Babil eleştirileri - Sayfa 4

blly arkadasima yuzde yuz katiliyorum - bu filme kendinizi vermezseniz hic bi sey anlayamazsiniz !!!

3 farklı kıtanın gerçekleri deyilerek insanlara sunulmuş olsa da sadece şahısların hikayeleriyle yetinmiş (bunu farklı kıtalara yaymak da gereksiz hepsi tek bir şehirde bile yaşanabilecek olaylar) bir film..yönetmenin aynı mantığı evirip çevirip tekrar ısıtıp seyirci önüne sürmesi de ayrıca sıkıntı yaratıyor..gereksiz sahnelerle dolu ama gerekli içerikten yoksun bence gördüğü ilgiyi hak etmeyen bir film

İzlenmesi gereken bir film, orası kesin
Olayların birbiriyle beğlantısı güzel, yani O Tüfek ile ateş edilmese bunların hiçbirisi olmayacaktı sonucu da çıkıyor
Böyle basit bi olayı hemen Şıp diye kesin Terör olayı olarak ABD ce anlaşışması da son dönem ABD nin Psikoanalizi üzerine güzel bi yorum
İzlerken hiç sıkılmadım
Lakin filmin beğenmediğim noktası, Filmin Japonya kısmı bana öylesine yapılmış gibi geldi yani yerine tam oturmamıştı, erotik sahnelerde yerine oturmamıştı zaten diye düşünüyorum

Bkz.
Fas lı adamın Filmin Sonunda Brad pitt den parayı kabul etmemesi ve
Ayrıca; Brad Pitt in sondaki Ağlama Sahnesi beni çok duygulandırdı...
8/10

Alejandro Gonzalez ustad olmamıs demek bıle ısmının yanına yakısmıor ama ben farklı seyler denerken seneryonun yok olmaya yuz tuttugunu hıssettım...

çok şey beklediğim bir film:)umarım en kısa zamnda izleme şansına erişiriz ülkece:)

bence oscar ı köstebek ten daha fazla hak eden bir film ama çok beğendiğimi söyleyemem sadece köstebekten daha iyi olduğunu düşünüyorum kısacası izleyin ama çok fazla bişey beklemeyin

Bu filmde açıkçası umduğu bulamadım hatta şunu belirteyim İnarritu ve Arriaga'nın filmlerini seyretmiş biri olarak bu ilkinin en vasat filmi diyebilirim. Evet, belki bu film Crash filmdeki gibi siyasi mesaj içeriyor ve en sonunda bir tüfek uğruna nasıl farklı ırkların ve ülkelerin birleştiğini (!) bize iletiyorsa da film maalesef kurgu karmaşıklığı, hikayenin son on dakikaya kadar birbirlerine bağlanamaması ve bize ne anlatmak istediğini bir türlü anlatamaması, hikayenin birbirinden son derece kopuk olması ve ağır tempoda yürümesi yüzünden çekilmiyor 2.5 saatlik film bana 5 saatmiş gibi geldi son yarım saat ?ofladığımı? hatırlıyorum. Hikâyeler birbirinden çok kopuk ve bir tüfekle o hikâyenin birbirlerine bağlanmaya çalışılması ayrıca pek inandırıcı da değil. Kurgu anormal karışık şöyle bir örnek vereyim: on beş dakika önce görmüş olduğunuz bir sahnenin bir öncesini on beş dakika sonra görüp ondan yarım saat sonrası ilk sahnenin sonun görebiliyorsunuz (filmi izleyenler ne demek istediğimi anlarlar). Gerçi Paramparça Aşklar ve Köpeklerde de bu metot izlenmişti ama inanın bu kadar karmaşık değildi adeta başınız dönüyor. Şunu açıkça belirteyim bu filmi Crash filmiyle kıyaslamak son derece yanlış olur hatta bence abes, Crash bir başyapıt ve dönem filmiydi bu film ise ikisi de olmaya çalışan ama sonuçta ikisini de beceremeyen vasat bir film ve seyirciye 2.5 saat anlamsız eziyet çektiren bir yapım. Son olarak bu filmin tek olumlu yanı Brad Pitt, şimdiye kadar Pitt çeşitli filmlerde çok başarılı oyunculuklar sergiledi, ama bu kadar olumlu ve kendinden bir şey katan Pitt'i ilk defa görüyorum eğer biri bu filmden Oscar alacaksa o kesinlikle Pitt olmalı.

