Babam ve Oğlum eleştirileri

cagan ırmak ısı bılıyo dıyorum baska bısey demıyorum bır fılm 5sn once aglatıp 5 sanıye sonra guldurebılıyosa ve bu senkronu tutturabılıyosa fılm dıye buna derım ınanılmaz oyunculukk sergılenmıs tam arsıvlık turk fılmı dıyebılırım sıddetle tavsıye edıyorum 10/10

Filmin ege kültürünü yansıtması ve buram buram ege agengiyle süslenmesi beni etkiledi. Bir egeli olarak, filmi en iyi benim anlayacağımı düşündüm ve iyi ki yanıldım. Yüz binlerce kişi ile aynı duyguyu paylaşmanın sevinci içerisindeyim. Tebrikler Çağan Irmak sonsuz teşekkürler...

Mükemmel bir dramatik/komedi/psikolojik/gerilim filmi. Türk sinemasının en iyi işlerinden biridir kendisi.

çok uzun zamandır izlediğim hiçbir filmde hiç bu kadar ağlamamıştım.

Zamanında çalıştığım sinemada,çıkışında mendil dağıtmamızla medyada yer almışdık..sanırım 5-6 kere izlediğim ama her izlediğimde ağlamakdan boğulduğum,boğulurken güldüğüm..aynı anda tüm duyguları yaşatabilen,ince işlenmiş,çok başarılı bir film...hep aynı yorumu yapmışlar,abartılıyor? pardon da insanlar neyi abartıyor,ne olur onu açıklayın,aynı anda ağlarken bir anda gülebildiğin bir film daha var mı Türkiyede çekilen?????????

her izledigimde gozumde yas, kalbimde sizi birakan bu film bence turk sinemasinin doruk noktasidir....

Yetkin Dikinciler in şahane oyunu ve ağlatan kareleri ile sevdiğim filmler listeme girdi...

Yıl 1980 ... Sadık (Fikret Kuşkan) gazetelerde yazarlık yapmaya çalışan ama siyasi görüşleri nedeniyle yazıları yayınlanmayan bir gazetecidir. Eşi hamiledir ve doğacak çocuklarını sevgiyle beklemektedirler. Yalnız doğum onları çok ters bir zamanda yakalar.80 darbesinin sabahında eşiyle sokak ortasında kalakalır.Hiçbir yardım gelmediği için eşi kan kaybından bir parkta can verir.Yeni doğan oğluyla yapayalnız kalan Sadık'ı zor günler bekler.Darbeyle beraber bütün siyasi yazarlar hapise atılır.Buralarda ağır işkenceler görür.Hapisten çıktığında ise oğlu Deniz bir yaşına gelmiştir. Oğluna kol kanat geren Sadık onu çizgi romanlarla , masallarla büyütür. Küçük Deniz bütün olayları kendi hayallerinde yaşamaktadır.Babası onun kahramanıdır ve onu bütün kötülüklere karşı koruduğuna inanmaktadır.

Günün birinde Sadık oğlu Deniz'i de alarak yıllardır konuşmadığı babasının çiftliğine gider.Babası yıllar önce evi terk ederek İstanbul'a giden oğlunu hiçbir zaman affetmemiştir.Küçük Deniz bütün aileyi bir araya toplamaya yetecek midir?

Filmin konusu böyle.. Ama her şey burada yazılanlar kadar basit değil. "Nesi basit değil" dediğinizi duyar gibiyim.. Çünkü buna benzer belki de onlarca film seyrettik.Evet.. Belki de onlarca böyle film seyrettik.. Ama inanın bana bu filmde ki oyunculuklar gibi oyunculuğu hiçbirisinde görmedik.. Bu kadar mı etkili , bu kadar mı içten oynanır yaa.. Hiç mi kötü oynayan oyuncu olmaz aralarında.. Vallahi de billahi de oyunculuklardan bir tanesine bile kötü bir söz söyleyemiyorum.. Çünkü bu filmi bu kadar mükemmel yapan onlar.. Yıllarca unutulmayacak bir oyun çıkartıyorlar.. Hele bir babaanne rolüyle Hümeyra var ki sormayın gitsin.. Bir zamanların şarkıcı Hümeyra'sı ve Türk sinemasının unutulmaz oyuncularından birisi olarak bu filmle adeta zirvenin zirvesi yapıyor.. İnanılmaz oynuyor.. Ben şimdiki neslin Hümeyra'yı Avrupa Yakası dizisiyle tanımış olmasına çok üzülüyorum.. Asiye Nasıl Kurtulur , Kırık Bir Aşk Hikayesi , Mine gibi unutulmaz filmlerde rol alan Hümeyra'yı acaba kaç kişi yakından tanıyor.Sinemaya şarkıcılıktan geldiğini kaç kişi biliyor.. Az önce saydığım filmlerde oynadığını kaç kişi biliyor.. Üzülüyorum gerçekten .. Böyle büyük bir yetenek niye ön plana çıkmıyor .. Ama bu filmi yani Babam Ve Oğlum'u ne kadar çok seyreden olursa o kadar çok kişi Hümeyra'yı daha yakından tanıyacak ve o kadar çok seveni olacak.. Hümeyra'nın inanılmaz oyunculuğunu görmek için bile bu filme defalarca gidilir..

