Oz Büyücüsü: Kullanýcý yorumlarý

THE WİZORD OF OZ / OZ BÜYÜCÜSÜ -1939 - YÖNETMEN : WİCTOR FLEMİNG oynayanlar : Judy Garland ( Dorothy ) Frank Morgan ( prefesör / oz büyücüsü ) Ray Bolger ( Korkuluk ) Jack Haley ( Teneke Adam ) Bert Lahr ( korkak aslan ) Billie Burke ( iyi kuzey cadısı ) Margaret Hamilton ( kötü batı cadısı ) Charley Grapewin ( henry amca ) Clara Blandick ( Emily Hala ) Halası ve Amcasıyla Çiftliklerinde mutlu bir hayatı olan Hayal gücü yüksel Dorothy sevimli ve yaramaz bir köpek olan toto elinden alınmak isteyince evden kaçar. tekrar eve dönmeye çalışır ancakbir TUFAN kopar ve kendini Rengarenk bir Büyü Diyarı olan Oz da buluverir. Hortum esnasında üzerine düştüğü ev doğunun kötü cadısına ayittir.onu öldürdüğü zaman doğunun en sevilen kahramanı olu verir bir anda.Ancak olaylar bu kadarla bitse iyi ! diğer cadının kardeşi olan kötü batı cadısı takılır peşine bu kez de. Oz büyücüsünden yardım almak için zümrüt şehrine doğru uzun bir yolculuğa çıkar bu yolculukta ona eşlik edecek yol arkadaşları bir tarla korkuluğu pas tutmuş bir teneke adam korkak ve cesaret arayan bir aslandır. hatırladığım kadarıyla kalpsiz teneke adam oz büyücüsünün kendine bir kalp bulabileceğini düşünüyordu ve dorothy ile yolculuğa çıkıyordu.Aslan kendisine cesaret bulmak istiyordu. korkuluk ise kendine bir beyin arıyordu ! ...hayalgücü yüksel bir filmdi ozbüyücüsü.hayal meyal hatırlamama rağmen izleyeli belkide 15 yıldan fazla zaman geçmiş olmasına rağmen üzerinden hala bendeki etkisi büyüktür. filmden aklımda kalanlar ise dorothynin uçan balona binmesi rengarenk bir yolda üç arkadaşı ile birlikte yürümeleri ve kalp aramana gerek yok çünkü gerçek kalp yüreğindeki sevgidir demesiydi profesörün teneke adama! 70 yılı devirenbir film ve şimdiki fantastik filmlerden kat kat güzel özünde biraz çocuk filmlerini anımsatsa da hiçte öyle olmayanve gayet güzel mesajlar veren bir film baştan sonuna kadar. atmosfer ve görüntüler yapıldığı yıla göre olağanüstünün de üstünde yönetmenin başarısı yabana atılamaz hiçbir halükarda. aslan cadıya karşı yapılan savaşta gösterdiği cesaret neticesinde üçlü haç madalyasıyla ödüllendiriliyor ve kalbi olmayan teneke adam da bir yetkinlik belgesi alıyordu. sevgi dolu içten mi içten sıcacık bir filmdi oz büyücüsü.Olsa da izlesek ! tekrar vesselam

Bu film hakkında konuşmaya gerek yok.Sinema tarihinde en başarılı masal filmi desek yanlış olmaz sanırım ve bunun yanı sıra bir bilim kurgu filmini aratmayacak derecede başarılı bir senaryoya sahip.Oz büyücüsü sinemanın başyapıtlarından.

inanılmaz bir film. alice harikalar diyarındayı aratıyor ama kesinlikle unutulmaz,klısikler,kültler arasında yerini alıyor.

