Beyazperde
Hesabım
Ortalama puan
4,2
503 Puanlama
5
17 Eleştiri
4
30 Eleştiri
3
5 Eleştiri
2
1 Eleştiri
1
1 Eleştiri
0
1 Eleştiri
Sırala
Filtrele:
Hepsi
Senenin en büyük sürprizi belki de. Hakkında yapılan yorumları, kritikleri okumadan izleyin. Rahat bir kafayla, hatta belki konusuna bile bakmayın filmin, yalnızca afişteki görüntü olsun aklınızda. Beklentilerinizi yüksek tutmayın demek istiyorum. Ki ondan sonra "şöyle dendi böyle dendi ama çok bir olayı yokmuş" gibi külliyen katılmadığım yorumlar yapma şansınız da azalmış olur, filmden de daha fazla keyif alırsınız. İki "efsane", uzun yıllar unutulmayacak oyuncu performansı Simmons ve Teller'dan. Senaryo eleştirilmiş ancak ayan beyan eksiklikleri, yanlışlıkları yok. Konusu ve genel dokusu olarak bayağı bir "Black Swan"ı anımsattı bana. Bir insanın sınırlarını aşma süreci. Simmons'ın sonlara doğru yaptığı iki dakikalık o konuşma. Üzerine ciltler dolusu kitaplar yazılmayı hak eden, o iki dakikalık konuşma. Filmin içine girebilir iseniz, Andrew ile birlikte "hissedeceksiniz". Akademi Ödülleri'nden eli boş dönmesini istemediğim filmlerden biri. Mutlaka görmek gerekiyor.
Çok iyiydi,müzikle aram çok iyi değildir ama whiplash farklı bir deneyim yaşattı bana ve hem gözlerimin hem de kulaklarımın pasını silmeyi başardı
tek kelimeyle muhteşem hem gönlünüzün hem aklınızın hem de kulaklarınızın pasını silecek bir yapım 10/10
Filmi izlerken ben yoruldum , Oyunculuklar öyle muazzam ki sanki hayattan alınmış bir 107 dakika.. Yaşayarak izleyeceğiniz bir film varsa şuana kadar izlediğim filmlerden en önemlisi budur hele bir müzisyenseniz bu filmi izlemeden kariyerinize devam etmeyin lütfen.. Son sahne der ve bitiririm.. Son sahne..
Eleştirmenler bazen beklentileri öyle yükseltiyorlar ki. Ne fırtınalar kopardı bu film. İzledim. Kötü bir film mi? Kesinlikle hayır. Ama abartıldığı kadar da iyi bir değilmiş. Bunu gördüm. Her şeye rağmen izlemenizi tavsiye ederim ama düşük beklentilerle izleyin.
İnanılmaz performanslar filmi.. Sinema sanatı adına İki inanılmaz oyuncu ve bir yönetmen. Müzik sanatı adına “kabiliyetin yoksa sonun rock grubunda çalmak olur” düsturundan yola çıkan jazz kültürü.. Her iki anlamda da yüceltilmiş performanslar izledik 100 dakika boyunca.
Amerika’ nın en prestijli müzik okulu olan Shaffer’ ın, en önemli orkestra şefi Terrence Fletcher (J.K. Simmons)’ ı izlerken acaba büyük bir müzik dehası mı yoksa takıntılı ve ruh hastası mı diye karar veremezken, büyünün final sahnesine kadar çözülemediği gerilim dolu bir film izliyoruz aslında. Yine aynı okulun birinci sınıf öğrencisi ve yetenek mücevheri Andrew Neiman (Miles Teller)’ ın hocası Fletcher ile olan ilişkisi, son zamanların en fırtınalı sinama olaylarından biri olduğu iddiasındayım. Tabi anlatımı epikleştiren en önemli faktör Damien Chazelle’ nin üstün yönetmenlik performansı. Memleket insanının Jazz dünyası ile olan ilişkisi malum noktada fakat bahsedilen bu sinemasal olay gerçekten jazz’ ın ötesine geçmiş. Hatta neredeyse jazz’ sevdirecek türden.Filmi izlerken bir yerden sonra filmdeki provaları savaş sahnelerine, müzisyenleri de gazilere benzettim resmen. Gerçekten çok başarılı bir filmdi. Tabiki son olarak J.K. Simmons'un oyunculuğu mükemmeldi tek başına aldı götürdü filmi. Aldığı en iyi yardımcı erkek oyuncu ödülünü de sonuna kadar hak etti onun oyunculuğu için bile filmi izleyebilirsiniz şiddetle tavsiye ediyorum mutlaka izleyin pişman olmazsınız iyi seyirler...
