Beyazperde
Hesabım
Ortalama puan
4,4
1349 Puanlama
5
14 Eleştiri
4
22 Eleştiri
3
9 Eleştiri
2
3 Eleştiri
1
2 Eleştiri
0
0 Eleştiri
Sırala
Filtrele:
- Hepsi
-
-
-
-
-
Üçlemenin bütün görkemini, hikaye derinliğini, mecaz zenginliğini çöpe atmaya başladığına mı yanalım; serinin ilk ve en "kutsal" kitabı olan Hobit'in o küçük güzel hikayesinin içine tükürdüğne mi yanalım. Bir varmış bir yokmuş, para herkesi bozarmışşşş....
Bildiğimiz macera devam ediyor özellikle 3D izlemek daha eğlenceli olacaktıa örümceklerle olan sahne gerçekten nefes filmin sonundaki duygu ikinci filmin sonunda da hakim oldu bende:Keşke bitmeseydi..
Eleştirisini bile yazmaya pek gerek duymadım bariz bir şekilde bu film geçiş filmde yarım bırakılanların bazı detayların ve bazı karakterlerin geçmişini öğrendiğimiz,yarı yarıya eğlenip,gerildiğimiz bir ben kitabını da okuyorum şu ın başında anlatılan çoğu şeyi Jackson bu filme serpiştirmeye çalışmış.Haliyle de gereksiz yere uzatmış Smaug'un tasarımına ve kendisine bayıldım.Sırf Bilbo'yla olan mizah dolu sohbeti için bile izleyecekseniz de IMAX kadar uzun süreyi bünye kaldırmıyor seyirler...
İlk filmin seyirci için bir hayli sıkıcı olan bir saatlik hazırlık bölümünün aldığı olumsuz eleştirilerden ders çıkaran Peter Jackson, serinin ikinci filminde hikayeye kaldığı yerden devam ederken duraksamalara izin vermiyor. Hızlı bir açılışın ardından soluksuz devam eden öykü kurgusu, dramatik ögelere pek fazla izin vermezken Yüzüklerin Efendisi’ndeki ciddiyetin bir kenara koyulduğu Beklenmedik Bir Yolculuk’un izinden giderek mizahi unsurlara ağırlık veriyor. Uyarlandığı kitaptan ayrılarak kurgusal detayları bolca barındıran ilk filmde olduğu gibi Smaug’un Çorak Toprakları da masal okuyucularının ilk kez karşılaşacağı karakterler ve olaylar barındırıyor. Evangeline Lily’nin hayat verdiği Tauriel ise bu yeniliklerin başında geliyor. İlk filmdeki erkek dominansını Galadriel karakteri ile kapatan yönetmen, bu film için senarist ekibin hayal gücünden yararlanılarak oluşturulan bir başka Elf kadınından faydalanıyor. Kuyutorman prensi Legolas ile birlikte maceracı ekibe yardım eden Tauriel, aynı zamanda filmin romantizm içeren bölümlerinin de başrol oyuncusu. Öte yandan Gandalf’ın, Radagast tarafından ilk filmde haberi yayılan Ölüm Büyücüsü ile karşılaşması da yeniden kurgulanan bölümlerden. Bu sekanslarda Sauron karakterinin Yüzüklerin Efendisi üçlemesindeki imgesi dev gözle kurulan bağlantı ise Smaug’un Çorak Toprakları’nı seyrederken senarist ekibe duyacağınız hayranlığı şekillendirecek kilit element diyebiliriz. Aynı şekilde fragmanlarda da sıkça yer verilen fıçılar içinde Kuyutorman’dan kaçma sahnesi de sezonun en iddialı aksiyon sahneleri listesi yapılması durumunda zirveye oynayabilecek cinsten. Söz konusu bölümün ilk filmdeki dağ goblinleriyle yaşanan kovalamaca kadar uzun olmasına rağmen ona kıyasla daha çekici ve seyirciyi nefes aldığını unutturacak kadar olağanüstü olduğunu eklemeden geçmeyelim.
İlk filmi açık ara daha çok beğendiğimi sö ''Hadi savaşa!'' diyebileceğimiz bir soundtrack vardı ne de bir iki tanesi hariç bizi gerçek anlamda heyecana sokan aksiyon de 3. filme güzel bir zemin hazırlanmış diye düşünü artı noktası bu zaten bence.
Merhaba arkadaşlar öncelikle şunu belirtmeliyim ki bu serinin fanları açısından kesinlikle izlenilmesi gereken bir üçlemeden sonra bu seriden de beklentim oldukça yüksekti ama şuana kadar beklentilerimi karşılayamadı.Bu seriyi dikkatle takip eden insanların da anlayabileceği şekilde hikaye çok basit devam olarak filmin en eleştirdiğim tarafı son yarım saatin ejderha Smaug diyaloglarıyla gereksiz şişirilmiş olması.Eğer bu seri bu kadar tanınmış olmasaydı hikayeyi günümüz türk dizilerinde ki gibi gereksiz uzatmaya çalışan senaristler yazmış diyecektim..
Film fena değildi ancak çok saçma bir sonu vardı beklenen son değildi.3D ise sadece sinemada daha fazla para almak içindi bence.
İkinci seriye bir türlü ısınamadım. Sanki ilk üçlemeye hakaret edilmiş gibi oldu. Bu film de aynı. Boşuna uzatılmış, derinlikten yoksun sahnelerden ibaret. Peter jackson başka bir şey çekemiyor sanırım.