Çetin Tekindor.. .. İnanın ne yazacağımı bilmiyorum. Ama şunu söyleyeceğim birazda utanarak.. Ben bu adamın bu kadar mükemmel oyuncu olduğunu bilmiyordum.. Hep önyargıyla bakıyordum.. Ama oynadığı rolle resmen suratıma tokat yemiş gibi oldum.. İnsan oğluna duyduğu öfkeyi ve ona duyduğu inanılmaz sevgiyi bu kadar mı güzel yansıtır perdeye.. Müthiş ki ne müthiş. Yaa Şerif Sezer?? Yılların eskitemediği büyük bir oyuncu daha.. Ve yine inanılmaz bir oyunculuk.. Fikret Kuşkan'a ne denmeli.. Bu kadar mı içten bu kadar mı yürekten oynanır.. Bir insan perdeye bu kadar mı güzel gider.. Ama bir çocuk oyuncu var ki.. adını filme resmen altın harflerle yazdırıyor. Bu çocuk rol kesmiyor.. resmen yaşayarak oynuyor.. Bacak kadar boyuyla "acaba bu çocuk değil de film hilesiyle birisini küçülttüler de o mu oynuyor" diye düşünmeden edemiyorsunuz.. Yaa filmdeki oyunculukları öve öve bitiremem ben.. Hayatımda seyrettiğim nadir filmlerden birisidir bu film.. Resmen bütün oyuncular bütünleşmiş. Oynamıyorlar sanki.. Hepsi rollerini yaşıyor.. Yazımın başında da belirttiğim gibi .. Öykü çok bilindik bir öykü.. Ama bilindik bir öyküyü oyuncuların unutulmaz performansı sayesinde büyük bir zevkle seyrediyoruz..

Çağan Irmak'a deyinmeden olmaz.. Hem senaryosuyla hem de inanılmaz yönetmenliğiyle adeta ben buyum diyor.. Filme öyle bir tempo veriyor ki seyirci bir an bile nefes alamıyor.. Resmen bir şey gelip boğazınıza takılıyor.. Tam hıçkırıklara boğulacakken her arabesk yönetmenin yapmadığı şeyi yapıp bir anda tempoyu düşürü veriyor.. Her hüzünlü sahnenin sonuna bir espri yerleştiriyor.. Yani insanları hıçkırıklara boğmak elindeyken bir anda bu kadar yeter diyor.. Ve izleyenler ağlamakla gülmek arasında bir yerde kalıyor.. Ama şu yanıltmasın sizi.. Çağan Irmak tempoyu ne kadar düşürmek isterse istesin seyirciler helak oluyor.. Ben hayatımda şimdiye kadar böyle bir şey görmedim.. Bütün sinema.. Ama bütün sinema ağlıyordu.. Şöyle bir dönüp etrafıma baktım.. İnanın bana ağlamayan bir kimse yoktu.. Hatta ağlamanın yanında hıçkırıklara boğulanlar bile vardı..Böyle bir sahneyi hayatım boyunca gördüğümü hatırlamıyorum.. Gönül Yarası'na duygusal film diyordum.. Ama bu filmdeki duygusallık neredeyse Gönül Yarası'nı ikiye katlar.. İşte bunun tek nedeni perdede ki oyuncuların inanılmaz performansı ve Çağan Irmak'ın inanılmaz kurgusu..
Bu filmde ki oyunculukları yazın bir kenara.. Çünkü Antalya Film Festivalin de bu oyuncuların dışında birilerine ödül giderse

hayatımda hiçbir filmde bu kadar ağlamamıştım... ama kesinlikle bu filmde ajitasyon yok.. ki özellikle yönetmen baş karakterin ölüm anını bizlere yansıtmayarak bu hatadan kaçındığını gösteriyor.. son derece etkili ve çarpıcı bir film.. hala izlemeyen var mıdır acaba ?

Vasat konusuna rağmen kusursuz oyunculuklar, müzikler ve her şeyiyle süper bir film. 10/10

böyle bi filmi beğenmeyen türk evladının vay haline derim..türk sinemasının en iyi örneklerindendir bu film kesinlikle...

