Whiplash: en yeniler yorumlar

Sanat ve daha da ötesi müzik üzerine harika bir film. Bana Blackswan filmini hatırlattı. Bu kadar emeğe hatta işkenceye değer mi emin değilim. Özellikle çocuk sahibi olan insanlar filmi izleyip değerlendirmeli. Herkes çocuğunun ünlü bir müzisyen veya sanatçı olmasını ister. Ama bu kadar işkenceye mutsuzluğa değer mi? Öğretmen ve öğrenci arasında ki ilişki de ilgi çekiyor ama ben o çalışma ve hırsa daha çok odaklandım.

Bir kere daha izlerim ama bir kaç yıl sonra değil, belki hemen belki bir kaç gün sonra. Çünkü filmin ruhu çok etkileyici, etkilenmeniz gereken bir ruh. Eğer etkilenmiyorsanız, ya filmi izlerken başka bir şey düşünüyorsunuzdur ya da uyuyorsunuzdur. Film epik, trajik, dramatik öğelerin karşımından oluşan bir 'ritmik gürültü' resitali. 'Ritmik gürültü' diyorum çünkü; yüksek sesle çalınan hızlı ritmli parçalardan oluşan meydan okumalardan oluşuyor. İşte bu yüksek ritmli meydan okumalar, size de kendi hayatınızın ritmi, tanıdığınız birinin meydan okumaları gibi şeyleri sorgulatıyor. Baştan sona farklı film. Kesinlikle tavsiye ederim.

J.K Simmons iyi oynamadığı(!) tek kelimeyle rolünü yaşadığı,bir hedefi olan insanlar için ilham verici ve abartıldığı kadar olmasa da iyi bir film.

Whiplash filmini izlemeyi bitirdiğimde aklımda filmden kalan sahne hangisiydi diye sordum kendi kendime.Gözlerimi kapattığımda çoğumuzun aklına gelen final sahnesi dışında yazacak birşeyde bulamadım açıkçası.Motivasyon ve başarı filmlerine tutkun olan birisi olarak ne yazık ki bu film bende hiç de öyle "acı yok rocky" diye bir duygu oluşturmadı.Filmde hoşuma gitmeyen bir hava vardı açıkçası.Hedeflerine ulaşmak için insanların kendilerini fiziksel ve ruhsal açıdan zorlayıp geliştirmelerine ve sonuçta iyi sonuçlar almasına bir yere kadar inanır ve saygı duyarım. Sinema tarihi bu tarz filmler ile dolu ancak whiplash filminde bu zorlama olayı gerçekten abartılıydı. kan revan içinde kalmalar, yıkmalar, parçalamalar, gözü dönmüşlük hali, hiç bir şekilde memnun olmayan psikopat bir hoca.Bunların dozu iyi ayarlanmalı, fiziksel ve ruhsal zorlamalar bu boyutta olunca iyi sonuçlar çıkmaz karşımıza geri dönülmez kalıcı fiziksel hasarlar ve ruhsal çöküntüler elinde kalır adanmış ruhların.Tüm hayattan soyutlanıp bir amaç uğruna tüm sevdiklerini terk etmek anlaşıla bilir, ama ortada tıbbi gerçekler var be kardeşim.Şimdi bu film bize ne verdi, ya da ne almamızı istedi?Hastalık boyutunda çok çalışır ve kendinizi paralarsanız işte o zaman başarı gelir diye mi inanmamız gerekir yoksa asıl olan insanların kendilerine zarar vermeden yaptıkları işten zevk ve sorumluluk alarak ilerlemesi gerektiği fikri mi? Açık konuşayım ben oyumu ikinci fikre veriyorum.Film bir motivasyon filmi olarak beni mutlu etmedi, acının dozu biraz daha iyi ayarlanmış olsa idi daha çok beğenebilirdim. Son olarak eğer psikopatın biri size, bedeninize, ruhunuza hakaret edip sizi aşağılıyorsa ve bunu sizin iyi olmanız için yaptığını söylüyorsa onun o kel kafasını dağıtın emin olun çok daha iyi hissedersiniz.

Bana göre "başyapıt" olmasa da güzel bir film.Gerilimli ve measj veren bir film basarili J.K.Simmons bu performansla Oscar alir muhtesem oynamis.Miles Teller de fizigi ve oyunculuguyla rolun hakkini vermis.Filnde son daha iyi olabilirdi beyenmedim sonu ama yinede izlenebilir.bazi dokunuslarla bir basyapit ola bilirdi.7.4/10