Peter Jackson’ın Orta Dünya’ya dönüşünün ikinci halkası olarak, epik anlatıyı daha da genişleten ama aynı zamanda serinin en çok tartışılan filmlerinden biri olmayı başaran bir yapım. An Unexpected Journey’nin masalsı ve görece hafif tonunu geride bırakan film, karanlıklaşan atmosferi, artan aksiyon dozu ve karmaşıklaşan anlatısıyla seyirciyi doğrudan yaklaşan büyük çatışmanın eşiğine getiriyor. Bu yönüyle film, başlı başına bir hikâyeden çok, uzun bir yolculuğun orta durağı hissini veriyor.
Film, Bilbo, Thorin ve cüce kafilesinin yolculuğunu Orta Dünya’nın daha tehlikeli ve politik olarak daha karmaşık bölgelerine taşıyor. Mirkwood Ormanı’ndaki örümcekler, Orman Elfleriyle yaşanan çatışmalar ve Göl Kasabası Esgaroth, filmin temposunu sürekli diri tutan duraklar olarak öne çıkıyor. Ancak bu durakların bir kısmı, hikâyeye hizmet etmekten çok görsel ve aksiyonel bir gösteri alanı gibi kullanılıyor. Özellikle fıçı sahnesi, teknik olarak etkileyici olsa da, ton olarak Yüzüklerin Efendisi’nin ciddiyetinden ziyade neredeyse bir video oyunu estetiğine yaklaşmasıyla eleştiri topluyor.
Martin Freeman’ın Bilbo Baggins performansı, filmin duygusal merkezini oluşturmaya devam ediyor. Bilbo’nun cesaretle temkinlilik arasında gidip gelen hâli, hikâyenin insani tarafını ayakta tutuyor. Freeman, karakterin içsel dönüşümünü abartıya kaçmadan yansıtarak, epik anlatının içinde kaybolmamasını sağlıyor. Buna karşın Thorin Oakenshield karakteri, bu filmde daha sert, daha takıntılı bir portre çiziyor. Richard Armitage’ın performansı güçlü olsa da, karakterin gurur ve hırs ekseninde sürekli aynı noktada dönmesi, dramatik çeşitliliği sınırlıyor.
Benedict Cumberbatch’in seslendirdiği Smaug ise filmin tartışmasız zirve noktası. Smaug’un Bilbo ile olan karşılaşması, hem diyalog yazımı hem de performans açısından serinin en güçlü sahnelerinden biri. Tematik açıdan film, açgözlülük, güç ve miras kavramlarını ön plana çıkarıyor. Thorin’in giderek artan hırsı, Smaug’un temsil ettiği yıkıcı güçle paralel bir çizgide ilerliyor. Bilbo’nun arada kalmışlığı ise ahlaki pusula işlevi görüyor. Ancak bu temalar, filmin parçalı yapısı nedeniyle her zaman yeterince derinleştirilemiyor.
Film, Bilbo, Thorin ve cüce kafilesinin yolculuğunu Orta Dünya’nın daha tehlikeli ve politik olarak daha karmaşık bölgelerine taşıyor. Mirkwood Ormanı’ndaki örümcekler, Orman Elfleriyle yaşanan çatışmalar ve Göl Kasabası Esgaroth, filmin temposunu sürekli diri tutan duraklar olarak öne çıkıyor. Ancak bu durakların bir kısmı, hikâyeye hizmet etmekten çok görsel ve aksiyonel bir gösteri alanı gibi kullanılıyor. Özellikle fıçı sahnesi, teknik olarak etkileyici olsa da, ton olarak Yüzüklerin Efendisi’nin ciddiyetinden ziyade neredeyse bir video oyunu estetiğine yaklaşmasıyla eleştiri topluyor.
Martin Freeman’ın Bilbo Baggins performansı, filmin duygusal merkezini oluşturmaya devam ediyor. Bilbo’nun cesaretle temkinlilik arasında gidip gelen hâli, hikâyenin insani tarafını ayakta tutuyor. Freeman, karakterin içsel dönüşümünü abartıya kaçmadan yansıtarak, epik anlatının içinde kaybolmamasını sağlıyor. Buna karşın Thorin Oakenshield karakteri, bu filmde daha sert, daha takıntılı bir portre çiziyor. Richard Armitage’ın performansı güçlü olsa da, karakterin gurur ve hırs ekseninde sürekli aynı noktada dönmesi, dramatik çeşitliliği sınırlıyor.
Benedict Cumberbatch’in seslendirdiği Smaug ise filmin tartışmasız zirve noktası. Smaug’un Bilbo ile olan karşılaşması, hem diyalog yazımı hem de performans açısından serinin en güçlü sahnelerinden biri. Tematik açıdan film, açgözlülük, güç ve miras kavramlarını ön plana çıkarıyor. Thorin’in giderek artan hırsı, Smaug’un temsil ettiği yıkıcı güçle paralel bir çizgide ilerliyor. Bilbo’nun arada kalmışlığı ise ahlaki pusula işlevi görüyor. Ancak bu temalar, filmin parçalı yapısı nedeniyle her zaman yeterince derinleştirilemiyor.
- En son Beyazperde eleştirileri
- En İyi Filmler
- Basın Puanlarına Göre En İyi Filmler