Beyazperde
Hesabım
Ortalama puan
4,4
223 Puanlama
5
21 Eleştiri
4
16 Eleştiri
3
3 Eleştiri
2
1 Eleştiri
1
0 Eleştiri
0
2 Eleştiri
Sırala
Filtrele:
- Hepsi
-
-
-
-
-
Bir anime üzerinden yaşanılan acılar ancak bu şekilde anlatılırdı. İzlerken o acıyı hissedeceğinizi düşündüğüm bir yapım. Müzikleriyle de o acıyı o yoksulluğu hissedeceğinizden emin olun 10/10
Bir anime filmi. Bir anime filminin beni bu kadar çok etkileyeceğini hiç düşünmezdim. Genel olarak animeyi sevmem ama bu film beni inanılmaz etkiledi. Bu filmi ikinci izleyişim oldu. İlk izlediğimde bu kadar etkilenmemiştim. Bunun aklıma gelen tek nedeni de 2. Dünya Savaşına ait bilgilerimin bir hayli artmış olması gibi geliyor bana. Bir otobiyografik romandan uyarlama bir film. Romanın yazarı Akiyuki Nosaka, kendi yüzünden öldüğünü düşündüğü 4 yaşındaki kız kardeşi için bu romanı kaleme almış.
Film, savaş bittikten biraz sonra başlar. Seita bir binanın deposunda yerde yatmakta ve ölmektedir. Aklına kardeşiyle geçirdiği son günler gelir ve filmde o günleri izlemeye başlarız. 2. Dünya Savaşı'nın son günlerinde artık Japonya hava gücünü yitirmiştir. ABD, Japon şehirlerini bombalayıp Japonya'nın teslim olmasını istemektedir. Bu bombalanan şehirlerden Kobe şehrinde geçiyor film. Bir hava saldırısı başlar. Seita ve Setsuko sığınığa gitmekte geç kalır. Annesi bu bombardımanda hayatını kaybeder ama Seita bunu kardeşine söylemez. Evleri bombalamada büyük hasar görünce teyzesinin evine giderler. Burada birkaç gün kalırlar. Bir süre sonra teyzeleri artık onlara bakamayacağını söyler ve artık barınacak bir yerleri kalmaz. Bir sığınağa gidip orada yaşarlar. Seita, kardeşi için yemek bulmaya gider ama ülke savaş yüzünden çok fakirleştiği için gıda bulmakta sıkıntı çeker. İyi bir insan olsa da açlık onu hırsızlık yapmaya iter. Bu arada Setsuko hastalığa yakalanır. Doktora giderler ama doktor hızlı bir şekilde onları geçiştirir. Setsuko maalesef hastalığa yenilip hayatını kaybeder.
Filmde, Japon faşizminin ülkedeki insanları düşünmeden izledliği yayılmacı politikanın acılarını sivil halkın ve bu film özelinde çocukların çektiğini görüyoruz. Tabi ki de ABD'nin acımasızca yaptığı sivil katliamlarına söz etmeden geçemeyeceğim. Filmi izlerken sonunu tahmin etmek kolay ama bu filmin etkileyiciliğine gölge düşürmüyor. Savaşın çocuklar üzerindeki etkilerini bu filmden daha iyi anlatan bir film var mıdır acaba? Filmde beni en etkileyen sahnelerden biri Setsuko'nun ateş böcekleriyle ilgili sözler söylediği sahneydi. Ateş böceklerinin Japonların halk inanışında önemli bir anlam içerdiğini sonradan öğrendim. Japonlarda Hitodama inanışı yani ruhların uykudayken bir alev topu biçiminde gözüktüğüne dair bir inanış var. Bu alev topları da ateş böceği şeklinde gözüküyormuş. Bildiğimiz gibi ateş böceklerinin yaşam süresi çok azdır. Filmde bu ateş böceklerinin sembolize ettiği şey de küçük çocukların(Setsuko gibi) hayatlarının çok kısa sürede bitmesidir. Setsuko bir yerde "Ateş böcekleri neden bu kadar erken ölmek zorunda?" diye bir soru sormuştu. Orada anlatılmak istenen Setsuko gibi çocukların hayatlarının ilk ışıklarında ateş böcekleri gibi ışıklarının sönmesidir. Beni inanılmaz bir şekilde duygulandırdı bu film. O kadar güzel anlatılmış ki hayata bakışımı bile değiştirdi. Film psikolojimi o kadar etkiledi ki bir daha filmi izlemeyi düşünmüyorum. "Çizgi film karakterleriyle bu kadar duygu yüklü bir film yapılabilir mi?" sorusuna cevap niteliğinde bir film.
