Hayat Ağacı eleştirileri

bana inanın,daha önce izlediğiniz hiçbir filme benzemeyecek.izledikten sonra "sanat filmi,nuri bilge ceylan tarzı" gibi yorumlar yapanlar da gördüm,fakat bu yalnızca kolaycılık olur.kesinlikle bambaşka,ilginç bir film.bittikten sonra boş boş bakakalmanız kuvvetle muhtemel,fakat içinizden bir şey bu filmi sevmeniz gerektiğini,sevdiğinizi söylüyor sanki.masumiyet filmi.inanılmaz derecede kişisel bir film.izlemesi zor,anlaması zor.yönetmen kesinlikle bizlerin anlaması,beğenmesi,analiz edebilmesi amacıyla yaratmadı bence filmi.din,inanç,hayat,doğa ile ilgili kişisel bir dışavurum.140 dakika süren bu film,hayatımda izlediğim en hızlı geçen,başlayıp bittiğini anlamadığım filmlerden biriydi.bu sürükleyicilik nereden kaynaklandı ben de merak ediyorum.bundan önce görmediğiniz ve büyük ihtimalle bundan sonra da göremeyeceğiniz görüntüler,çekimler var filmde.özellikle ortalarındaki 20 dakika civarı bir kısım tamamen bu tarz görüntülerden oluşuyor.biz her ne kadar bunların bazılarını muhteşem bir görsellik olarak görsek bile,aslında her sahnenin ayrı ve özel bir anlamının olduğunu düşünüyorum.hayran kalınacak bir film.hafif rüzgarın perdelerden geçmesi,suyun akması,güneşin süzülmesi bile insanın ruhunu hafifletmeye yetiyor.filmle ilgili konuşacak,yorumlanacak çok şey var.konusuna pek girmeye gerek yok bence.izleyip tecrübe etmek lazım.çocukluğun o hatıralarda kalan güzelliği,masumiyeti,ana temalardan biri.bana sorarsanız,bir şekilde bu filmi görün derim.hiç beğenmeyebilirsiniz,ama hayatınızın filmi de olabilir.

“Dünyanın temellerini önüne serdiğimde neredeydin? Gündüz yıldızlar birlikte şakırken ve neşeyle Tanrının bütün çocukları neşe çığlığı atarken.” (Job 38:47

The Tree of Life, üç oğlandan birini kaybeden bir aileyi konu alıyor. Bu kayıptan etkilenen çift ve onların ilk oğulları üzerinde geçiyor olaylar. Düzenli kiliseye giden çift bunun neden başlarına geldiğini sorgularken, filmde en ilginç bölümlerden biri ise evrenin, dünyanın ve yaşamın başlamasına ilişkin muazzam sahneler...

Filmde doğa yolu diye aldandırılan Matrix’in içindeki hayat ifade edilir. Hiç memnun olmayan, hiç yetinmeyen ve mutsuz olmak için bir sebep bulan zihin yapısı... Diğeri ise evren ile bir olduğumuz akışta yaşadığımız, kişilik dediğimiz maskelerin atılmış, unutulmuş olan... Varlığın sonsuzluğa uzandığı...

“Hayatta bize iki yol öğretilir. Biri doğanın yolu, biri lütuf yoludur. Hangi yoldan gideceğinizi seçmelisiniz. Lütuf yolu, kendini memnun etmeye çalışmaz. Unutulmaya, boşlukta var olmaya doğru yol aldırır. Hakaret ve yaralanmaları önemsiz kılar. Doğa yolu, sadece kendini memnun etmeye çalışır. Diğerlerinin de memnun etmesini ister. Patronluk taslamayı sever. Kendine ait bir yolu vardır. Mutsuz olmak için neden bulur, etrafında parlayan dünya için de...”

Baba ise hayallerinin peşinden gitmemiş, mevcut durumundan memnun olmayan biri. Çocuklarını kendi doğrularına göre büyütmeye çalışan sert bir baba, zaman zaman eşini de suçlayan... Yaşadığı dualite, hayalinde olması gereken kişi ile yaşamındaki olduğu kişi arasındaki fark... Filmin sonuna doğru kendisini şöyle ifade eder:

“Sevilmek istedim, çünkü harikaydım. Büyük adamdım.Bir hiçim. Etrafımızdaki yüceliğe bak. Ben utanç içerisinde yaşadım. Yüceliği görmedim ve onu onurlandırmadım. Ben aptalın tekiyim.”

Tamamı... Blog'da!

