Kitap Hırsızı eleştirileri

çok durağan ilerleyen bir film. Bir de ben dublajlı halini izledim. filmin sonundaki sesle babanın sesi aynı seslendirilmiş, filmin sonunun Azrailin dilinden anlatıldığını burdaki yorumlardan anladım. Baba anlatıyor diye düşünerek izlenildiğinde o cümleler biraz anlamsızlaşıyor tabi.

Book thief yani Kitap Hırsızı
Film etkileyici bir bebek sahnesi ile başlıyor.
Küçük bir kız çocuğunun annesi tarafından yoksulluk yüzünden savaş ortasında başka bir aileye verilmesini konu alıyor..

Şunu söyleyebilirim ki filmi beğendim.
Sıcak bir filmdi ve beni etkiledi.
Sonu hüzünlü fakat ‘böyle olacağını biliyordum' diyeceğiniz bir final ile bitiyor..
Yahudi propagandası diyecek olan arkadaşlara şunu söylemeliyim ki filmi arkanıza yaslanıp izleyin bunları düşünmeyin.
Vakit çalmayan etkileyici bir filmdi..
Zaman kaybetmeden izleyin derim..

Öncelikle film komünist bir annenin bakmakta zorlandığı küçük kızını Alman bir aileye verdiği, İkinci Dünya Savaşı sırasında bir masumiyet öyküsüdür. Filmin sonu hüzünlü ve etkileyiciydi fakat önceden tahmin edilebilir bir sondu. Filmde birçok eleştiri yapılmış, bir toplumu ve otoriter sistemi eleştirmiştir. Filmi izledikten sonra hayatlarına ortak olduğunuz insanları bir kez daha düşündüm. Yenilikçi bir şekilde ölüm meleği Azrail tarafından anlatılan eser Almanların 2. dünya savaşının atmosferi ve duygusunu acı ve cesur bir dille genç bir kızın hayatı alanında anlatması çok etkileyiciydi. Aslında film sadece bir kurgu değil, o zamanlarda yaşanmış hatta şuan bile yaşanmakta olan gerçekçi olayları konu edinmiş.

Eserde en beğendiğim karakterlerden olan Rudy bence filmin akıcılığını ve duygularını en iyi aktaran oyunucuydu. Hem eğlendirdi hem de insana acıyı hatırlattı. Kitap hırsızına adını veren ana karakter Liesel kitap okumayı çok seven bir kızdı ve şehrin valisinin karısı ona kitaplarını verirdi fakat sonradan bu imkansız oldu daha sonra Liesel kitap okumak, yeni kelime öğrenmek ve bunları arkadaşına anlatabilmek için kitapları çalmaya başladı. Bu, kitapların sadece kişisel gelişim için değil, aynı zamanda insanların birbirleriyle bağlantı kurmaları için de kullanılabileceği mesajını verir. Aslında çok garip değil mi onca lüksiyat içinde yaşayan valinin eşyalarını değil de sadece kitaplarını çalmak. İşte bu bilginin aslında ne kadar değerli olduğunu gösteriyor. Bu güzel takıntı savaşın, hava saldırılarının ve ölümlerin zorluklarıyla mücadele ederken yaşandı, okuduğu kitapları çalmak zorunda olsa bile. Kitapların, umutların ve direncin sembolü olarak kullanılması, izleyiciyi düşünmeye sevk ediyor.

Aslında tek bir kasaba hayatıyla bile bir yaşam öyküsü, hayatın şiddetli, şehvetli ve dokunaklı yaşamını gözler önüne serebileceğini öğrendim. İzlerken ne zaman gerilim,üzüntü ya da mutluluk anı gelse, siz daha kavrayamadan kesiliyor. İnsanlık tarihinin en karanlık dönemlerinden birinde aşk, dostluk ve kitap takıntısın güzel ve duyarlı öyküsünü anlatan bir yapımdı. En beğendiğim sahnelerden olan bodrumda patlak veren kartopu savaşını savaş ve soykırımla parçalanmış bir dünyada çalınan saf, beklenmedik bir neşe anıydı, mutluluğun sonucu kötü bitse bile… Liesel’ın büyümesini izlemek ve sırf o hayatlarında olduğu için etrafındaki insanların daha iyi insanlara dönüştüğünü gözlemlemek heyecan yarattı. Kelimeler hayatı kurtarır ve asla körü körüne doğruluk diye sansürlenmemeli, bir ses duyulmalı, bu bir ihtiyaçtır.

Ali Erşan TAHTA