Köksüz eleştirileri

Sade ama etkileyici ve insanın içini burkan bir yapım Köksüden önce beklentilerim vardı ve film beklentilerimi hemen hemen karşıladı hayatının içinden ama hayatın bir o kadar da kenarında köşesinde olan bir aile üyelerinin içinde bulundukları psikolojik bunalımları anlatıyor fakat film festival filmi tadında olduğu için çok çarpıcı veya sahnelerin içinde dramatik aksiyonlar pek fazla yok,ilk başta da dediğim gibi sade bir yapım fakat işte oyunculukların çok doğal ve başarılı olması karakterlerin içinde yaşadığı psikolojik çöküşler seyircilere kolayca geçiyor ve böylece seyirci karakterlerin psikolojilerini izlerken etkilenip karakterler gibi mutsuz bir hal içine girmek zorunda kalıyor.

Eleştirinin devamı için:

İzmir’ in ‘varoş’ diye tabir edebileceğimiz bir bölgesinde geçen konuda, ‘obsesif kompulsif’ düzeyinde temizlik hastası bir annenin üç çocuğuyla beraber yaşam mücadelesi anlatılmış. Gerçi filmdeki anlatıma bakarak konuyu hayatla verilen kavga olarak adlandırmamak gerek. Deniz Akçay Katıksız senaryosunu kaleme alırken, toplumsal rolleri değişen bireyler üzerinden psikolojik değerlendirmeler sunmaya gayret göstermiş. Ölen –ki filmde bu nokta çok anlaşılmıyor, babanın evi terk edip gittiği izlenimi hakim- bir babanın yarattığı travmanın gölgesinde, bulundukları noktadan kaçışa yönelen aile bireyleri, mutluluğu dışarıda bulmak için çabalıyor. Tabi arayış içinde evdeki roller iç içe geçmiş durumda. Nurcan geçmişinden nefret edercesine evdeki her noktayı tekrar tekrar temizleyip, içinde biriktirdiği nefreti çocuklarının üzerine kusmaktan çekinmezken; 32 yaşındaki Feride evin büyük kızı rolünü ‘anne’ rolüyle değiştirmiş. Para kazanan, evin sorunlarıyla uğraşan Feride, 17 yaşındaki erkek kardeşi İlker’in ‘baba’ sevgisinden yoksun hayatına da çeki düzen vermenin telaşında. Evin küçük kızı Özge ise tüm bunların dışında kalarak, hayatını okuldaki başarılarına odaklamış.

Ailede babasız büyümenin nasil etkiler yarattığını gösteren iyi bir örnek. Bu hikayede baba vefat etmiş, fakat vefat etmeyen ailelerde de baba çoğu zaman aileden ve çocuklardan uzak, dışarıda işte veya kendi uğraşlarında. Ev hayati hep anneye kalmakta. Cocuklar babasiz büyümesin, anne babanin yerini dolduramaz, sadece kendi yerini doldurabilir.

Güzel bi anlamlı film.. Olması istenmeyen durumları da anlatıyo gidişata göre zaten film haksızlık ve olumsuzlardan bahsediyor..