çıkarmış, hikayelerdeki kopuklukları herkes görmüştür eminim bir nuri bilge bunu yapsa onun tarzıdır diyebilirdik ama ferzan için bu geçerli değil senaryo her ne kadar eksik olsada 10 7