uğur tazegül.............tolga_taze24@hotmail.comfilm hakkındaki yorumumSiyah beyaz bir Kansasda mutlu bir çiftçi ailesi karikatürüyle karşılar bizi Oz Büyücüsü. Hikaye, Em Teyzesinin yanında yaşayan Dorothynin tek arkadaşı ve sevimli köpeği Totonun, kasabanın saygın kişilerinden Bayan Gulchı korkutması, zaten köpeklerle pek de hoşbeş olmayan Bayan Gulchın de onayıyla Totoyu yok etmek üzere alıp gitmesiyle başlar. Zeki Toto ileride cadı olarak tekrar karşımıza çıkacak olan Bayan Gulchın elinden kurtulur ve Dorothye geri döner. Kanuna karşı gelinemeyeceğine göre, bir çocuk için yapılacak tek şey kalmıştır: Evden kaçmak. Dorothyi, bu yanlıştan yolda rastladığı bir medyum döndürür; ki medyumu da sanki Dorothynin mutlu aile ortamından anımsıyoruzdur.Dorothy evin en güzel yer olduğunu geç de olsa anlamış, eve doğru koşarken, Orta Amerikanın meşhur fırtınalarından biri patlar. Filmin yapım yılı göz önüne alınacak olursa; özellikle hortum ve fırtına efektlerinin dönem için oldukça ileri olduğu söylenebilir. Tüm bu keşmekeş içinde atlanmaması gereken ise, Dorothyin yol boyunca söylediği olağanüstü şarkıların bizi ve elbette Hollywoodu Judy Garland mucizesiyle tanıştırdığıdır.Em teyze ve ailenin diğer fertleri Dorothyden umudu kesip sığınağa girdikleri sırada Dorothy eve dönmüştür; ama geç kalmıştır. Sahne sinema tarihinin ne ilk son-anda-kaçırılan-umut-edilen-şey sahnesi olacaktır, ne de son. Sesini kimseye duyuramayan Dorothy kafasını bir yere çarpar, bayılır ve:Biraz Lewis Carrol ve Alis Harikalar Diyarındayı çağrıştıran bu geçiş diğer bir özelliğiyle dikkat çekicidir; çünkü Oz ülkesi renklidir. Technicolora borçlu olduğumuz görüntüler, Disney öncü renkli animasyonu, 1937 yapımı Snow White and the Seven Dwarfsın (Pamuk Prenses ve Yedi Cüceler) olağanüstü başarısıyla yarışabilmek için şartlar oldukça zorlanarak elde edilmiştir.L. Frank Baumun 1899da yayınladığı romanı bundan sonrasını sağ elinin işaret parmağını diline az buçuk değdirmiş herkes bilir: Kansasa dönmek isteyen Dorothy ve yolda rastladığı arkadaşları; beyni olmayan korkuluk - samankafa; kalbi olmayan teneke oduncu - teneke adam ; cesareti olmayan aslan - aslan adam; ve sorunlarına deva olacağını umdukları gizemli Oz Büyücüsünü arayışları...Hikaye kısaca böyledir. Temelde sanat tarihinin en klişe konularından birini, iyiyle kötünün savaşını işleyen kitap, hem çocuk hem de bilimkurgu edebiyatının öncülerindendir. Rengini ve farklılığını şaşırtıcı biçimde 100 yıl sonra bile koruyan hikaye edebiyatçıların deyişiyle bir arkhetupostır (kendinden sonra gelenleri etkileyen, ilk olan). Ama düşülmemesi gereken yanılgı hikayenin yalnız bu denli yalın olduğu düşüncesidir. Çünkü, çocukları eğlendirmek için yazılmış ve çekilmiş gibi görünen eser, aslında olduğu iddia edilen diğer Ozun üzerindeki bir örtüdür. Örtünün altını görmekse dönem Amerikasının siyasi ve ekonomik yapısını anlamadan pek de mümkün değildir.DİÐER OZKitabın yazıldığı sosyal ve ekonomik ortamla filmin sinema perdesine yansıdığı yıllardaki Birleşik Devletler arasındaki en dramatik fark kuşkusuz Amerikan ekonomisinin dip yaptığı 'great depression'dır (büyük depresyon). Bir çıkış ve umut arayan Amerikan halkına umut verme fikri, filmin hem izlenen dış katmanında hem de daha derin incelenmesi gereken sembolik altyapısında açıkça görülür. Verilmek istenen mesaj en açık biçimde Oz Büyücüsünün kendisi tarafından verilir. Samankafa 'Universitatus Committeeatum e plurbis unum'um onursal düşünce doktorasını alır (Th. D. Dr. of Thinkology); korkak aslan cadıya karşı yapılan savaşta gösterdiği cesaret neticesinde üçlü haç madalyasıyla ödüllendirilir ve kalbi olmayan teneke adam da bir yetkinlik belgesi alır. Dorothyse zaten başından beri Kansasa dönebilir ama önce bunu öğrenmesi gerekmektedir. Tek yapması gereken kırmızı terliklerinin topuklarını birbirine vurmaktır (belki sırf bu yüzden Wizard of Oz deyince aklınıza ilk gelecek renk kırmızı olacaktır). Sonuç: Başarmak için ihtiyacımız olan tek şey kaybettiğimiz güvenimiz...Bu noktadan sonra filmi en baştan irdeleme zorunluluğu doğar, çünkü filmin şarkı sözlerini yazan ve senaryoda devamlı değişen yönetmen kadrosundan çok daha fazla etkiye sahip olan 'Yip' Harburgun da dediği gibi: '..müzikaller, insanları düşündürmek içindir..'Daha en başta Dorothyi Oz ülkesine sürükleyen hortum rahatlıkla 30ların insanları sarsan, alışkanlıklarını değiştiren, bilinmeyen ve güvensiz yeni Amerikasıyla tanıştıran büyük depresyonla ilişkillendirilebilir. Oz ülkesine ulaşmak için Dorothynin takip etmek zorunda olduğu sarı, tuğla yol umut ve özgürlüğü simgeler. Hem kitapta hem de filmde ifade edildiği gibi; her ne olursa olsun ve karşılarına ne çıkarsa çıksın sarı, tuğla yoldan ayrılmadıkları müddetçe Dorothy ve arkadaşları özgür ve umut dolu olacaklardır.Dorothy ve arkadaşları tüm sorunlarını çözmek için yola çıkmışlardır ve çare Oz büyücüsüdür; bu da

