Beyazperde
Hesabım
Ortalama puan
4,0
993 Puanlama
5
13 Eleştiri
4
67 Eleştiri
3
21 Eleştiri
2
20 Eleştiri
1
7 Eleştiri
0
1 Eleştiri
Sırala
Filtrele:
- Hepsi
-
-
-
-
-
-
İzlenebilir bir film. Bilinçaltınıza yerleştirdiği birkaç mesaj var, bu yüzden 90 dk ayırmak fena olmaz.
"Spoiler"
*biryere giderken mutlaka haber ver,
*telefonsuz dolaşma
*ve tabi Çin malı çakı vs. kullanma :D
7+
"Spoiler"
*biryere giderken mutlaka haber ver,
*telefonsuz dolaşma
*ve tabi Çin malı çakı vs. kullanma :D
7+
10 Numara film, tabi ne beklediğini bilene(James F. kendini aşmış)
Oncelikle filmi begendim.Buried filminden 100 gomlek daha ustun bana gore.Buried filmindeki kopuklar bu filmde yok. Ben 8/10 veriyorum.
Etkileyici bir hikaye yaanm olmasndan dolay ne tekniine ne kurgusuna ne ynetmenliine bakarm danny boyle un ticari kayglar yada bir baka ynetmenin kayglar entel dantel yorumlara taklp kalmam. nsanolunun hayatta kalmaya kar verdii mcadeleyi kendimi yerine koyarak gzlerimi krpmadan yaadm diyebilirim.Anlarna sarl ailesine sevdiine zlemi pimanlklar vs vs... artk uzun bir yolculua kyorsam kesinlikle bir not brakacam...
Herhalde filmde hi bte ayrlmam :) film tek bir yerde geiyor. Ya adam srekli kfr ediyor onun yerine bize gre Allaha onlara gre Tanrya dua etse belki herey dzelecek :) ben bu adan dndm ama srekliyici merak uyandrcyd tavsiye ederim :)
İnsan eli değmemiş topraklar (vahşi doğa) tarafından rehin alınmış bir insanın hikâyesindeki asıl dehşet verici taraf, o insanın maruz kaldığı fiziksel acı değil. Toplum yaşantısını sürdürmekte olan bizlerin tahayyül etmekte zorlanacağı yoğun bir tek başına kalma hissi. Kişinin dünyayla bağlarını kuran düşünce kayışının bir anlık kaza sonucu kopuşu. 'Alemin bir parçası olmak' duygusunun yitirilişi.
Danny Boyle'un, Aron Ralston'ın yaşadığı gerçek deneyimden yola çıkan son filmi 127 Saat (127 Hours, 2010), Ralston'ın kanyonun derinliklerinde sıkışıp kaldığı sahnede, işte bu duyguyu tek bir planla izleyicisine yaşatıyor: Ralston'ın sıkıştığı yerden yukarı doğru kuşbakışı bir açıyla süzülen kamera, onun 'büyük anlatı'yla, 'kültür' dediğimiz kurguyla tüm bağının kopuşunu dile getiriyor. Diyaloğun yittiği, imdat seslerinin anlamını kaybedip, 'dil'in dünyasını terk edip sadece bir 'ses' olarak boşlukta yankılandığı nokta. Hiç kuşkusuz özellikle bu kayboluşu an be an yaşattıran ses tasarımıyla dikkat çeken etkileyici bir plan var karşımızda.
Ama bu boşlukta ne yapılır ki? Buradan, bu sonsuz, uçsuz bucaksız tek başınalıktan, bir ömür gibi geçen saniyelerin dünyasından nasıl bir film çıkar? Eğer kameranın arkasındaki Gus Van Sant olsaydı, o yalnızlık hissine hakkını verir, büyük anlatıdan uzak kalmanın korkusunu iliklerinize işleyen Gerry'yi bir adım öteye taşıyabilirdi mesela. Aron Ralston'ın deneyimi, yaratıcılığa veda etmemiş bir yönetmenin elinde hiç aklınıza bile gelmeyecek bir derinliğe ulaşabilirdi. Ancak kameranın arkasında, ne yazık ki anaakım kültürle barış anlaşmasını çoktan imzalamış, Milyoner (Slumdog Millionaire, 2008) ile oryantalist duygu sömürüsünü teknik cambazlıkla buluşturarak Oscar'a uzanmış bir Danny Boyle var. Ve bu Danny Boyle'un 127 Saat'teki tek derdi de, filmin dönüm noktası sahnesinde gökyüzüne çıkardığı o kamerayı, 90 dakika boyunca yavaş yavaş aşağı indirerek, Aron Ralston'ın büyük bir kahramanlık ve insan ötesi bir çabayla alemdeki yerini tekrardan kazanmasının hikâyesini anlatmak. Evet Boyle'un ne yazık ki, bir bireysel zafer hikâyesini günümüz sinemasının teknik şaşaasıyla süsleyerek, Ralston'ın nasıl hayatta kaldığını merak eden 'survivor anlatıları'na düşkün seyirciye pazarlamak dışında hiçbir amacı yok.