Amerika’ nın en prestijli müzik okulu olan Shaffer’ ın, en önemli orkestra şefi Terrence Fletcher (J.K. Simmons)’ ı izlerken acaba büyük bir müzik dehası mı yoksa takıntılı ve ruh hastası mı diye karar veremezken, büyünün final sahnesine kadar çözülemediği gerilim dolu bir film izliyoruz aslında. Yine aynı okulun birinci sınıf öğrencisi ve yetenek mücevheri Andrew Neiman (Miles Teller)’ ın hocası Fletcher ile olan ilişkisi, son zamanların en fırtınalı sinama olaylarından biri olduğu iddiasındayım. Tabi anlatımı epikleştiren en önemli faktör Damien Chazelle’ nin üstün yönetmenlik performansı. Memleket insanının Jazz dünyası ile olan ilişkisi malum noktada fakat bahsedilen bu sinemasal olay gerçekten jazz’ ın ötesine geçmiş. Hatta neredeyse jazz’ sevdirecek türden.Filmi izlerken bir yerden sonra filmdeki provaları savaş sahnelerine, müzisyenleri de gazilere benzettim resmen. Gerçekten çok başarılı bir filmdi. Tabiki son olarak J.K. Simmons'un oyunculuğu mükemmeldi tek başına aldı götürdü filmi. Aldığı en iyi yardımcı erkek oyuncu ödülünü de sonuna kadar hak etti onun oyunculuğu için bile filmi izleyebilirsiniz şiddetle tavsiye ediyorum mutlaka izleyin pişman olmazsınız iyi seyirler...
J.K Simmons iyi oynamadığı(!) tek kelimeyle rolünü yaşadığı,bir hedefi olan insanlar için ilham verici ve abartıldığı kadar olmasa da iyi bir film.
sıkıcı konu olarak vasat sadece mesaj vermeye yönelik olan bir film filmde başka bişe aramayın
Sinema tarihinin etkileyici psikolojik dram ve müzik filmlerinden biri. Başarmak için nelerin feda edilebileceğini ve öğretmen-öğrenci arasındaki toksik ilişkiyi çarpıcı şekilde işliyor. Bir müzik filmi olmasına rağmen temposu ve psikolojik gerilimi final sahnesine kadar hiç düşmüyor. Filmde yer alan "Whiplash" ve "Caravan" gibi caz eserleri, türe uzak olanlara bile cazı sevdirecek kalitede. Bu film basit bir motivasyon hikayesi değil; hırsın, azmin ve takıntının insan ruhunda açtığı çatlakları gösteren bir başyapıt.
Uzun zamandır bekliyordum Whiplash filmini. Özellikle de film hakkında bütün yorumlar olumlu ve 6 dalda olan Oscar adaylıkları ile izlemek iyice şart oldu. Ben de bu vesile ile filmi izlemeye karar verdim. Ama hakkını vermek için sinemaya gittim büyük bir heyecan ile. (Bu arada filmin seansı Başka Sinema’ya denk geldi ve filmde ara verilmediği için sizin de öyle yapmanızı şiddetle tavsiye ediyorum) Bir ara acaba beklentilerimi karşılamaz mı diye düşünmedim değil açıkçası ama hiç gereği yokmuş. Böyle bir film yok arkadaş! Ne havada, ne karada var böyle bir şey. Film boyunca nefesimi tutarak izledim ve ara verilmemesine rağmen hiç sıkılmadım. Büyük bir heyecan ve tutku ile izlettirdi film. Yani filmdeki duyguyu ve ritmi seyirciye yaşattırmayı başardı. Filmin etkisinden de bir süreliğine kurtulacağımı zannetmiyorum.
Filmde belli bir gerilim tonu var ve finale kadar da ilerliyor bu. Ayrıca dram ve müzik öğeleri de filmde bolca var. Dram oldukça iyi işlenmiş, filmdeki müzikler de oldukça güzel olduğu için film bir yandan da size caz müzik ziyafeti yaşatıyor. Bir taşla iki kuş misali. Ayrıca ara sıra bazı esprilere gülebiliyorsunuz da. Bu arada filmdeki heyecan sonlara doğru öyle bir artıyor ki ben bile ayağım ile ritim tuttum, ellerim terledi. Film o kadar başarılıydı.