İnsanlık tarihinin en büyük dramlarının yaşandığı bir zamanda Japonya'daki gerçek yaşanmış olayları gördüğümüz bir filmdi. Bu film şu anda bir daha hiç izlemek istemeyeceğim en mükemmel, en etkileyici film diyebilirim.
Filme verdiğim puan= 9,7
Film, savaş bittikten biraz sonra başlar. Seita bir binanın deposunda yerde yatmakta ve ölmektedir. Aklına kardeşiyle geçirdiği son günler gelir ve filmde o günleri izlemeye başlarız. 2. Dünya Savaşı'nın son günlerinde artık Japonya hava gücünü yitirmiştir. ABD, Japon şehirlerini bombalayıp Japonya'nın teslim olmasını istemektedir. Bu bombalanan şehirlerden Kobe şehrinde geçiyor film. Bir hava saldırısı başlar. Seita ve Setsuko sığınığa gitmekte geç kalır. Annesi bu bombardımanda hayatını kaybeder ama Seita bunu kardeşine söylemez. Evleri bombalamada büyük hasar görünce teyzesinin evine giderler. Burada birkaç gün kalırlar. Bir süre sonra teyzeleri artık onlara bakamayacağını söyler ve artık barınacak bir yerleri kalmaz. Bir sığınağa gidip orada yaşarlar. Seita, kardeşi için yemek bulmaya gider ama ülke savaş yüzünden çok fakirleştiği için gıda bulmakta sıkıntı çeker. İyi bir insan olsa da açlık onu hırsızlık yapmaya iter. Bu arada Setsuko hastalığa yakalanır. Doktora giderler ama doktor hızlı bir şekilde onları geçiştirir. Setsuko maalesef hastalığa yenilip hayatını kaybeder.
Filmde, Japon faşizminin ülkedeki insanları düşünmeden izledliği yayılmacı politikanın acılarını sivil halkın ve bu film özelinde çocukların çektiğini görüyoruz. Tabi ki de ABD'nin acımasızca yaptığı sivil katliamlarına söz etmeden geçemeyeceğim. Filmi izlerken sonunu tahmin etmek kolay ama bu filmin etkileyiciliğine gölge düşürmüyor. Savaşın çocuklar üzerindeki etkilerini bu filmden daha iyi anlatan bir film var mıdır acaba? Filmde beni en etkileyen sahnelerden biri Setsuko'nun ateş böcekleriyle ilgili sözler söylediği sahneydi. Ateş böceklerinin Japonların halk inanışında önemli bir anlam içerdiğini sonradan öğrendim. Japonlarda Hitodama inanışı yani ruhların uykudayken bir alev topu biçiminde gözüktüğüne dair bir inanış var. Bu alev topları da ateş böceği şeklinde gözüküyormuş. Bildiğimiz gibi ateş böceklerinin yaşam süresi çok azdır. Filmde bu ateş böceklerinin sembolize ettiği şey de küçük çocukların(Setsuko gibi) hayatlarının çok kısa sürede bitmesidir. Setsuko bir yerde "Ateş böcekleri neden bu kadar erken ölmek zorunda?" diye bir soru sormuştu. Orada anlatılmak istenen Setsuko gibi çocukların hayatlarının ilk ışıklarında ateş böcekleri gibi ışıklarının sönmesidir. Beni inanılmaz bir şekilde duygulandırdı bu film. O kadar güzel anlatılmış ki hayata bakışımı bile değiştirdi. Film psikolojimi o kadar etkiledi ki bir daha filmi izlemeyi düşünmüyorum. "Çizgi film karakterleriyle bu kadar duygu yüklü bir film yapılabilir mi?" sorusuna cevap niteliğinde bir film.
İnsanlık tarihinin en büyük dramlarının yaşandığı bir zamanda Japonya'daki gerçek yaşanmış olayları gördüğümüz bir filmdi. Bu film şu anda bir daha hiç izlemek istemeyeceğim en mükemmel, en etkileyici film diyebilirim.
