Yaşamın Renkleri eleştirileri - Sayfa 3

Tavsiye edilecek, çok şey anlatan güzel ve hoş bir filim! İzleyeli çok uzun zaman olsa da, bu filimi çok daha sevmeme neden oldu!

bu filmi yıllar önce tv de görmüştüm ve yarısını izlemiştim(bunuda filmi izlemeye başlayınca anladım :)film doyumsuz , çok hoş bir film. iyiki o zaman izlememişim diyorum , şimdi tam tadına ve lezzetine vararak izledim.bu film sayesinde Fionna Apple diye mükemmel bir seside keşfetmiş bulunuyorumtüm sinemaseverlerin izlemesi ve kaçırmaması gerekir.10/9.2

Zekice kurgulanmış, türünün ender örneklerinden masalsı ve bir o kadar da sımsıcak samimi bir film. Daha önce izlemeyenler için şiddetle tavsiye ederim.

Filmin başındaki o 'bu da çocuk filmiymiş' türünden aklınıza gelebileceklere kanıp sakın izlemekten vazgeçmeyin bir iki dakika sabredin.
Film hakikaten mesajları ve yahutta düşündürdükleri itibariyle ilginç ve masalsı bir havada ilerliyor.Acaba hangi şekilde daha mutlu oluruz; hiç düşümeyip, içimizdeki güdüleri harekete geçirmeyip ama karşılığında hiçbir kavganın,saygısızlığın,öfkenin olmadığı bir dünyada mı yoksa içimizdeki seks,aşk ve diğer sayamayacağım duyguları harekete geçirip bunların sonucu olarak da aldatmanın,intikamın, hoşgörüsüzlüğün olduğu bir dünyada yaşamakla mı? Bu filmin ana konusunydu kanımca.ama daha geliştirilebilirdi.
Filmde hoşuma gitmeyen bir tarafı söyleyim;İlk başta david'in kız kardeşi düzeni değiştirmek gerektiğini insaların sadece içindekilier nasıl harekete geçireceklerini bilmediğini söylüyor, yoksa var olmadıını değil ama David ise onların bu şekilde yaşamaya devam etmesi gerektiğini savunuyor ama bize neden olduğu hissettirilmeden (yoksa kahramanımız sadece o an için ne doğru görünüyorsa onu yaptığı için mi?) birdenbire David de düzenin değişmesi için çabalıyor. Bence bu önemli bir sorundu.
Bir de ufakbir ayrıntı(ya da hata) ;David'in siyahbeyaz annesi renkli olunca bu halinden utanıyor ve eski haline dönmesi için David ona makyaj yapıyor(Lens o zamanlar kullanılıyor muydu?:))
Ben bu filmi kesinlikle izelyin derim sırf bu tarzda başka film bulamayacak olmanız bile buna yeter.İyi seyirler

Aslında Ying. Yang gibi. Her zaman güneş doğmaz, bazen yağmur yağar, her zaman başarılı olunmaz. Her zaman mutlu da olunmaz çünkü hayat bir senaryo değil ve bizler siyah beyaz bir filmin karakterleri olamayız. Her şey bu kadar düz ve net olsaydı hayat çok renksiz olurdu. Belki mutsuz olunmazdı belki yangın çıkmazdı belki savaş olmazdı ama sanat da olmazdı müzik de olmazdı ya da bizi mutlu eden ve insanlastıran diğer şeyler de olmazdı. Çok zamansız bir film. Bence her zaman izlenebilir 

Çok güzel bir sistem eleştirisi filmi.Irkçılık, muhafazakarlık ve ayrımcılığın kodları, toplumda kadına biçilen rol, Amerikan orta sınıf banliyö yaşamı, insanlık tarihi ve daha neler... Özellikle Türkiye gibi muhafazakar toplumun üyelerinin şiddetle izlemesi gereken bir film.

2. Dünya Savaşı'nın ardından televizyonun Amerikan aile yapısını oluşturmada ve rol dağılımındaki yerini oldukça iyi gösteren, başlangıçta oldukça ütopik olarak sunduğu ögelerin esasen bir distopya örneğine dönüşmesiyle; aile, mutluluk, toplum düzeni ve toplumsal roller gibi konuları kimi zaman mizahi kimi zamansa absürt bir yaklaşım içerisinde renkler ve renksizlik kavramlarıyla anlatan eleştirel bir film