Arka Bahçe

Tanrıkent filmiyle dikkatleri üzerine çeken Fernando Meirelles; Jeffrey Caine?in John Le Carre?ın çoksatan romanından uyarladığı Arka Bahçe'yi; yine kendine has, eşsiz bir üslupla sinemaseverlerle buluşturuyor. Arka Bahçe; Kenya'da vahşice öldürülen aktirist Tessa Quayle'in ölümünün ardındaki esrar perdesini kaldırmak isteyen kocası Justin Quayle'nin bireysel çabalarıyla ortaya çıkardığı büyük bir komployu anlatıyor.

Constant Gardener; henüz otuzlu yaşlarının başında iken; tüm zamanların en iyi casusluk romanı Soğuktan Gelen Casus?u (The Spy Who Came In From the Cold) yazan John Le Carre'nin muhtemelen en iyi ikinci romanı. Weisz?ın ve Fiennes?in oyunculuklarıyla güçlenen Arka Bahçe; Meirelles'in sürükleyici anlatımı ve hikayesindeki sürpriz gelişmeleriyle; gerek aldığı eleştiriler, gerekse aldığı ödüller itibariyle 2005 yılının en iyi politik-roman uyarlaması?

E.T

Ayşegül Kesirli

Fernando Meirelles, üç sene önce Tanrıkent isimli bir filmle çıktı karşımıza. İtalyan yeni gerçekçilerini hatırlatan hareketli kamerası, doğal ışığı ve amatör oyuncularıyla hepimizi şok eden, bambaşka bir Afrika tasviri sundu. Yeni filmi Arka Bahçe ise tecrübeli oyuncuları ve düzenli anlatımıyla ilk bakışta çok daha kurgusal, çok daha "turistik" bir film izlenimi veriyor. Fakat inanın bana, bu sefer suratımıza çarpan tokat Tanrıkent'ten çok daha sert oluyor. İlk filmde sırtımıza konan yük Arka Bahçe ile daha da ağırlaşıyor. Bütün bu nefes daraltıcı ruh haline ise sinemanın hep yüzleşmek zorunda kaldığı bir dava sebep oluyor; izleyeni oturduğu yere mıhlayan dikizcilik çıkmazı.