Aslında bu yazıyı yazarken bile başka ne yazacağımı bilemiyorum. Her şey kusursuzdu cidden. Belki de sinemanın etkisinden de böyle ama harbiden film çok başarılıydı. Oyunculuklar zaten takdire şayan. Miles Teller, önceki komedi filmleri performanslarından sıyrılıp çok başarılı ve gerçekçi bir oyunculuk sergiliyor. Ayrıca filmde gerçekten de davul çaldığını zannettim ama sahte olduğunu öğrendim. Ama Teller’ın böylesine epik bir sahte davul performansı -ve mükemmel şarkıların karışımının yardımı ile de- kesinlikle takdir edilesi. Aslında Teller, Oscar’da “En İyi Erkek Oyuncu” kategorisinde aday olmalıydı diye düşünüyorum. Bunun dışında hele ki J.K. Simmons çok başarılı bir oyunculuk sergilemiş ki “En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu” Oscar’ı kesinlikle ona ait, hiç şüphem yok. Diğer oyunculuklar ise biraz arka planda kalmış -çünkü film Simmons ve Teller’ın etrafında dönüyor- ama onlar da ortalamanın üstünde olan iyi bir performans sergilediğini söyleyebilirim.
Bu arada film hakkında fazla spoiler veremeyeceğimden filmin konusu ve yaşananlar hakkında fazla da bir şey açıklamıyorum, gidip kendiniz görün bence. Pişman olacağınızı da hiç zannetmiyorum. Peki illaki film hakkında kötü bir şey var mıydı diye sorarsanız şunu söyleyebilirim: Damien Chazelle’nin filmdeki koşu anlarda oynayan kamerası. Ama olacak o kadar. Nasıl olsa Chazelle 30’lu yaşlarında. Üstelik bu filmi onun yazdığını da düşünürsek, gerçekten de büyük bir başarı yakalamış Chazelle.
Whiplash, mutlaka izlemeniz gereken bir yapıt. Benim gerçekten hoşuma gitti ve sizin de hoşunuza gideceğine eminim. Yalnız böyle güzel bir filmi evde izlemenizi fazla tavsiye etmiyorum. Gerçekten de filmi yaşamak için sinemada izlemenizi daha çok tavsiye ediyorum. (Özellikle de Başka Sinema ise) Ben bile sinemadaki perde fazla büyük olmamasına rağmen kendimi öyle bir kaptırmışım ki filme, sinemada olduğumu unutmuşum. Whiplash kesinlikle 2015’in en iyi ve en sağlam filmlerinden birisi. Üstelik filmin finali o kadar çarpıcı ve etkileyiciydi ki, internette olduğu için en az 5 kere izlemişimdir. Kesinlike izlemenizi tavsiye ediyorum! Herkese iyi seyirler.
Not: Oscar ödüllerinde “En İyi Film” ödülü büyük ihtimalle Boyhood’a gidecek (çünkü Boyhood bütün Amerika’ya hitap ediyor) ama benim gönlümden Whiplash geçiyor. Bunu zamanla göreceğiz. Bu arada not demişken filmdeki Andrew’un bateri setinin üstünde İstanbul yazması hoş bir ayrıntı olmuş. Yönetmenin bateriye tepeden çektiği sahnelerde bunu görebilirsiniz.
Filmde belli bir gerilim tonu var ve finale kadar da ilerliyor bu. Ayrıca dram ve müzik öğeleri de filmde bolca var. Dram oldukça iyi işlenmiş, filmdeki müzikler de oldukça güzel olduğu için film bir yandan da size caz müzik ziyafeti yaşatıyor. Bir taşla iki kuş misali. Ayrıca ara sıra bazı esprilere gülebiliyorsunuz da. Bu arada filmdeki heyecan sonlara doğru öyle bir artıyor ki ben bile ayağım ile ritim tuttum, ellerim terledi. Film o kadar başarılıydı.
Aslında bu yazıyı yazarken bile başka ne yazacağımı bilemiyorum. Her şey kusursuzdu cidden. Belki de sinemanın etkisinden de böyle ama harbiden film çok başarılıydı. Oyunculuklar zaten takdire şayan. Miles Teller, önceki komedi filmleri performanslarından sıyrılıp çok başarılı ve gerçekçi bir oyunculuk sergiliyor. Ayrıca filmde gerçekten de davul çaldığını zannettim ama sahte olduğunu öğrendim. Ama Teller’ın böylesine epik bir sahte davul performansı -ve mükemmel şarkıların karışımının yardımı ile de- kesinlikle takdir edilesi. Aslında Teller, Oscar’da “En İyi Erkek Oyuncu” kategorisinde aday olmalıydı diye düşünüyorum. Bunun dışında hele ki J.K. Simmons çok başarılı bir oyunculuk sergilemiş ki “En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu” Oscar’ı kesinlikle ona ait, hiç şüphem yok. Diğer oyunculuklar ise biraz arka planda kalmış -çünkü film Simmons ve Teller’ın etrafında dönüyor- ama onlar da ortalamanın üstünde olan iyi bir performans sergilediğini söyleyebilirim.