Filmin sıradışı olduğuna şüphe yok.Birbiriyle uzak veya yakından ilintili 3 ayrı yaşam ve bu yaşamların akışı değişik bir kurguyla anlatılmış filmde...Filmi izleyenler eminim ki Cate Blanchet ve Brad Pitt ikilisini merak ederek izlemiştir filmi.Ben merak ediyordum şahsen :))) Bir parça hayal kırıklığına uğrasam da bu konuda filmi beğendim diyebilirim...Olay bence iyi kurgulanmış. Yorum yazan bir arkadaşın 'filmin kurgusu' hakkında yazdıklarına katılmıyorum. Oyuncuların performasları da fevkalade iyi. Ancak az önce de yazdığım gibi Blanchet ve Pitt’in performanları hayal kırıklığına yol açıyor; çünkü replikleri ve hatta sahneleri çok az.Onun yerine bol bol Japon kızın hikayesinin anlatılması belki eleştirilebilir.Zira bana gereğinden çok durulmuş gibi geldi üzerinde...Herşeye rağmen fena bir film değil.Bir parça bayıyor ama o kadar da olsun artık :)))

?Amores Perros? ile 2000 yılı sonrası sinemaya yön veren iki isim Alejandro Gonzalez Inarritu ve Guillermo Arriaga. Anlatılacak hikayelerin azaldığı için geleceğe kaygıyla bakan sinema dünyasına, bu ikilinin anlatacakları hikayeler ve verecekleri mesajlar vardı. Hem de daha önce yapılanlarına benzemeyen cinsten.?Eğer anlamak istiyorsanız dinlemelisiniz.?İlk iki filmiyle daha ufak bir kesimi ilgilendiren olayları anlatan ikili, son filmleri olan ?Babel? anlattıkları hikayelerini ile kıtalar arasına taşıyorlar. Yine her olayın bir sebebi ve sonucu var. Inarritu, kader olgusunu yine gözler önüne getiriyor. İlk iki filminde kullandığı döngüsel kurguyu, ?Babel'de pek kullanmıyor gibi. Daha doğrusal bir kurgu kullanmış. Film, günümüzdeki iletişimsizlikleri defalarca gözler önüne seriyor. Bunu da Babil Kulesi Efsanesi'nden anlatmaya başlayarak yapması ve filmin adının da ?Babil? olması filmi daha da anlamlı kılmış. Yönetmen, hikayesini Fas, Meksika ve Japonya olmak üzere üç bölümde anlatıyor. Tabii izleyiciyi sıkmayan geçişlerle. Film tahmin edileceği üzere üç kıtada çekilmiş. Fas'ta çakalları vurmak için yeni aldıkları silahla oynayan iki çocuk, oyunlarını daha doğrusu silahı denemelerini içerisinde turistlerin olduğu otobüse ateş ederek devam ettiriyorlar ve içerisindeki turistlerden birisi yaralanıyor. Yaralanan kadını filmin hemen başında titizliğiyle tanıyoruz ve yaralandıktan sonra hiç de onun titizliğine uygun olmayan ortamda onu doktor beklerken buluyoruz. Daha önce onu bırakan kocasına yardım çağırmaya giderken ?Beni bırakma'diye haykırışlarını duyuyoruz. Film boyunca filmde böyle ayrıntılar mevcut. Daha sonra kadının yaralanması üzerine Amerika'ya dönemeyen çiftin çocuklarının bakıcısı, Meksika'ya oğlunun düğününe gitmek için baktığı çocukları da götürmek zorunda kalıyor ve sonucunda hiç de beklemediği olaylarla karşılaşıyor. Bu hikayelerden bağımsızmış gibi gelişen Japonya'daki hikayede dilsiz ve sevgi eksikliği yaşayan genç bir kız karşımıza çıkıyor. Annesi ölmüş, babasıyla ise aralarında iletişim sorunu yaşayan, dünyanın en kalabalık ve gürültülü kentlerinde sessiz ve yalnız bir dünyaya sahip olan bir kız. Diğer hikayelerle bağlantısını ise daha sonra öğreniyoruz ve belki olanların esas sebebini öğrenmiş oluyoruz. Meksikalı sinemacılar, günümüz dünyasına gözleri kamaştıran bir ışık tutuyor. Fas'taki ölüm kalım mücadelesini beklemek istemeyen, diğer turistlerin Faslılara bakış açısı, ateş açan çocukları terörist ilan edenler, yaralıya yardıma gelmeyenler... İşte böyle bir dünyada yaşıyoruz ve bunu Inarritu defalarca yüzümüze bir tokat gibi vuruyor. Sadece Fas'ta yapmıyor bunu. Meksika'da ve Japonya'da da yapıyor. Meksika sınırında olanlar ve sonrasında bakıcının yurdu haline gelmiş Amerika'dan sınır dışı edilmesi ve çocukları çölde kaybetmesi gibi... Japonya'da ise teknolojinin getirdikleriyle birlikte oluşan, aslında filmin vermek istediği mesaj olan ?iletişimsizlik? dilsiz sorunlu genç kız aracılığıyla defalarca dile getiriliyor. 11 Eylül Sendromu ise filmin birçok karesinde karşımıza çıkıyor. Ayrıca Meksika sınırında olanlar da eklenince filmin politik tutumunu da gözler önüne seriyor. Çaresizlik günümüzün dünyasındaki dramatiklikle birleşince son yılların en iyi dram filmlerinden birisi çıkmış oluyor. Bu yoğun dram, yer yer gizemi koruyarak izleyenlerin üzerindeki gerilimi de sağlıyor.Cannes Film Festivali'nde ödülü kapan Alejandro Gonzalez Inarritu, Babel ile yönetmenliği zirveye taşımış. Filmi izlerken yönetmenin etkilerini her karede hissedebilmek hiç de zor değil. Üstün yönetmenliğin dışında sanat ve görüntü yönetmenliği de kusursuz. Son Oscar töreninde ikinci Oscar'ını kapan Gustavo Santaolalla, Babel'in müziklerini yapan sanatçı. Yaptığı harika müzikler, filmin dramatikliğini ve gerilimini içten içe izleyenlere hissettirmeyi başarmış. Her yönü üst düzey olan filmin, oyunculukları da pekala çok başarılı. Brad Pitt, son yıllardaki en iyi oyunculuğunu sergilemiş. Cate Blanchett yer aldığı sahnelerde çok başarılı. En önemli performanslar ise isimlerini bu filmle duyduğumuz oyunculardan geliyor. Bunun altında kuşkusuz Inarritu'nun başarısı yatıyor. Faslı iki kardeşi yönetmen, onları futbol oynarlarken bulup filme dahil etmiş. Ve bu iki oyuncu bana göre harika performans sergilemiş. Oldukça samimi bir oyunculukla, müziklerin birleştiği anlarda ekranda bir süper star olmadan da Inarritu, izleyenlere ekrana bağlamayı başarmış. Filmin Japonya'da geçen bölümlerinde yer alan Rinko Kikuchi gösterdiği üstün performansını Akademi sadece adaylık vererek geçiştirdi. ?Amores Perros'tan tanıdığımız, Meksikalı Adriana Barraza'nın oyunculuğunu da Akademi üyeleri sadece bir adaylık verdi. Filmde ?Amores Perros'tan tanıdğımız sadece Barraza yer almıyor. Gael Garica Bernal filmde az gözüken bir karakteri başarıyla canlandırıyor. ?Babel? üstün performansları görüldüğü gibi süper starlardan gelmemiş, bu filmin değerini daha artırmış. Alejandro Gonzalez Inarritu, üçlemesine ?Babel? ile noktayı koydu. Bu üçlemenin içerisinde benim en beğendiğim ?Babel? oldu. Diğerlerine göre film, daha ulusal ve filmin günümüz toplumuna ışık tutan bir yapısı var. İzleyenlerin içinde bir şeyler bulabileceği, oldukça samimi ve dersler çıkarıp, birçok ayrıntıyı içinde bulunduran son yılların en iyi filmlerinden biri olmuş ?Babel?. Yönetmenle senarist Arriaga'nın bu filmden sonra arasının açıldığının ve bir daha aynı projede yer almalarının zor olduğunu da belirteyim. Böyle olunca da farklı bir Inarritu ve Arriaga izleyeceğiz gibi. Son olarak Babel, 7 dalda aday gösterildiği Oscar töreninden sadece 1 tane ödülle döndü. Birçok sinemaseverin fikrine göre -bunların içerisinde ben de varım- bundan daha fazlasını hak ediyordu.

