Kevin Hakkında Konuşmalıyız
  • Seanslar
  • Fragman ve Videolar
  • Oyuncular
  • Eleştiriler
    • Beyazperde eleştirileri
    • Basın eleştirileri
    • Üye eleştirileri
  • Fotoğraflar
  • Biliyor muydunuz?

Beyazperde eleştirisi Kevin Hakkında Konuşmalıyız

4,5


Melis Z. Pirlanti

64. Cannes Film Festivali'nin ikinci gününde izlediğim Kevin Hakkında Konuşmalıyız (We Need to Talk About Kevin), Lionel Shriver'ın 2003'te yayınlanan aynı adlı ödüllü kitabından uyarlanmış. Açıkçası ben tanımıyordum ama filmin yönetmeni İskoçlu Lynne Ramsay, daha önce Ratcatcher adlı filmiyle adından oldukça bahsettirmişse de birkaç yıldır ortalıklarda yokmuş. Bu filmiyle ise kendinden uzun süre söz ettireceğe benzer.

Film, İspanya'da yapıldığını bildiğimiz bir domates savaşı olayı ile başlıyor, Eva (Tilda Swinton) büyük bir mutlulukla kıpkırmızı domateslerin arasında adeta kayboluyor, düşüyor, kalkıyor, kayıyor, en sonunda birçok el Eva'yı yukarı kaldırıyor, Eva çok mutlu, kendisini belli ki çok özgür hissediyor, sonra birden uyanıyor Eva, evinde. (Bu domates savaşı belki bir rüyaydı, belki de Eva'nın daha önce yaşadığı özgür hayattan hatırladığı bir andı.) Müstakil bir evde tek başına yaşıyor Eva ve uyandığında camdan dışarı bakıyor, kırmızı boyalar görüyor. Dışarı çıkıyor ve görüyor ki evine kırmızı boyalarla saldırılmış, her yer kıpkırmızı olmuş, arabasına da aynı şekilde. Hiçbir şey yokmuş gibi arabasına biniyor ve aklına daha önce koymuş olduğu belli bir şekilde gidip bir iş başvurusu yapıyor, kabul ediliyor ve kısa süreli de olsa mutlu oluyor Eva. Genelde ise bitkin, mutsuz.

Film belirli aralıklarla zaman geçişleri yapıyor - bu değişik zamanları Eva'nın saç şekliyle de takip edebiliyoruz. Filmi gizemli kılan taraf da filmin kronolojik olarak düzensiz ve kolajsı kurgu yapısı. Çünkü başta tek bildiğimiz Eva'nın tek başına yaşayan, mutsuz, bakımsız bir kadın olduğu ve geçmişinde sıkıntılı bir şeyler yaşadığı. Daha sonra Eva yeni başladığı işinden bir günlük izin alıyor ve hapishanede birini ziyaret ediyor. Bu ziyaretten sonra geçmişle ilgili daha çok zaman sıçramaları yaşıyoruz ve artık Eva'nın hayatındaki sıkıntı tek tek ortaya çıkmaya başlıyor. Eva özgürlüğüne düşkün, kariyer sahibi, ama aşık olmuş ve evlenmiş bir kadın; hamile kaldığında bu durumundan pek mutlu olmadığını hissediyoruz. Bebeği, doğduktan sonra ilk birkaç ay susmaksızın ağlayarak anne Eva'yı daha da perişan ediyor. Eva adeta mutsuz, bitkin ve çaresiz bir hal alıyor her geçen gün. Kocası ise abarttığını düşünüyor çünkü o eve geldiğinde, oğlunu kucakladığında hiçbir sorun yok. Bebeğin tüm garezi annesine sanki.

Oğulları Kevin altı yaşına geldiğinde hala anneye garezi sürmekte, tek kelime konuşmamakta, annesinin "hadi bana geri yolla" diyerek bacaklarına doğru ittiği topa karşılık vermemekte. Annesi çocuğun otistik olduğundan şüphelenerek doktora götürüyor ama doktor da oğlunun gayet "normal" olduğunu söylüyor. Eva adeta mutsuz bu cevaptan çünkü, biliyor ki oğlunda bir sorun var. Sanki sadece onun görebildiği bir sorun.

Ergenlik çağında Kevin artık isyankar bir genç. Fakat genellikle alıp veremediği hep annesinin üzerine. Eva belki bir şeyler değişir umuduyla yeniden hamile kalıyor ve bu kez Kevin'in tam tersi kişilikte bir kızları oluyor. Kevin elbette bunu da kendisine bir tehdit olarak görüyor ve kız kardeşine zarar verme potansiyeli taşıyor.