Bu filmin bir yerde reklamını falan duymadim tamamen çevremden aldığım duyumlara dayanarak izledim ve iyi ki de izlemişim..Daha önce gidip ağlayanları duyup ben kesin ağlamam gibi düşüncelerle filme gittim ama maalesef cebimdeki 3 tane selpak bile yetmedi akan gözyaşlarımı silmeye....Bir hikaye ancak bu kadar bizden olabilir ve insanın tüm duygularına hitap edebilir....Çok az filmde tam ağlarken bir sonraki sahnede gülümsediğimi hatırlıyorum...Özellikle benim gibi 1 kaç sene önce babanızı kaybetmişseniz bu filmin sizin için çok daha büyük bir anlamı olacaktır ve ne kadar kendinizi zorlasanız da hıçkırarak ağlamanızı engelliyemeyeceksiniz.
Hayatında 1000`den fazla film izlemiş biri olarak bu filmi en çok sevdiğim ilk 5 film arasına yerleştirmiş durumdayım! Lütfen bu filmi izleyin, pişman olmayacaksınız......O kadar saçma sapan film arasında bu filmin gişe hasılatı kırmasına ve emeği geçenlerin bu müthiş sinema olayının karşılığını maddi anlamda da almalarına katkıda bulunalım....

7 ay aradan sonra ıkıncı ızleyısım tek kelıme ıle muhtesem bır fılmdı 70lı yılların turk fılmlerı tadındaydı muhtesemsın cagan ırmak

Sadece o muhteşem çıldırma sahnesi için bile(ki bence sinema tarihine geçti) izlenmeyi hakediyor.Sadece ses kayıtları yeterli kalitede değil.Kulaklarımı hayli tırmaladı.Gidin ve izleyin derim

ben ıssız adamı sevdim,o filmin sayfasına da yazdım ,çok uzun bir yorum yazdım ama kurallara aykırı bir durum olmamasına rağnem yayınlanmadı,1 saatimi vermiştim o yazıya,sonra da umursamadım bir daha bir saat veririm demedim ama bu yazı yayınlanmazsa 5 saat daha vericek kadar kararlıyım okusun herkes..çağan ırmak...kesinlikle ben ondan babam ve oğlum benzeri bir iş bekleyen kitlelerden değilim,haklı neden kendini tekrar edip bu sürece bizi soksun,ama dedim ya sevdim,ben ve çağan ırmak filmleri için ne kadar yetersiz bir sözcük aslında:sevdim...beni asıl bu saatte buraya yazmaya iten neden şu;ıssız adamın,babam ve oğlumun soundtrack albümlerini dinliyorum,tabii ki filmlerde geçti gözümün önünden,çağan ırmak benim hala çok sevdiğim bir yönetmendir,ama üzüldüm çok buruk birşey hisseettim içimde aslında farkına yeni yeni vardığım bir yara:çağan ırmak benim yönetmenim değil artık ,o o kadar popüler olduki,bunu işleriyle yaptı ama bende ki o sıcaklığını kaybetti,o bu yazıyı okusa eminim beminde umrumdaydı gibi bir tepki vermez,ne demek istediğimi anlar,bendeki yerini o herkese en sevdiği yönetmen sorulduğunda çağan ırmak cevabını almaktaki o kıskançlığı anlar belki,ama hayat gibi der ya hani hayat gibi oldu,biraz ara versin herşeyi çok çabuk tüketmesin,cebinde 10 kuruşun var karnını doyurmak mı sinemamı,cevap sinemaysa işte bu işi seviyorsun üstesinden gelirsin diyen yönetmeni arıyorum ben,özlüyorum,sahi ; hayat gibi yönetmen çağan ırmağı tanıyan var mı,nerde o öz,eskiden kitleyi düşünen hayatın içindeki o yönetmen şimdi gişeye neden bu kadar kafayı taktı,içindeki o amatör ruhu o hayran olduğum amatör ruhu nasıl oldu da kaybetti,ona neden gözü gibi bakmadı,yıldız kültürü izmir dtden çocukluğundan kafaya takmış birgün ben bu oyuncuyla tanışıcam diye,peki neden o çocuğu öldürmüş,neden sıradanlaştırmış,neden filmlerine titizlikle titreyen yönetmen görmüyorum,öylesine birşey çekip şansı yaver gidip belli bir kesim tarafından ayakta alkışlanan bir adam var artık,neden!kızmasın kimse bana,saçmaladığımı düşünün ama bu benim içimden gelen bir yakarış,paylaşım,ben bu paylaşımları yaptığım zaman cebimdeki son 10 kuruşu sinemaya vermiş kadar rahat hissediyorum kendimi!gişe kaygısına,popüler kültüre,yıldız yönetmen olmaya kendini kaptıran yönetmenlerimi sadece özlmekle yetiniyorum.....!