En yararlı eleştirilerEn yenilerEn çok eleştiri yazmış üyelerEn çok takip edilen üyeler
Filtrele:
Hepsi
Yusuf Doğan Eren
Takipçi
32 değerlendirmeler
Takip Et!
3,5
18 Kasım 2019 tarihinde eklendi
Filmin konusu muhteşem. İlk yarısı çok iyi olsa da sonrasında bozuyor. Bana kalsa, filmin kadının kaçırılmasından başlamasını isterdim. Önce gençken kaçırılsa sonra çocuğu doğsa, büyüse vs. ve bu süreç hep odanın içinde geçse çok daha duygusal olurdu. Kadın odada 7 sene kalmış ama filmde 40-50 dk sürdüğü için fazla hissedemedim. En azından odadaki süre biraz daha uzun olabilirdi. Genel olarak beğendim etkileyici bir film. İzlemeyenlere tavsiye ederim
Filmin sonunda ağlamak isteyenler için birebir. Güzel bir drama. Aileyle izlenecek bir film değil. Arkadaşlarla izlenebilir. Erkeklere göre bir tür değil. Ağlamak isteyen kız arkadaşlar varsa çok güzel ağlayabilirler. 15 yaşından küçük bir çocukla kesinlikle izlenmez. İzlenir mi? İzlenmez mi? - İzlenir.
Çocuklar, ebeveynleri onları dış dünyanın tehlikelerinden korumaya çalışırken, yürümeyi, tırmanmayı, hayvanlarla güzel zaman geçirmeyi, dizlerinin kanayabileceğini bile öğrenemiyorlar. Evlerde televizyon ile baş başa kalan çocuklar dış dünyanın gerçekleriyle temas ettiklerinde bocalıyor, kırılgan duygu dünyalarını yönetemiyorlar. Modern dünyada odaların içerisine "hapsolmuş "çocuklar hayal dünyaları ile bir evren yaratıp onun içinde yaşayabilme becerisine sahip olsalar da onlar da büyüyorlar ve "büyümek" demek biraz da dış dünya ile temastan geçiyor. Bu konunun izleyiciye çocuğun bir odada gerçekten hapsolması ile anlatılması oldukça başarılı. Filmde doktorun "onu tam zamanında odadan çıkarmışsınız" cümlesi bu durumun altını çizer gibi. Çocukları zamanında dış dünya ile temas ettirmenin önemi üzerinde duruyor film. Filmin işlediği bir diğer konu ise: anne-çocuk ilşkisi. Toplumun ahlak anlayışı tam beş sene birbirlerine güç veren, birbirini ayakta tutan, birbirini besleyen anne-çocuk bağını sorgulayıp, bu bağı kendi ahlak anlayışı çerçevesinde değerlendirebiliyor. Oysaki doğada yaşayan insanın ahlak anlayışı bugünden çok farklıydı ki insan anne-çocuk bağı sayesinde belki de bugünlere ulaşabildi. Film, mecburi olarak toplumun yargılarından bağımsız bir odada yaşayan anne ve çocuğun o odada aslında bir yandan mutlu olduklarını, çocuğun hayal dünyası ile ne kadar direngen olabileceği üzerinde duruyor. Oyunculuklar da yeteri kadar iyiydi.
Farklı bir konuya sahip olan bu filmin ilk 40-50 dakikası gerçekten muazzam denilebilecek derecede ve bunu dememe sebep olan filmdeki küçük çocuk 'Jacob Tremblay ' (Jack) gerçekten yaşına göre süper oyunculuk sergilemiş .Aynı sekilde Brie Larson da 'anne rolünü' gayet iyi oynamış.Son olarak filmde eksik bulduğum bazı taraflar oldu .Filmde 1 saatten sonra ilk başlardaki gerilimi ve tadı pek kalmıyor ama filmin asıl gizli kahramanı olayı başlatan kişinin bu olayı neden yaptığı filmde belirtilmiyor . Bu olaylar beklentimi biraz düşürsede genel olarak farklı bir yapıt ve güzel bir filmdi : 7/10
oyuncu performanslarıyla göz dolduran,felsefesi yoğun ve güzel işlenmiş sade ve bir o kadar da naif bir film.insanın kendi kapalı kutusundan çıktıktan sonra asıl dünyaya atılışını bir çocuğun üzerinden işlenmesi ve dünyayı keşfetmesi görmeye değer bence. Çocuk oyuncuya da şapka çıkarmak lazım o ne oyunculukta be dedirtiyor.(uzun saçı yüzünden çocuk karakteri annesinin ''oğluma dokunma dediği'' ana kadar kız zannetmiyor değildim.)
Gerçek bir olay olan Fritzl davası ile benzerlik gösteren,insanın tüylerini diken diken eden çarpıcı ve farklı konusu vardı. Filme beğenerek yorum yapan herkesin düşüncesine saygı duyuyorum ancak oyuncuların seyirciye bu konuyu ve dram duygusunu pek hissettiremediğini düşünü işleyişinde her şeyin hızlı bir şekilde gelişmesi ve ağır ilerlemesi nedeniyle de sıkılmadın demesen yalan olur.
Beyazperde.com'da gezintiye devam etmek istiyorsanız çerezleri kabul etmelisiniz. Sitemiz hizmet kalitesini artırmak için çerezleri kullanmaktadır.
Gizlilik sözleşmesini oku.