Hazine Avcıları eleştirileri

Filmin ve anlattıklarının benim açımdan önemini baştan söyleyeyim: II. Dünya Savaşı ile ilgili tüm dönem filmleri ilgimi çekiyor. Bu bir. İkincisi de bir şekilde içinden "sanat" geçen tüm filmler ilgimi çekiyor. İşte bu iki sebepten tercih edip izlediğim bir filmdi son Clooney yapımı. Tanıdığım sanatçıların tanıdığım eserleri, tanıdığım şehirlerde kovalamaca konusu olunca, hakkını yemeyelim kadro da perde albenisi yüksek isimlerden oluşuyor üstüne üstlük, keyifli bir şekilde bitirdim filmi. Ancak sinemasal anlamda baktığımda, yani girişte belirttiğim iki husustan bağımsız olarak düşündüğümde, ortada büyük bir boşluk, büyük bir hayal kırıklığı var. Beni en rahatsız eden eksikliklerin başında, karakter tanıtımı ve karakter derinliğinin koskocaman bir "sıfır" olması yer alıyor. Bu insanlar hangi motivasyonlar ile bu işlere kalkışıyor, kimdirler, nereden gelip nereye giderler hiç belli değil. Motivasyon ile ilgili bazı ufak kısımlar var ancak yeterli değil. Konuya bir an önce girme çabası, bu kısımların hızlı bir şekilde atlanmasına neden oluyor. Clooney başarısız bir yönetmen değil aslında. Fakat bu filmi çok parlayamıyor maalesef. Kadro üzerine düşeni yapmış olsa da, karakterler o kadar sığ ki akılda kalıcı bir performans çıkmıyor. Büyük oranda gerçek olaylara dayanıyor ve dediğim gibi konu ilgi çekici. Bunun dışında çok da bir şey kaçırmaz izlemeyenler.

(...) George Clooney'nin hem yönettiği, hem başrolde oynadığı, hem de senaryosunda emeği geçen yeni filmi Hazine Avcıları (The Monuments Men), sizi İkinci Dünya Savaşı'nın perde arkasına taşıyor ve Naziler'in Avrupa'dan çaldığı, bazısını yakıp, bazısını da depolara sakladığı resimleri, heykelleri, kitapları kurtarıp tekrar vatanlarına kavuşturmak için ant içmiş cesur birkaç Amerikalının hikayesini anlatıyor. Her yerde her zaman kahramanlıklarını ilan edebilen Amerikan topluluğunun Avrupa'yı Naziler'den arındırmakla yetinmediğini, Batı'nın kültürel mirasını oluşturan sanat eserlerini de kurtardığını vurguluyor Clooney. En büyük yanlışı ise hayatın değerini sanat eserlerinin anlamıyla karşılaştırarak yapıyor. Savaşın ortasına askerlik deneyimi olmadan atılan sanatsever bir grubun başarı öyküsü, hayatını sanat eserleri için feda eden kahraman Amerikalıların hikayesi bu! Haksızlık etmeyelim, gayet iyi niyetli yapılmış bir film ve finale kadar pohpohlama düzeyini abartmamayı başarıyor. İyi de filmin tek eksiği bu bilindik Amerikan salaklığıyla kalmıyor ki... (...)