Piano Piano Bacaksız eleştirileri

Senaryosunu da...

Gerçek de, kendi çocukluğunun otobiyografik hikayesini dillendirdiği aynı isimli romanın yazarı Kemal Demirel ve Ümit Ünal ile beraber kaleme almasının yanı sıra...

Her birini yine bu mecrada itinayla yorumladığımız...

"Uçurtmayı Vurmasınlar" (1989) ve "Abuzer Kadayıf" (2000) filmlerinde de imzası bulunan usta sinemacı Tunç Başaran'ın, yönetmen koltuğunda da oturmak da olduğu "Piano Piano Bacaksız"; dönemin siyasi ve ekonomik atmosferine dair "kara mizah" içerikli eleştirinin dibine vurulduğu, ziyadesiyle şahane bir "dramedy (drama comedy)" olarak geliyor karşımıza...

***

Gelin isterseniz...

65. Academy Ödülleri yarışmasındaki, "Yabancı Dilde En İyi Film" kategorisinde, Türkiye'nin giriş adayı olan bu filme...

Biraz daha yakından bakalım...

***

- İkinci Dünya Savaşı'nın yokluk ve sefaletinin hüküm sürdüğü 1940'lı yıllarında İstanbul -


Gecenin bir yarısı...

Uykusundan uyanan küçük Kemal (Emin Sivas), yalın ayak bir biçimde kendini...

Yaşamak da oldukları, kırık dökük nitelikteki konağın dışına atarak...

İlk olarak, önüne çıkan bir ağacın dibine çişini yapar...

***

Ardından da...

Bahçesindeki çeşmenin musluğundan, suyunu içer içmez...

Konaktaki odalardan birisinin ışığının yandığını gördüğü için...

Aniden oraya, yani çok sevdiği...

İtalya'ya gitme hayalleri kuran ve kendisine, İtalyanca "Piano Piano Bacaksız (Yavaş Yavaş Bacaksız)" şeklinde hitap eden Kerim dayının (Rutkay Aziz) yanına doğru seğirtir...

***

Ki...

Aynı Kemal aslında...

Kendisine, bir ayakkabı dahi alamayan "kumarbaz" lakaplı babası Hasan (Yalçın Güzelce) ve babasıyla sıklıkla atışan annesi Kamile (Serap Aksoy) ile beraber...

Her odasında, birbirleriyle dayanışma halindeki bir başka kiracı ailenin bulunduğu söz konusu bu ahşap konak da...

Hayatını sürdürmek de...

***

Ancak...

Geleneksel üslubumuz gereği...

"Spoiler" vermek suretiyle, henüz seyretmemiş olanların ağızlarının tadını kaçırmak istemediğimiz için biz de kendi anlatımımızı...

Filmdeki tüm heyecanın start alacağı...

Burada noktalamaktayız...

Dakika 21...

***

Tüm olan bitenin...

Her ne kadar, küçük Kemal'in bakış açısıyla da olsa, bizzat büyük Kemal'in (seslendiren Müşfik Kenter) ifadeleriyle gözler önüne serileceği filmin geride kalanında siz değerli sinemasever dostlarımızı; oyuncu kadrosunda...

Birbirinden renkli karakterleri canlandıran...

Ayşegül Ünsal, Meral Çetinkaya, Yaman Okay, Taner Barlas, Suna Selen, Menderes Samancılar, Meriç Başaran, Sabriye Kara ve Özcan Özgür'ün de yer aldığı, hoş sürprizlerle süslü...

60 dakikalık bir bölüm daha bekliyor olacak...

***

Emek verilerek ve benzeri bir örneğine rastlamanızın da asla mümkün olamayacağı; alışılmış "nesir" tarzının dışındaki, yüzyıllar içinde güzel Türkçemize yavaş yavaş sızarak eklemlenmiş Arapça, Farsça ve Avrupa kökenli sözcükler bütününe entelektüel taklaların attırıldığı...

"Irkçılık", "faşizm", "homofobi" ve doğruluğunun bilimsel olarak kanıtlanması imkansız bir metafizikten ibaret olan "inanç övücülük" yahut da "yericilik" içermediği için...

Ezberleri bozan "lirik" bir anlatım dili de benimsenmek yoluyla...

25 - 30 kelimelik Türkçe bilgi haznesinin ötesine geçilerek yazılmış, bir başka "özgün" yorumda yeniden buluşmak dileğiyle...

Keyifli seyirler,

1990 yılların kült filmi izlenmeye değer 7/10

Oscar ödüllerine aday adayı olan ikinci Türk filmi olmuştur.
İzleyicinin içini ısıtan sıcak ve samimi bir film diye düşünüyorum.
Tunç Başaran,Uçurtmayı Vurmasınlardan sonra kendine yakışanı yapmaya devam etmiş diyebilirim...
10/8.1

kitaptan uyarlama bir filmdir. ilginçtir filmi kitabından daha güzel. içten, hayatın içinden bir film. takip ederseniz trt de rastlayabilirsiniz..

Yardımlaşma ve dayanışmayı anlatan sıcak bir hikaye. Çok kısıtlı imkanlara rağmen dönem portresi çizme başarısını göstermiş başarılı bir film bence. [7/10]

Hayatımda izlediğim ilk sinema filmidir kendileri...konusunu şimdilik hatırlayamıyorum ama tekrar izledikten sonra kimbilir neler hatırlatıcak bana:)