Bu arada film hakkında fazla spoiler veremeyeceğimden filmin konusu ve yaşananlar hakkında fazla da bir şey açıklamıyorum, gidip kendiniz görün bence. Pişman olacağınızı da hiç zannetmiyorum. Peki illaki film hakkında kötü bir şey var mıydı diye sorarsanız şunu söyleyebilirim: Damien Chazelle’nin filmdeki koşu anlarda oynayan kamerası. Ama olacak o kadar. Nasıl olsa Chazelle 30’lu yaşlarında. Üstelik bu filmi onun yazdığını da düşünürsek, gerçekten de büyük bir başarı yakalamış Chazelle.
Whiplash, mutlaka izlemeniz gereken bir yapıt. Benim gerçekten hoşuma gitti ve sizin de hoşunuza gideceğine eminim. Yalnız böyle güzel bir filmi evde izlemenizi fazla tavsiye etmiyorum. Gerçekten de filmi yaşamak için sinemada izlemenizi daha çok tavsiye ediyorum. (Özellikle de Başka Sinema ise) Ben bile sinemadaki perde fazla büyük olmamasına rağmen kendimi öyle bir kaptırmışım ki filme, sinemada olduğumu unutmuşum. Whiplash kesinlikle 2015’in en iyi ve en sağlam filmlerinden birisi. Üstelik filmin finali o kadar çarpıcı ve etkileyiciydi ki, internette olduğu için en az 5 kere izlemişimdir. Kesinlike izlemenizi tavsiye ediyorum! Herkese iyi seyirler.
Not: Oscar ödüllerinde “En İyi Film” ödülü büyük ihtimalle Boyhood’a gidecek (çünkü Boyhood bütün Amerika’ya hitap ediyor) ama benim gönlümden Whiplash geçiyor. Bunu zamanla göreceğiz. Bu arada not demişken filmdeki Andrew’un bateri setinin üstünde İstanbul yazması hoş bir ayrıntı olmuş. Yönetmenin bateriye tepeden çektiği sahnelerde bunu görebilirsiniz.
sinemada izledim bu zamana izleseymişim dediğim filmlerden bir tanesi müziği rocku çok severim jazz pek sevmesemde beni etkilediğini söylemem gerekiyor aşırı iyi oyunculuklar vardı o kadar iyi di ki
spoiler:
fletcheri oynayan usta oyuncu örümcek adam filmlerinden sevdiğim oyuncudur burda daha da iyi oynamış o kadar iyi oynamış ki karakterinden nefret etmemi sağladı insanları şevkini meslekten soğutan bir yanı vardı ayrıca andrewinde vazgeçmesini sağladı ama sonra ondan intikam almak için bilmediği notaları çaldırdı ama vazgeçmedi andrew hırsı azmi çoğu kişiye ilham olabilir
müziği seven herkezin bence sevebileceği film
müziği seven herkezin bence sevebileceği film
Whiplash
“İngilizce’de şu iki kelimeden daha çok zarar verebilecek bir kelime yoktur: ‘İyi iş.’”
Toplumumuz, ailemiz ve bunların ışığında koşullanan zihnimiz bizi standart kalıplar dahilinde ‘iyi’ veya ‘yeterli’ olmaya mı itiyor? Sıra dışı olmamızın önünde sıradanlığın güvenlik alanı mı var? Eğitim sistemimizin bizi rekabete ittiği bu ortamda ortalama’nın üzerinde olmak bizi yeteri kadar tatmin olacak bir seviyeye mi getiriyor? Zihnimizin kıyaslama oyununa mı geliyoruz? Referans noktası ile çalışan zihnimiz genellikle bize benzeyen ama bizim biraz daha iyi olduğumuz ortamları seviyor...
Film’deki müzik hocası rölündeki Fletcher’ın yöntemi ne kadar sert olursa olsun, amacı müzisyenleri aşırı zorlayarak onlardan bir Louise Armstrong çıkarmaktır. Bu aşırı sert, aşırı küfür eden ilginç öğretmen, bireylerin içindeki öfkeyi çıkartıp onların pratik yapmaları ve daha fazlasını çıkarmaları yolunda teşvik etmeye çalışır... Devamı blog'da...
“İngilizce’de şu iki kelimeden daha çok zarar verebilecek bir kelime yoktur: ‘İyi iş.’”