Hayat Ağacı filmi kolay bir film değil .Öyle bir filmki aynı anda iki kişi izlediği zaman film sonrası yorumları birbirine zıt olacak şekilde potansiyelede sahip ama ben beğendim.Özellikle o harika müzik eşiliğinde Big bang sahnesi ve dünyamızın geçirdiği merhaleler belgesel tadındaydı.

gelsede izlesek artık uzun zamandır şöle dinlendirici bir film bekliyorum anlatamam. biraz patırtı kütürtü aksiyon filmlerinden uzaklaşmak iyidir.
biyan önce gelmesini bekliyorum.

bence kesinlikle sinema tarihine damgasını vuracak bir film olacak.. daha önce filmin sayfasına girdiğimde tür kısmında sadece dram yazıyordu fragmanı izledikten sonra bi bilim kurgu havası sezdim ve bi kaç hafta sonra baktığımda dram-fantastik yazıyordu inception tadında bir filme benziyor ama film hakkında bilinenler çok az bu da Mallick in özellikle yapmaya çalıştığı bir şey olsa gerek oldukça gizemli ve üstü kapalı olan fragmanı bile insanın tüylerini diken diken etmeye yetiyor oyunculuklardan zaten şüphe yok sabırsızlıkla bekliyorum

Daha önce Days of Heaven, The Thin Red Line ve The New World gibi nitelikli filmlere de imza atmis olmasina karsin çogu izleyicinin kült film Badlands ile tanidigi Terrence Malick, Amerikan çagdas yönetmenleri arasinda parmakla gösterilen bir yönetmendir. Hayat Agaci ise uzun araliklarla film yapan bu saygin yönetmenin heyecanla beklenen yeni filmi.
1950’li yillarda huzurlu bir sekilde Orta Bati Amerika’nin banliyösünde yesillikler içindeki evlerinde yasayan anne (Jessica Chastain), baba (Brad Pitt) ve üç erkek çocuktan olusan ailenin yasami, ogullardan birinin intihar ettiginin sezdirilmesiyle sarsilir. Aile içi iliskiler annenin sesli anlatimindan, ardindan özellikle büyük ogul Jack’in (Sean Penn) gözünden ‘nerede yanlislik vardi’ sorusunu merkez alarak irdelenir.
Hayat agaci üç formda, ritim ve görsellikle anlatiliyor. Yaprak hisirtilari… Yemyesil ve hüzünlü bir sokagin her daim los evlerinden birinde mutluluk masalini ya da uykusunu yasayan ailesini anlatan duru bir kadin sesi… Rüzgârin sesinde agir çekim dans edercesine hareket eden, hafifçe küçük ogullarina dokunan saydam tenli kadin…
Gündelik gerçeklige ayak uyduran bir yaklasimla kamera hizi ve çekisindeki degisikle birlikte isigin arttigi yeni formatta karelerle ogullarindan birinin ölüm haberinin geldigini anne ve babanin yüzlerinden anladigimiz hatiralardan örülü format.
"Nerede yanlis yapilmisti ?" tümcesi odaga yerlesmesinin ardindan, dünyada yasamin ortaya çikisindan, dinozorlarin var olup soylarinin tükenmesine, ana rahmine düsen cenine kronolojik yapida fantastik bir görsellikle estetize edilmis bir belgesel tadindaki farkli bir görsellikle üçüncü bir yapiyla karsilasiriz.
Film ilkin masalsi gerçekçi, ardindan gündelik gerçek yasamdaki anilari desen flashbackler, bu üçüncü fantastik anlatis formuyla döngüsel olarak yineleniliyor. Belki de filmin Cannes 2011 Altin Palmiye Ödülü’nü alisindaki en büyük etken de farkli formlarda islenen bu döngüsel yapi.
Gri bir gökyüzü altinda gölgeli agaçlik bir alanda kurulmus Amerikan banliyösünü atmosfer alan ve aile içi iliskileri yapmaciksiz irdeleyen filmde, huzurla baski, sevgiyle nefretin iç içe. Söylemeyen ama sezdiren, seyirciden katilim bekleyen, isledigi anne karakteri gibi solgun, gürültüsüz ve sonsuzluk hissi uyandirmasiyla derinlik yaratan üzgün bir film.
Son dönemlerde farkli bir anlatim düzeyinde ve kesinlikle sanatsal olan bir film varsa o da süphesiz Hayat Agaci. Çocuklar arasi iliskilerde Polanskivari izler olsa da sinema dilini, görselligi kullanisindaki ustalik ve yenilikle özgün ve deneysel bir film. Tüm bunlar saygiya deger ama maalesef filmin rahatsiz edici olmasina engel degil. Belki de amaç tam da bu, kim bilir?

umarm maystan sonra izlemeyiz bu filmi. ayrca bir sr karenin yer ald son afiinde bir adet dinozor da grebilirsiniz. dikkatli bakn.

en sevdigim filmin yönetmeni terrence malick ustad yeni dunyadaki hayl kırıklıgını the tree of lifela dagıtacak gibi.. merakla bekliyoruz

müziğindeki ilahi tını insanı büyülüyor...

Son yıllarda izlediğim en etkileyici film diyebilirim. Konusu başta ve hatta filmin sonunda pek anlaşılmayabilir. O yüzden bence iki kez izlemek en iyisi. Filmin başlarında yer alan big bang'in lacrimosa eşliğindeki muhteşem sunumu görülmeye değer. Kesinlikle bu yılın en iyi filmi...

Filmin kalitesine ve başarısına o kadar güveniyorum ki daha vizyona girmeden favori listeme aldım:D fragmanı izlemeyen kalmasın bence ...