Yorumlara aldanıp izlemeyi 1 sene ertelediğim dizi. Diziyi izlesem mi izlemem mi diye yorumlara bakan kişiler için yazıyorum.
Beklentiniz her sahnesi vurdu kırdılı, kaçmalı bir gerilim ve dram ise, başka dizilere yönelebilirsiniz. Dopamin bağımlısı, doom scroll yapmadan yaşayamayan gençlerin bu diziyi beğenmemesi ya da “overrated” bulması normaldir. Zira bu dizide konular ağır ağır işlenir; karakter odaklı bir ilerleme vardır ve bu yönüyle bir başyapıttır.
Diziyi izlerken karakterlerin ruh hâline, ana karakterimiz The Sopranos’un yaşantısına, iç dünyasına ve bir mafya babasının nasıl düşündüğüne tanık oluruz. Bu dizide mafya ailesinden öte bir şey vardır: bir hayat felsefesi. Varoluşsal sancılar, hırs, öfke ve daha nice duygu arasında gidip gelen bir anlatı söz konusudur. Diziyi izledikçe artık siz de ailenin bir parçası olursunuz.
İlk bölümler sıkıcı gelebilir; zira ilk sezon, bütçe kısıntısı nedeniyle sinematografik anlamda zayıf bir sezondur. Sözün özü, diziyi “sadece boş zamanımda izleyeyim, beni heyecanlandırsın, dopamin seviyemi tatmin etsin” diyenler için uygun olmayabilir; bu beklentiye sahip olanlar başka dizilere yönelebilir.
Lütfen dizi kültürü olmayan insanlar da ileri geri konuşarak başkalarını manipüle etmesin.