Toplumumuz, ailemiz ve bunların ışığında koşullanan zihnimiz bizi standart kalıplar dahilinde ‘iyi’ veya ‘yeterli’ olmaya mı itiyor? Sıra dışı olmamızın önünde sıradanlığın güvenlik alanı mı var? Eğitim sistemimizin bizi rekabete ittiği bu ortamda ortalama’nın üzerinde olmak bizi yeteri kadar tatmin olacak bir seviyeye mi getiriyor? Zihnimizin kıyaslama oyununa mı geliyoruz? Referans noktası ile çalışan zihnimiz genellikle bize benzeyen ama bizim biraz daha iyi olduğumuz ortamları seviyor...
Film’deki müzik hocası rölündeki Fletcher’ın yöntemi ne kadar sert olursa olsun, amacı müzisyenleri aşırı zorlayarak onlardan bir Louise Armstrong çıkarmaktır. Bu aşırı sert, aşırı küfür eden ilginç öğretmen, bireylerin içindeki öfkeyi çıkartıp onların pratik yapmaları ve daha fazlasını çıkarmaları yolunda teşvik etmeye çalışır... Devamı blog'da...
Film çok sağlam özellikle altyazılı seyredin öğretmenin psikopati da bir başka oluyor şiddetle izlenmeli
"Aferin İngilizcedeki En Kötü Kelimedir " Film hakkında diyeceğim tek şey şu ki Film Muazzam. Normalde Dram / Gerilim türünü sevmeyen biriyim ama sevmeme rağmen bu film yeterince doyurucu . Konu olarak olsun çekimler olarak olsun senaryo ve kurgu olarak olsun . Özellikle Tek Ana Karaktere odaklanmaları ve neredeyse diğerlerinin yardımcı olarak kalması daha hoştu biyografi tadına dönmüştü film . Ve Ana karaktere odaklanması sadece çok iyiydi. Filmde başarı öyküsü cidden çok iyi anlatılıyor. Eli kanayana kadar bateri çalması yara bantlarının sökülüşü elindeki kanın buzla karışımı bu anlar sinematografi bakımından çok iyi sahnelerdi. Melissa Benoist te çok az ama iyi oynamış. J.K Simmonsa bayıldım Karakterine bürünmüş sanki Bir an onu değil karakteri izliyorum sandım.Ve Filmin yıldızı Miles Tellerdan bahsetmesek olmaz kendisi cidden Bateri sahnelerini kendi çalmasıyla ve rölünün hakkını vermesiyle filmi izletiriyor. Filmde çalan parçalar çok hoş özellikle " Whiplash" parçası ve aynı zamanda Süpriz Finali Süsleyen " Caravan" parçası. Müzikle alakası olmayan insanları bile kendi içine çekip sıkılmaktan uzak tutuyor Whiplash ben film öle bir etki yaratıyor ki 1-2 saat bu etkiyi atmak benim için zordu. Fletcher karakterinin şu sarf ettiği sözler filme geri döneme sebep olacak sanırım. " İnsanlar beni yanlış anlıyor. Benim amacım sadece İnsanın sınırlarını zorlamak yapabileceğinin daha fazlasını yaptırabilmek. " 9.0
Bu sene seyrettiğiniz tüm gerilim ve aksiyon filmlerini bir kenara koyun ve her biri üzerinde düşünmeye başlayın. İlk eleme büyük bir eleme olacaktır zira çöp diye nitelendirilebilecek film sayısı hiç az değil. İkinci elemeyi yaparken janrdan bağımsız; sinemanın genel geçer kurallarını oluşturan elementler üzerine düşünmeye başlayacaksınız. Üçüncü elemede -eğer iyi bir sinema seyircisi iseniz- objektifliğinizi bir kenara bırakıp zevklerinizi konuşturmaya başlayacaksınız (eğer bunu daha erken yapıyorsanız ara cümledeki topluluktan olmayabilirsiniz). Elde kalan üç-beş film arasında seçim yapmak elbette zor lakin Damien Chazelle size bu konuda yardımcı olacağa benziyor. 2013 yılında Sundance’e katılıp kısa film jüri ödülünü kazandığı Whiplash’i bir sene sonra uzun metraj haliyle seyirciye sunuyor. Beyazperdedeki ikinci uzun metraj yönetmenlik denemesi olan Whiplash ile janrlar arasında sıkı köprüler kurup seyircisini bir yandan koltuğa çivilerken öte yandan rahatsızlık verici derecede kan dolaşımını hızlandıran Chazelle, kağıt üzerinde oldukça sıradan durabilecek bir metne imgeleri ekleyerek senenin en iyi filmlerinden birini önümüze koyuyor.
- En son Beyazperde eleştirileri
- En İyi Filmler
- Basın Puanlarına Göre En İyi Filmler