Psikolojik gerilim öğelerini büyük bir başarıyla sergileyen film, bir yandan kırmızı renginin üstüne görsel bir deneme gibi adeta. Başarılı bir ses-müzik-görsel uyumuyla, düzensiz kurgusuyla bir ailenin dağılması daha sanatsal gösterilemezmiş herhalde. Böyle psikolojik öğeler taşıyan bir hikayenin olmazsa olmazı karakter çalışmaları da çok yerinde ve derin olmuş. Amerikalı olmayan bir yönetmenin Amerikan toplumunun ruhsuzluğuna bakış açısı ise altı çizilecek derecede takdire şayan. Kevin Hakkında Konuşmalıyız, Woody Allen'ın Paris'te Gece Yarısı (Midnight in Paris)'i gibi masalsı bir hikaye değil, gerçek hayatın tam da ortasında, hem de acı gerçeklerin, ama renkleri kullanışı ve rüyamsı görüntüleriyle bahsettiğimiz film kadar sanatsal ve yumuşak- aslen şeytani- bir hikaye haline gelmiş.

Eva, Kevin'in böyle sorunlu bir çocuk olmasında hiçbir şey söylemese de kendini suçlamaktadır şüphesiz. Zaten filmin anlatmak istediği, kafamızda soru işareti bırakarak günlerce düşünmemizi istediği şey de budur: Her şeyin bir sebebi var mıdır? Kevin'in çocukluktan beri süregelen uyumsuz kişiliği ve sonunda da bir canavara dönüşmesinin sebebi çocukluğunda yaşadıkları, annesinden aldığı olumsuz tepkiler, hatta belki daha anne karnındayken sevilmediğini, istenmediğini hissetmesi midir yoksa kendisinin de filmde cevapladığı gibi bütün bunların bilinebilecek hiçbir anlamı ve hiçbir sebebi yok mudur... Bu durumda sevilmediğini düşünen her çocuk potansiyel bir canavar mı olacaktır? Büyük sevgiyle yetişmiş, çok normal ailelerin içinden çıkan nice katiller, sapıklar yok mudur?

Filmin en korkunç gerçeği aslında doğumundan beri bir türlü iyi geçinemeyen, günleri birbirlerine zindan eden anne oğulun arasında aslında tam da bu sebepten dolayı oluşmuş muhteşem güçlü bağ bana kalırsa. Birbirlerini en iyi anlayan ve tanıyan anne-oğul'dur aslında ve bu birbirlerinin en şeytani yönleri yoluyla da olsa aralarında bir bağ sağlamaktadır. Oğlunun gerçek karakterini görebilen tek kişi annesidir, ne babası ne de kardeşi, bu yüzden aslında Kevin için en önemli kişi annesidir. Ne acı bir tutku ve bağ...

Filmin feminist bir yanı olduğunu da düşünüyorum. Film bize tüm bunlarla birlikte aile denen kavramda birilerinin mutlaka bazı kirleri örtmesi, bazı lekeleri silmesi gerektiğini ve bunun da genelde "anne"ler olduğunu hatırlatıyor. Eva, evinin duvarlarına dökülmüş olan kırmızı boyaları jiletle kazırken yönetmen uzun uzun bunu izletiyor bize, biz rahatsız olana kadar, yani diyor ki bu harap olmuş durum bir şekilde düzeltilmeli, birinin ortalığı toparlaması gerekiyor ve bunu yapan da genelde kadınlar, anneler oluyor, toplum tarafından da onlardan bu bekleniyor.

Kevin Hakkında Konuşmalıyız, Cannes'ın güçlü filmlerinden biriydi, ülkemizde de vizyona girmesi mutluluk verici.

blossomel@gmail.com
twitter:blossomel

Filmle ilgili fikirlerinizi belirtin
Daha fazla yorum görmek istiyor musunuz?

Yorumlar

Son Elestirilerimiz
Betondaki Çatlaklar
  3,5

Çakma Polisler
  3,0

Şef
  3,5

Tüm elestiriler
En İyi Filmler (Kullanıcı Puanlarına Göre)
Maymunlar Cehennemi: Şafak Vakti
  4,1

Yönetmen: Matt Reeves
Oyuncular: Andy Serkis, Jason Clarke
Bilimkurgu
Fragman

Galaksinin Koruyucuları
  4,1

Yönetmen: James Gunn (II)
Oyuncular: Chris Pratt, Zoe Saldana
Bilimkurgu
Fragman

Cehennem Melekleri 3
  4,0

Yönetmen: Patrick Hughes (II)
Oyuncular: Sylvester Stallone, Jason Statham
Aksiyon
Fragman

Vizyondaki tüm en iyi filmler
En Çok Beklenen Filmler
Fotoğraf : Dabbe 5: Zehr-i Cin
1. Dabbe 5: Zehr-i Cin

Yönetmen: Hasan Karacadağ

Oyuncular: Nil Günal Çakıroğlu, Ümit Bülent Dinçer

Film - Korku

Fragman

2. Ninja Kaplumbağalar 3D
3. İncir Reçeli 2
4. Azazil: Düğüm
5. Hobbit: Beş Ordunun Savaşı
6. Yatak Dersleri
7. Grinin 50 Tonu
8. Fast & Furious 7
9. The Avengers: Age of Ultron
10. Labirent: Ölümcül Kaçış

 Tüm beklenen filmler