Baskıcı benim dediğim olur ben diyorsam odur tuzluğa telefon diyorsam o telefondur diyen tiplere toplumlara karşı eleştirisi olan ve bunu aşırı sert bir şekilde anlatan bir film.
geçen sene film festivalinin benim için kapanış filmi olmuştu. kafama balyoz yemiş gibi çıkmıştım filmden. ancak bu kadar hayal kırıklığı olabilir diye düşünmüştüm. fakat şimdi tekrar düşündüğümde bu film gerçekten bir şeyler anlatıyor. tamam, belki fazla çarpıcı fazla ağır bir ifade ediş tarzı var fakat aslında bütün ailelerin ve toplumun yaptığı aslında tam olarak da bu. bizler, ailemizin doğrularıyla yetiştirilmedik mi? evet. aslında anne ve babalarımızın bizim için yaratmış olduğu "küçük" dünyalarımızda sıkışmıyor muyuz çoğumuz... gitmek istemiyor muyuz.. bu yüzden hangi birimiz çatışmamıştır annesiyle veya babasıyla, abisiyle ablasıyla.. kendi doğrularımız bile önce ailemizin sonra da toplumun aşıladıkları üzerinden ortaya çıkmıyor mu?.. o derse doğru, bu derse yanlış.. erkek kardeşle kız kardeşin ilişkiye girmesi normal, ama kız kardeşlerin yakınlaşmaları yanlış. neden? çünkü aile öyle dedi. toplum böyle dedi. hepimiz farkında olmadan bu dünyanın parçasıyız. bu filmi izleyip de etkilenmeyenler bu gerçeği bilmeden, gerçeğin ta dibinde yaşayanlardır...
Beyazperde.com'da gezintiye devam etmek istiyorsanız çerezleri kabul etmelisiniz. Sitemiz hizmet kalitesini artırmak için çerezleri kullanmaktadır.
Gizlilik sözleşmesini oku.