Afife Jale, Osmanlı döneminde Müslüman kadınların sahneye çıkmasının yasak olduğu bir dönemde tüm engellere rağmen bunu başaran ilk Türk kadın tiyatro oyuncusudur. Sahne aşkıyla çevresine ve devlet otoritesine sürekli meydan okur, her oyunda varoluş mücadelesi verir. Tüm baskılara rağmen mesleğini sürdürmek isteyen Afife, hem toplumun hem de yakın çevresinin üzerindeki ağır yükü taşımaya çalışırken, yaşadığı ilişkiler ve maruz kaldığı yoğun psikolojik baskı giderek ruh sağlığını sarsar. Sahnede özgürlüğü bulan bu öncü kadın, perdelerin arkasında ise derin bir kırılmaya doğru sürüklenir.