Beyazperde
Hesabım
Ortalama puan
3,0
63 Puanlama
5
6 Eleştiri
4
4 Eleştiri
3
4 Eleştiri
2
1 Eleştiri
1
0 Eleştiri
0
0 Eleştiri
Sırala
Filtrele:
Hepsi
Senaryosunu da yazmanın yanı sıra...
Yapımcılık ve söyleşi tarzı anlatıcılığını da üstlenen Yasemin Alkaya'nın...
İlk ve tek uzun metrajlı (debut) sinema filmini çekmek amacıyla yönetmen koltuğunda da oturmakta olduğu "Yaşam Arsızı"; belgesel tarzdaki bir biyografi olarak geliyor karşımıza...
***
Gelin isterseniz...
Eski günler ve anılara ait fotoğraflardan yararlanılmasına ilaveten...
Tamamı güncel görüntülerden oluşan bu filme biraz daha yakından bakalım...
***
Film...
Ana karakter Elif Çağlayan'ın (kendisi)...
"Ben yine de arsız arsız
yaşamaya devam ediyorum hayatı..."
Biçimindeki girişi ile başlar...
***
Ve...
Yasemin Alkaya (kendisi) liderliğindeki çekim ekibi...
İstanbul'dan Ankara'ya doğru yola koyulur...
***
Vardıklarında da soluğu...
Eskiden Maliye Bakanlığı'nda görev yapan bir devlet memuru olan Elif'in çalışmakta olduğu...
Ulus'taki barda alırlar...
***
Derken biz...
Alkolik bir kocadan olma...
Umut (kendisi) ve Berivan (kendisi) adlı iki çocuğun annesi de olan Elif'in...
Kız kardeşleri Aysun ve Funda ile birlikte geçirdiği çocukluğu sırasında...
Anneleri Nurdan dışındaki...
Bir başka kadına sevdalanan...
Tarih kitapları yazarı babaları Yaşar Çağlayan'ın ısrarı üzerine...
***
Nurdan ile Yaşar...
Boşanma kararı aldıklarında...
Aysun ile Funda'yı da yanına alan Nurdan Gebze'ye...
Kendi kız kardeşinin yanına geçerken...
***
Elif ise...
Bir ay boyunca babasıyla Ankara'da kalıp...
Kendince hayatın tadını çıkartır...
***
Ardından da...
Onlar da Gebze'ye geçip...
On gün sonra da yeniden otobüsle...
Hep beraber Ankara Etlik'teki evlerine dönerlerken...
Meydana gelen bir trafik kazası neticesinde...
Üç çocuk da...
Annesiz ve babasız kalırlarken...
***
Bu çocuklardan...
Ürgüp'teki bir hastaneye kapatılarak bakım altına alınan...
Aysun (kendisi) ile Funda'nın (kendisi) şizofreni hastası oldukları ortaya çıkar...
***
Ancak...
Geleneksel üslubumuz gereği...
"Spoiler" vermek suretiyle, henüz seyretmemiş olanların ağızlarının tadını kaçırmak istemediğimiz için biz de kendi anlatımımızı...
Filmdeki tüm heyecanın start alacağı...
Burada noktalayacağız...
Dakika 37...
***
Cem Adıyaman'ın özgün müziklerinin damgasını vurmaya devam ettiği filmin geride kalanında siz değerli sinemasever dostlarımızı; inanılmaz bir trajediye tanıklık edecekleri, 80 dakikalık bir bölüm daha bekliyor olacak...
***
Emek verilerek ve benzeri bir örneğine rastlamanızın da asla mümkün olamayacağı; alışılmış "nesir" tarzının dışındaki, yüzyıllar içinde güzel Türkçemize yavaş yavaş sızarak eklemlenmiş Arapça, Farsça ve Avrupa kökenli sözcükler bütününe entelektüel taklaların attırıldığı...
"Irkçılık", "faşizm", "homofobi" ve doğruluğunun bilimsel olarak kanıtlanması imkansız bir metafizikten ibaret olan "inanç övücülük" yahut da "yericilik" içermediği için...
Ezberleri bozan "lirik" bir anlatım dili de benimsenmek yoluyla...
25 - 30 kelimelik Türkçe bilgi haznesinin ötesine geçilerek yazılmış, bir başka "özgün" yorumda yeniden buluşmak dileğiyle...