Filme verdiğim puan= 9,7
Hiç bu kadar ağlamamıştım schindlerin listesine kafa tutacak tek film hatta bence ondan bile daha iyi hayatımda bi filmde bu kadar ağlamamıştım katı biri olmama rağmen.izledikten sonra keşke izlemeseydim dedim.Aklımdan çıkmıyor bi türlü setsuko, bilmiyorumki daha ne denebilir bu filme neden puanı bu kadar düşük anlamıyorum daha ne bekliyosunuzki.Şiddetle tavsiye ediyorum bide orjinal dilini bulursanız onu izleyin puanım 10/100
Bir çok savaş filmine ve dramaya on basar. Muhteşem çizimler, muhteşem bir anime...
ikinci dünya savaşına japonyaya gidiyoruz bu filmde.iki kardeşin savaşın acımasızlığı karşısında yaşama tutunma mücadelelrine tanık oluyoruz.savaş öylesine yalın ve olduğu gibi veriliyorki,drmatik yapısıyla en iyi savaş eleştirisi filmlerinden biri haline geliyor bu anime.japon animelerinin en güzel örneklerinden.özellikle küçük kız kardeşin trajedisi gözpınarlarınızı harekete geçirecek cinsten.
gerçektende yürek acıtan bir filmdi her ne kadar izlerken karakterlerin mutlu olmasını istesenizde sonunu az çok görebiliyorsunuz kaçınılmaz olan sona doğru yaklaşırken ayakta kalmaya uğraşmaları insanın icini acıtıyor ...
harika bir yönetmenlik kusursuz bir senaryo ...Ağlamamak için ne kadar sıksanızda kendinizi bir işe yaramayacak!!!
harika bir yönetmenlik kusursuz bir senaryo ...Ağlamamak için ne kadar sıksanızda kendinizi bir işe yaramayacak!!!
gecenin şu vakti izlerken ağlamamak için zor tuttum kendimi.
gerçekten süper bir film.10/10
gerçekten süper bir film.10/10
animasyon filmlerin doruk noktasi. hatta cok az filme nasip olabilecek inanilmaz etkileyici bir senaryo, olay aki$i, karakterler vs.. dort dortluk bir film.
arkadaşların yorumlarını okurken bile tüylerim diken diken oldu.trajedinin ötesinde ama dünyamız maalesef savaş gerçeğiyle hep yüz yüze bırakılıyor .dolayısıyla en acımasız insanların bile yüreği buruk buruk oluyor.hele işin ucunda masum ve çaresiz çocuklar olunca durum dayanılmazlığın ötesine gidiyor.savaşın iç yüzünde bile neşelerini kaybetmeyen çocuklar gibi bakabilsek keşke dünyaya olgun olsakta bi kuple bile ne mümkün !!!insan denilen mefhum bazen bencilliğinin ötesiyle maalesef yapacağını yapıyor.şu günlerde olması mümkün görünmmeyen savaşsız bir dünya dileğimle.
ağladım ya daha ne denilebilir ki..mükemmel bir animasyon...
Uzun zamandır böyle dokunaklı film izlememiştim. bir çok savaş eleştirisi film izlememe rağmen hiçbiri bu ölçüde bir etki bırakmadı.Şiddetle tavsiye edilir...
bu bir animasyon olamaz.bu kadar etkilyeci bir animasyonda olamaz.bir animasyon filminden ağlıycağım aklıma bile gelmezdi.tereddüt etmeden başyapıt diyebileceğim bir film.
Film hakkında ne desem az olur. İncelikle, duyarlılıkla, başarıyla mükemmel bir şekilde işlenmiş her karesi. Doğal, insani, sosyal bir çok açıdan yaklaşılabilir. Her an hepimizin başına gelebilecek bir kurgu. Yüksek farkındalık sağlıyor. Puanı çok yüksek olmayı hakediyor bence
olağan üstü harika olmuş bunun filmide çekildi gerçekten günümüz savaşdram filmlerinden bile daha iyi daha etkileyici.mutlaka izlenmesi lazım.
bumudur budur abi animeye çocuk filmi diyenler bi izlesin bakalım hala öylemi düşünücekler yanlız duygusal insanlara pek tavsiye etmem baya etkiliyebilir 1010 bence
- En son Beyazperde eleştirileri
- En İyi Filmler
- Basın Puanlarına Göre En İyi Filmler