Altın değerinde bir klasik...

Küçüklüğümde trt1 de izlediğim ve benim için çok önemli yeri olan bir film, o sıcaklığını tadını anlatamam yıllar sonra bile hep aklıma geliyor ve gelicek. Filmi en kısa zamanda elimde bulundurmayı çok istiyorum

bi yanlışı düzelteyim...yorumumda;benim en sewdiğim ve her izlediğimde sıkılmadığım sıkılmayacağım bir film... Yazmışım ama şöyle olacaktı...benim ÇOK sewdiğim ve her izlediğimde sıkılmadığım , sıkılmayacağım bir film olacaktı...en sewdiğim film biraz fazla kaçmış :D...

Çekildiği yılla kıyaslandığında olağanüstü bir film.. 1939..Oyunculuklar harika, dekor harika, öğüt harika... Harika olarak bir çok şey bulunabilir..Özellikle Dorothy ve korkuluğa hayran kaldım.. Korkuluk rolünde Ray Bolger müthiş iş çıkarmış, gözleriyle oynamış adeta.. Judy Garlandın sıcacık gülümsemesi ve tavırları hayran bıraktırıyor..Dönemine göre kıyaslandığında kaçırılmaması gerekn bir yapıt..10/10..

Geçen gün yıllar sonra izledim muhteşem bir klasik...Büyük küçük herkesin izlemesi gereken bir başyapıt...

Bende çok ayrı yeri olan, çocukluğumdan beri beni etkileyen, mükemmel bir başyapıt.. mutlaka izlenmeli..