çok güzel bir filmdi ama ben yine de daha fazlasını beklemiştm.

filmi şimdi izledim ve filme hayran kaldım.bence harikaydı .filmden çok etkilendim yaaa....

çok güzel bir filmdi.filmi anlamayanlar sıkıcı bulabilir tabi.ama çok farklı ve son zamanlarda izlediğim en güzel filmlerden biriydi.mutlaka izleyin derim.

değişik senaryoda yapılmış bır film farklı bölgelerde deki olayları ele almış ama sonu basit bitti

klasik alejendero gonzalez filmi.film fastan başlasada amerika ve japonyada anlatılan hikayeler çok daha vurucu.meksikalı yönetmenin amerika_meksika arasında sorun olan sınır kapısı problemine çaktırmadan dokunması gözlerden kaçmıyor.iyi yönetmen,kabiliyetli oyuncular ve harika bir senaryo ile birleşince ortaya mülkembellik sınırlarını zorlayan bir film çıkıyor:)

birden fazla ülkede çekilen filmler hep ilgimi çekmiştir. seyahat ediyormuş gibi değişik kültürler keşfedilir. bu filmde de bir taraftan meksika'da bir düğüne konuk olurken bir taraftan da bir japon kızının yalnızlığına tanık olabiliyoruz. fas'ta çekilmiş sahneler de çok iyi. brad pitt rolünü biraz benimsememiş gibi duruyordu. üç farklı ülkedeki üç farklı hikayenin birbiriyle kesişmesini mutlaka izleyin.