Keyifli seyirler,
Yapımcılık ve söyleşi tarzı anlatıcılığını da üstlenen Yasemin Alkaya'nın...
İlk ve tek uzun metrajlı (debut) sinema filmini çekmek amacıyla yönetmen koltuğunda da oturmakta olduğu "Yaşam Arsızı"; belgesel tarzdaki bir biyografi olarak geliyor karşımıza...
***
Gelin isterseniz...
Eski günler ve anılara ait fotoğraflardan yararlanılmasına ilaveten...
Tamamı güncel görüntülerden oluşan bu filme biraz daha yakından bakalım...
***
Film...
Ana karakter Elif Çağlayan'ın (kendisi)...
"Ben yine de arsız arsız
yaşamaya devam ediyorum hayatı..."
Biçimindeki girişi ile başlar...
***
Ve...
Yasemin Alkaya (kendisi) liderliğindeki çekim ekibi...
İstanbul'dan Ankara'ya doğru yola koyulur...
***
Vardıklarında da soluğu...
Eskiden Maliye Bakanlığı'nda görev yapan bir devlet memuru olan Elif'in çalışmakta olduğu...
Ulus'taki barda alırlar...
***
Derken biz...
Alkolik bir kocadan olma...
Umut (kendisi) ve Berivan (kendisi) adlı iki çocuğun annesi de olan Elif'in...
Kız kardeşleri Aysun ve Funda ile birlikte geçirdiği çocukluğu sırasında...
Anneleri Nurdan dışındaki...
Bir başka kadına sevdalanan...
Tarih kitapları yazarı babaları Yaşar Çağlayan'ın ısrarı üzerine...
***
Nurdan ile Yaşar...
Boşanma kararı aldıklarında...
Aysun ile Funda'yı da yanına alan Nurdan Gebze'ye...
Kendi kız kardeşinin yanına geçerken...
***
Elif ise...
Bir ay boyunca babasıyla Ankara'da kalıp...
Kendince hayatın tadını çıkartır...
***
Ardından da...
Onlar da Gebze'ye geçip...
On gün sonra da yeniden otobüsle...
Hep beraber Ankara Etlik'teki evlerine dönerlerken...
Meydana gelen bir trafik kazası neticesinde...
Üç çocuk da...
Annesiz ve babasız kalırlarken...
***
Bu çocuklardan...
Ürgüp'teki bir hastaneye kapatılarak bakım altına alınan...
Aysun (kendisi) ile Funda'nın (kendisi) şizofreni hastası oldukları ortaya çıkar...
***
Ancak...
Geleneksel üslubumuz gereği...
"Spoiler" vermek suretiyle, henüz seyretmemiş olanların ağızlarının tadını kaçırmak istemediğimiz için biz de kendi anlatımımızı...
Filmdeki tüm heyecanın start alacağı...
Burada noktalayacağız...
Dakika 37...
***
Cem Adıyaman'ın özgün müziklerinin damgasını vurmaya devam ettiği filmin geride kalanında siz değerli sinemasever dostlarımızı; inanılmaz bir trajediye tanıklık edecekleri, 80 dakikalık bir bölüm daha bekliyor olacak...
***
Emek verilerek ve benzeri bir örneğine rastlamanızın da asla mümkün olamayacağı; alışılmış "nesir" tarzının dışındaki, yüzyıllar içinde güzel Türkçemize yavaş yavaş sızarak eklemlenmiş Arapça, Farsça ve Avrupa kökenli sözcükler bütününe entelektüel taklaların attırıldığı...
"Irkçılık", "faşizm", "homofobi" ve doğruluğunun bilimsel olarak kanıtlanması imkansız bir metafizikten ibaret olan "inanç övücülük" yahut da "yericilik" içermediği için...
Ezberleri bozan "lirik" bir anlatım dili de benimsenmek yoluyla...
25 - 30 kelimelik Türkçe bilgi haznesinin ötesine geçilerek yazılmış, bir başka "özgün" yorumda yeniden buluşmak dileğiyle...
