Aslında bunun entellektüellikle veya sinema kültürüyle bir ilgisi yok. Karşımızda çok zor bir film yok. Matematikten çok fazla anlamak zorunda değiliz. Bir başyapıt değil bence. Derin bir gerçekle de çarpılmadım. Tecrübe edilmesi gereken bir film. Ama şimdi hakkında söylenenleri anımsıyorum da fazla şişirilmiş bir film. Yönetmenin diğer filmlerini seyretmedim ama herhalde bundan daha iyi filmlerdir.
konu özgün olabilir fakat izlerken başıma ağrılar girdi.sınırları çok zorluyor çok.adamın tipi de çok irrite etti beni.bitse de kurtulsam şu baş ağrısından dedim valla...requiem for a dream’in uzağından bile geçemez...4/10
Maalesef beklentimi karşılamadı film. Büyük bi heyecanla izlemiştim oysaki. Sesler ve görüntü beni yordu. Oysaki konunun beynimi yormasını isterdim. Konu çok güzel ama kesinlikle güzel işlenmedi. Filmin siyah beyaz olmasının bi artısı yoktu bence. Ve film bittiğinde bana şunu dedirtti: Aptal olduğun sürece mutlusun :) spoiler: çünkü adam bildiği müddetçe mutsuz gergin sinirli delirmiş bi haldeydi kafasına matkabı dayayacak kadar hemde. Ne zamanki bankta sorulan sorulara bilmiyorum dedi o an adamın yüzünde ilk defa gülümseme belirdi artık mutluydu çünkü bilmiyordu. Heralde aronofsky "mutluluk cehalette" mesajı vermek istedi bize :
Öncelikle bu kadar kısıtlı imkanlarla ve bu kadar değişik bir konuyla ancak bu kadar etkileyici bir film çekilirdi.Sean Gullette nin hala nasıl o kadar iyi oynadığını anlamış değilim harika oynamış ve iyiki de o bu karakteri canlandırmış.Zaten filmde Max karakteri hariç çok fazla ön plana çıkan oyuncu yok ama yinede 3-4 tane diğer oyunculara göre ön plana çıkan oyuncular var onlar da gayet başarılıydı.
Filme gelirsek Aronofskynin Requiem for a Dream gibi bir başyapıtını izledikten sonra haliyle beklentilerim yüksekti,filmin konusu matematik üzerine kurulu olduğu için ve film siyah-beyaz diye çekinmiştim sıkıcı bir film havası veriyor ilk önce bakınca fakat izledikten sonra hiçte öyle olmadığını anladım.Filmin siyah-beyaz olması daha iyi olmuş çünkü Aronofskynin filmlerinde her zaman bir karamsarlık havası olur bu filmde de o karamsar hava çok iyi sağlanmış.Kesinlikle konusuyla,kurgusuyla,çekim teknikleriyle,soundtrackleriyle her şeyiyle sıradışı ve benzerini bir daha bulamayacağımız bir film.Aronofskynin ilk uzun metraj denemesi evet kesinlikle bir Requiem for a Dream kadar değil ama daha ilk filminden ne kadar yetenekli bir yönetmen olduğunun sinyallerini veriyor.Requiem for a Dream filminde gördüğümüz çekim tekniklerini bu filmde de görünce şaşırdım demek ki ilk bu filmde kullanmış ve sanırım kullanmaya da devam edecek bence etmeli de gerçekten filmi etkileyici kılıyor.Eğer Aronofsky filmlerini izlemediyseniz ilk bundan başlamayın derim ilk önce ikinci filmi olan Requiem for a Dream filminden başlayın ondan sonra bu filmi izleyin.İlk başlarda heyecanlı sonralardan her ne kadar durağanlaşsada Aronofskynin tarzı olan yine filmin sonlarına doğru heyecan artıyor.Yine Clint Mansell i kutluyorum yine süper soundtrackler hazırlamış ve Aronofskyi de bunu kullanmasını çok iyi bilmiş.Film oldukça sürükleyici ve bazı sahneler gerçekten çok sıradışı ve gerilimliydi.Fakat film herkesin izleyip beğenebileceği bir film değil zaten genel Aronofskynin filmlerinin tarzı bu herkese hitap etmeyen belirli izleyici kitlesine hitap eden filmler yapıyor Pi filmi de öyle bir film.Son olarak ben bir Aronofskyi hayranı olarak beğendim ve tavsiye ederim.Puanımı Aronofskyi sevdiğim için ve senaryo ile çekim tekniklerinin sıradışı olduğu için biraz daha fazla verdim.
bence film güzeldi. başyapıt mı değil mi bilemiyom ama iyiyd, ve sıkıcı değil .çünkü insan da merak uyandırıyo yani adamın başına gelenkerden dolayı 'insan vaybe ne sayıyımış bu pi' diyo. ilginç bir film aslında...
nasıl ki C.Nolan Foolowing ile geliyorum demişse; Aranofsky de Pi ile geliyorum demiş. Filmin siyah-beyaz olması...felsefi...sayısal konulu bir film olması gibi eksi olabilecek özellikleirne rağmen harika bir film olmuş. yaklaşık 60 000 dolara mal ettiği filmi oldukça kar elde etmiş. İçerdiği matematik-sayılar ile ilgili derin bilgiler, Tevrat-yahudilik hakkındaki yorumları ve alt metinleri ile sağlam bir film olmuş. Konsantre sorunu olan izleyicilerin uzak durması gereken bi yapım bence. Bu filmi matematikçilerin ayrı bir keyifle izleyiceğine eminim... Unutmadan müzikler... kesme sekanslar... ve hap içme sahnesi aynı 'requiem for dream'deki uyuşturucu alma sahnesi gibi!!!
Ağır bir film içinde dinden matematiksel fonsksiyonalara gizli devlet oyunlarından kafayı tamamen çizmiş bir matemetik dehasına kadar bir çok olayı barındıran Afronosky'in ilk filmi cüzi bir bütçeyle daha dorusu arkadaşlarından topladığı paralarla yaptığı ilk denemesi bence izlenmesi gereken güzel bir film
hayatın dokusunu matematikte arayan adamın çıldırışı... dikkatli izlenirse eğer, film çok derin bir felsefe içeriyor. günümüz dünyasında bilimin çok önemli bir yer katettiği gerçektir ama bazen bilimin -yani insan beyninin- durduğu, çıldırdığı yerler vardır. film, sonunda insanı hayretlere düşüren ters köşeye yatıran bir film değil. ayrıca filmin siyah beyaz olmasıda biraz göz yoruyor. ama filmin siyah beyaz oluşuda filmin felsefesiyle bir hayli bütünleşmiş. zaten yönetmenin başarısıda burda devreye giriyor. müzikler, geçişler, mekanlar hep o karmaşayı, belirsizliği başarıyla yansıtıyor. filmin kısa olmasıda çok isabetli olmuş. kısacası aronofsky ilk filminde sağlam bir iş çıkarmış diyebilirim. 8 puanı hakeden bir film.
Beyazperde.com'da gezintiye devam etmek istiyorsanız çerezleri kabul etmelisiniz. Sitemiz hizmet kalitesini artırmak için çerezleri kullanmaktadır.
Gizlilik sözleşmesini oku.