Danny Boyle'un, Aron Ralston'ın yaşadığı gerçek deneyimden yola çıkan son filmi 127 Saat (127 Hours, 2010), Ralston'ın kanyonun derinliklerinde sıkışıp kaldığı sahnede, işte bu duyguyu tek bir planla izleyicisine yaşatıyor: Ralston'ın sıkıştığı yerden yukarı doğru kuşbakışı bir açıyla süzülen kamera, onun 'büyük anlatı'yla, 'kültür' dediğimiz kurguyla tüm bağının kopuşunu dile getiriyor. Diyaloğun yittiği, imdat seslerinin anlamını kaybedip, 'dil'in dünyasını terk edip sadece bir 'ses' olarak boşlukta yankılandığı nokta. Hiç kuşkusuz özellikle bu kayboluşu an be an yaşattıran ses tasarımıyla dikkat çeken etkileyici bir plan var karşımızda.
Ama bu boşlukta ne yapılır ki? Buradan, bu sonsuz, uçsuz bucaksız tek başınalıktan, bir ömür gibi geçen saniyelerin dünyasından nasıl bir film çıkar? Eğer kameranın arkasındaki Gus Van Sant olsaydı, o yalnızlık hissine hakkını verir, büyük anlatıdan uzak kalmanın korkusunu iliklerinize işleyen Gerry'yi bir adım öteye taşıyabilirdi mesela. Aron Ralston'ın deneyimi, yaratıcılığa veda etmemiş bir yönetmenin elinde hiç aklınıza bile gelmeyecek bir derinliğe ulaşabilirdi. Ancak kameranın arkasında, ne yazık ki anaakım kültürle barış anlaşmasını çoktan imzalamış, Milyoner (Slumdog Millionaire, 2008) ile oryantalist duygu sömürüsünü teknik cambazlıkla buluşturarak Oscar'a uzanmış bir Danny Boyle var. Ve bu Danny Boyle'un 127 Saat'teki tek derdi de, filmin dönüm noktası sahnesinde gökyüzüne çıkardığı o kamerayı, 90 dakika boyunca yavaş yavaş aşağı indirerek, Aron Ralston'ın büyük bir kahramanlık ve insan ötesi bir çabayla alemdeki yerini tekrardan kazanmasının hikâyesini anlatmak. Evet Boyle'un ne yazık ki, bir bireysel zafer hikâyesini günümüz sinemasının teknik şaşaasıyla süsleyerek, Ralston'ın nasıl hayatta kaldığını merak eden 'survivor anlatıları'na düşkün seyirciye pazarlamak dışında hiçbir amacı yok.
harika bir film
Film kurgu olarak çok başarılı.Başka bir yönetmen çekse daha sıradan olabilirdi ancak Danny Boyle un ellerinde harika bir maceraya dönüşmüş.8/10
Testere serisinin hayatta kalmak için ne kadar ileri gidersin? sorusuna gerçek bir yanıt.Filmi izlemek için gerçek bi hikaye olması yeterli bir sebep.İzlerken ben olsam ne yapardım diye düşünüyosunuz.Ayrıca müziklerde oldukça başarılı.A.R. Rahman,Dido ve Sigur Ros...
Siz siz olun habersiz bilinmeyene uzaklaşmayın! Bu çocuk oskarı hakediyor...
çok güzel on numara bir film izleyin ...
bir danny boyle filmi..
bu cümle cuk oturmuş filme.baştan sonra onun performansını izliyoruz
bu cümle cuk oturmuş filme.baştan sonra onun performansını izliyoruz
Oscar adayı filmler arasında en iyi olanlardan biri bence.. etkili bir anlatımı var ve başrol oyuncusu çok başarılı.. ayrıca film müziklerine bayıldım.. yönetmenin bundan önceki filmi milyonerden daha etkili bence 127 saat.. 9/10
Danny boyle tekrar güzel bir film ile çıktı karşımıza,James franco oscar ı alamayacak fakat genede süper bir oyunculuk sergilemiş.Toprak altında filmiyle beraber bu sezon 2 tek mekan filmi çıktı karşımıza.toprak altında filminin ilk dakikasından son dakikasına kadar sadece o tabutta geçmesi,kesinlikle sıkmayan kurgusu,olay döngüsü ve ryan reynolds un muhteşem oyunculuğuyla 127 saatden daha çarpıcı bir film.127 saat in bu kadar populer ve iz bırakmasının en büyük sebebi gerçek olaya dayanması yine kendi yorumumla karşımızdakine gerçeklik değil film olarak bakarsak brued toprak aldında filmi yukarıda bahsettiğim sebeplere verdiği politik mesajlarıda eklersek daha iyi bir film.
Çok başarılı yapım.Danny Boyle ustalığını konuşturmuş.James Franco rolünü adeta yaşamış.İzleyin.İzletin.10/10
- En son Beyazperde eleştirileri
- En İyi Filmler
- Basın Puanlarına Göre En İyi Filmler