Keyifli seyirler,
Oyuncu Yasemin Alkaya çoçukluk arkadaşı Elifin başından geçenleri kayda değer görüp belgesel niteliğinde filme almış.Elifin pavyonlara kadar uzanan macaresını sorgulayan Yasemin Alkaya,gerçek yaşam öyküsü içersinde bazı sahneleri canlandırma olarak vermesi bana göre filmin eksi puan almasına sebep olmuş.Filmde beni Elifin hikayesinden çok,Elifin iki şizofren kardeşi Funda ve Aysuun yaşadıkları etkiledi.O kadar samimi ve içten davranışlarla ablalarını ve Yasemini karşılayıp başlarından geçenleri anlatıyorlarki etkilenmemek elde değil.Başlarına gelenler ise insanlıktan utandıracak cinsten.Dışardan izleyip yaşananlar hakkında Elife veya etrafındakileri eleştirmek istemiyorum.Bunu yaşayan daha iyi bilir.Ama Funda ve Aysunun bu durumlarda olmalarınında bir sorumlusu olduğunu düşünüyorum.Sonuç olarak göz atıp bakmanızda fayda var.
Üzerinde biraz daha düşününce farkettim ki filmin sonu çok son kötü olmuş: kurtuluş beyaz atlı prense bağlamış. Bu durumu yaratanın başka bir atlı prens olduğunu unutularak. Ki Elif te bugün çağırsa yine giderim diyor, çekilen onca acıya rağmen. Bu bencilce ama bunu yapmaya hakkı var !! Ama, Kadın Filmi yapma iddasındaki Yasemin Alkayanın böyle bir mesaj ile bitirmeye hakkı yok. Yine de izlemeye üzerinde düşünmeye değer bir çalışma...
aslında belgesel tabii ki.yasemin alkaya yakın bir arkadaşının hayatını irdeliyor.oldukça sıkıntılı ve hüzünlü bir yaşam hikayesi var ortada doğal olarak;ankarada pavyonlara kadar uzanan bir çaresizlik hikayesi.bir yanda iki tane ergenlik çağındaki zor dönemlerden geçen iki evlat,diğer yanda yıllardır bakılan iki şizofreni hastası kardeş,belalı bir koca vs.kötü bir proje değil,belgesel ve dram sevenler tercih edebilir.
teknık kusurlar sınemasal yetersızlıge ragmen...konu ve gercekcılık cok guzeldi..tabıkı gercekcı ve yapmacıksız anlatım cok onemlıydı...ınsanlardan mıdemızın bulanması gerektıgını anlamamızı sagladı... bu tıp ınsanlara tecavuz edenler ıcımızde...demekkı allah korkusu bambaska bırsey..bugun dını yanlıs yorumlayanlar bırazcık allah sevgısı tasısalar bence boyle rezıllıkler yasamayacaz...o kardeslere gercekten bakılırdı..devlet kısı bası 500 verıyor galıba.2 kardes yanına alsaydı sonra cocuklarıda buyumus...bılmıyom ama allah korusun...ınsan anne baba degerı bılsın..tabı allahda duzgun aıle nasıp etsın..muzık berbattı fılmde..ama gercek hayat cok ıyı yansıtılmıs.bu fılm gercekse o cocuklar nasıl rahat yuruyecek okulda??ınsallah basları belaya gırmez ozellıkle okulda...9 verdım
Çok etkileyici. Yasemin Alkaya takdire şayan bir iş çıkarmış. Bir belgeselin vizyona girmesi çok umut verici ama o kadar az salonda oynuyor ve o kadar az seyrediliyor ki üzülmemek elde değil. Seyircinin defalarca benzerlerini ya da neredeyse aynılarını izlediği filmlerden çoktan sıkılmış olması ve bu tür değişik yapımları tercih etmesi gerektiğini düşünüyorum.
Bu belgesel film, sosyal devletin görevleri nelerdir sorusunu insanın yüzüne tokat gibi çarpan gerçek bir hayat hikayesi. Anne ve babasını kaybeden 3 köz kardeşin çaresizliği, kimsesizliği, oradan oraya sürüklenişi... Böyle olmamalıydı; iki şizofren kardeş sokakta kalmamalı, polis tarafından dövülmemeli, bekçi tarafından tecavüze uğramamalıydı. Bütün bunlar yaşanırken ülkece 3 maymunu oynamamalıydık. 2 çocuk annesi elif, mecburiyetten pavyonda çalışmak zorunda kalmamalı, alkolik kocası tarafından dövülmemeliydi. Elif pavyon hayatı için şu sözleri söylerken: ''bu dünya, sizin yaşadığınız dünyadan çok daha net ve temizdir. Bu dünyada kimse kendini gizlemez, neyse odur. hayatta herkes bir şekilde senden yararlanmak ister; burada hiç olmazsa bunu açıkça dile getirirler.''; patronu: ''bu işin vicdanı yok'' dememeliydi. Dedim ya; böyle olmamalıydı. Elif: ''bırakın bazı devlet kurumlarının ilgilenemeyiz demesini, ben kardeşlerime bakarım desem bile, onları vermemek için çırpınsam bile gerçek bir devletin, bu koşullarda bakamazsın deyip kardeşlerimi zorla elimden alması gerekirdi." diyerek devletten çok şey mi beklemiş oluyor? Sosyal devlet: ekonomik ve toplumsal yönden vatandaşlarının tümüyle ilgilenen, onların yaşam düzeyi ve sosyal güvenliği gibi konularda gereken önlemi alan devlettir. Anayasaya göre sosyal devlet olması gereken ülkemizde ise sosyal hizmet anlayışı ve uygulamaları hâlâ gelişmemiştir. Şu soruyu hepimiz kendimize soralım; eğer elif isveç vatandaşı olsaydı başına bunlar gelir miydi?
Film çok anlamlı ve yeterince tatminkar. izlenmesini tavsiye edrim.
Herkes kendini masum zanneder, diye bir söz vardı. Filmi izledikten sonra bazıları masum olduğunu ispatlar diyorum.
Herkes kendini masum zanneder, diye bir söz vardı. Filmi izledikten sonra bazıları masum olduğunu ispatlar diyorum.
evet arkadaşlar bizim dünyamızın dışında farklı bir dünya olduğunu gösteren derin izler bırakabilen yalın sade ve gerçek bi hayat hikayesi film gibi....
Gecenin 4ünde biraz izleyeyim diye başaladığım bir izlenceydi... ama izledikçe kopamadım, 2 saat nasıl geçti anlamadım, filmin senaryosu yapımı vs vs hibir şey gözüme batmadı. ama bu insanlarım yaşamı adeta kalbimi deldi geçti, kesinlikle izlenmesi gereken bir belgesel... yasemin alkaya çok güzel bir iş çıkarmış. tebrik ediyorum...
Çok etkileyici.Yasemin Alkayayı tebrik ediyorum.Çok içten ve başarılı bir iş çıkarmış.İyi ki izlemişim.
Çok sert...Çıplak yaşamın sertliği böyle perdeden insanın suratına tokat gibi çarpınca söylenecek ne sinema tekniği kalıyor,ne de sanat gücü...
kaçırılmaması gereken ilginç bir sinema deneyimi.
ben hiç bi filmde bu kadar ağladığımı hatırlamıyorum.film gerçekten iyiydi ama aysun ve fundaya içim gitti hele ablalarını gördükleri sahne hemen bizi burdan götür deyişleri ve aysunun cebinden çıkartıp 2 tane bisküviyi ablasına werme isteğibeni bitirdi.yaşadıkalrı çok kötü birşey .biraz sert eleştiricem ama ne olursa olsun kardeşlerine sahip çıkmalı onları yanına almalı bence .davulun sesi uzaktan hoş gelir olayı değil bu benimde 2 tane dayım war .biliyosunuz devlet belli bi maaş bağlıyo ve artık bakan kişiyede maaş bağlanıyo.o parayla çokta güzel bakıcı da tutulur karınlarıda doyar.sıcak bir aile ortamında filmin sonundaki gibi o masada onların da gülmeye hakkı var bence bu hakkı ne yapıp edip onların elinden almayın lütfen.yapabilceğimiz bişey warsa da seve seve yardım edderiz.
Filmin fragmanını birçok yerde izledim ve çok etkilendim. Diğer filmleri eleştirmek çok hoşuma gitmesede bu filmin birçok insan için daha ön planda olması gerektiğini düşünüyorum. Bazı şeyler gazeteden, makalelerden, köşe yazılarından takip edilmekle eksik kalabiliyor. Bu yüzden artık yalan üzerine kurulu düşüncelerden sıyrılıp gerçeklerin bire bir kendisini görmek gerekli bence. Umarım yüksek oranda izlenerek hak ettiği değeri alır.
- En son Beyazperde eleştirileri
- En İyi Filmler
- Basın Puanlarına Göre En İyi Filmler