Birleşen Gönüller eleştirileri

Vefa aşk azim sabır fedakarlık gibi konular çok güzel işlenmiş. Ayrıca ikinci dünya savaşı Nazi lerin yaptığı zulmü işleyen ilk Türk sineması galiba. Fikret Hakan ve diğer bütün oyuncular filmin hakkını vermiş.

Öncelikle Türk sineması bu filim ile çıtayı yükseltmiştir. Özellikle savaş sahnelerinin Hollywood filmlerinden farksız olduğunu söylemeliyim. Kostümler dönemi yaşamanızda oldukça başarılı. Özellikle Savaş ve Berlin sokakları sahnesi... Küçük kızı arayan Alman Subayı sahnesi, Quentin Tarantina'dan esinlenilmiş olsa da başarılı... Gelelim filmin mesaj kısmına. Her filmin bir mesajı öyle veya böyle mutlaka vardır. Derdi olan adam filim çeker. Bu filmde de Yönetmen oldukça güncel bir konuya parmak basmış. Birilerinin "Haşhaşi !" dediği bu insanların dünyanın dört bir tarafında nasıl okul açtıklarını, ne fedakarlıklara göğüs gerdiklerini, oldukça duygusal yan bir hikaye ile harmanlamış. Aşk, sevgi ve vefa duygularını oldukça başarılı vermiş. Cennet Karekterini oynayan Sema Çeyrekbaşı ve Niyaz karekterinin yaşlı halini oynayan Fikret Hakan çok başarılılar. Diğer oyuncuların da başarılı olduğunu söylemeliyim. Finali ile duygu yoğunluğu tavan yapıyor. Kesinlikle izlenmeli. Mendillerinizi yanınıza almayı unutmayın.

Türk Sineması Eşkiya ile bir çıkış yakalamış; sonrasında gelen 3-4 iyi film haricinde başarılı bir perde yorumu verememiştir. Komedi filmlerinin de oldukça seviyeli olduğunu düşünürsek(!), yükselişe geçmeden tamamen ticari bir kaygının hakim olduğu bir perdemiz oluşmuş durumdadır.
Ne yazık ki halkımız hiçbir şekilde sanata, yönetmene, görselliğe, senaryoya,kurguya ve oyunculuğa bakmadan salt değerlendirmelerde bulunarak izlemenizi gerektirecek hiç neden yokken bir çok filme sahip çıkmıştır. Bu gerçek zamanla Türk sinemasının başarılarını yok etmeye başlamıştır.

Birleşen Gönüller bu yönüyle bakıldığında izlenmeyi ve izlettirmeyi hak ediyor. Aşk ve ilişki başarılı bir şekilde perdeye yansıyor. Eski bir zamanı perdeye başarılı taşıyan bu yapım içinde birçok duyguyu size aktarabiliyor. Bu da başarılı tanımlamasını hak ediyor. Biraz farkı bakarak İzleyin pişman olmayacaksınız.
İyi Seyirler...

Devlet ile aralarında olan olaylardan sonra "biz masumuz , işte böyle samimiyiz " mesajını vermek için çekilmiş bir film aslında . Ailecek izlenecek , fazlasıyla duygusal . Salonun tamamının cemaat üyeleriyle kaplı olduğunu görebilirsiniz . Cemaat okullarından getirilen ilkokul öğrencileri asabınızı bozabilir . Ama kesinlikle izlenmeye değer . Ses ve efektleride cok iyi .
Kendi adıma söylüyorum Selam ' dan sonrada aynı şeyi düşünmüştüm , İçlerinde böyle fedakar insanlar varken bu cemaatin sırtı yere gelmez

Hemen şunu belirteyim: Bu film HİZMET Hareketini ve Cemaati anlatmıyor. Önyargılı olanlar varsa bunu söylemiş olayım. Film Kazakistan'da kalmış bir Türk ailesinin olayını anlattığından film haliyle yurtdışında da çekilmiş. Neyse...
Filmin asıl konusu vefa, fedakarlık, ve sevgi üzerine örgülenmiş.Filmin konusunda geçen gerçek hadiseyi 10-15 yıl önce bende Kazakista'a giden fedakar öğretmen arkadaşlardan dinlemiş ve bir hayli etkilenmiştim. Bu olay mutlaka beyazperdeye yansımalı diye hayal etmiştim. Bu enfes filmin senaryosu gerçek olduğundan büyük ekrana aktarılmasında sıkıntılar olabilirdi ama net söylüyorum, senaryo kusursuz ve derinden etkileyici. Yönetmeni ve ekibini kutlarım bu müthiş başyapıttan dolayı...
Herkesin bu filmi izlemesini ve hatta izletmesini acizane tavsiye ediyorum.

II.dünya savaşını, Hitler ordusu ile Rus kızıl ordusunun çatışmasını, bunların sürgün edilen insanlar üzerindeki psikolojik çilekeş hallerini çok güzel yaşatıyor film izleyicisine. Evanthia Reboutsika gibi dünyaca ünlü bestecinin o hüzünleyici müzikleriyde süslenen bu dram filmi sizleri kesinlikle ağlatacaktır ve bu hikaye içinizi ısıtacaktır.

10/10

filme eşimle gittim, üç dört defa Ağladım, eşim zaten hiç durmadı, kurgu çok iyi, oyunculuklar tatmin edici, efektler etkileyici, Müzikler harika, 10 milyon BÜTÇE ile çekilmiş bir film, gitmenizi Şiddetle öneririm (yanınıza bol selam ALIN)

Gerçek bir hikayeden alıntı yapılması dahada güzel...

Türk filmi olarak gerçekten çok başarılı her açıdan,eminim bu filmi amerikalılar çekseydi çok daha fazla ilgi görürdü ama nedense biz Türkler yapınca hep bir şeyleri eleştiriyoruz ve beğenmiyoruz bence mükemmeldi,emeği geçenlerin ellerine sağlık...

Güzel film. Lakin son kısmında bol bol, yok artık bu kadar da olmaz, dedirtiyor. Zaten filmlerde olur bu kadarı.gerçek kısmı azaltılmış olmalı epeyce.

Geçen hafta Pek Yakında'yı izlemekten, üstüne düşünmekten sonra yazdığım yazıdan daha doğrusu yazı yazmaktan aldığım keyif o kadar büyüktü ki, bu keyfi sürekli yaşayabilmek için bu Pazar akşamı sinemaya gitmeceleri gelenekselleştirmeye karar verdim. Yine bir pazar akşamı evden çıktım akşam yemeğimi sinemadan hemen önce hamburgerledim (ki bunu gelenekselleştirmesem daha iyi olacak) sonra başladım filmi izlemeye.
Bu haftaki hedefim Birleşen Gönüller. Beğendim. Çok hem de. Unutmadan yazmalıyım.
Filme bu gelenekselleştirme sevdasından sebep "bu haftaya ne izlesem" gugıllamasıyla rastladım. İlk dikkatimi çeken 1940 yıllar ve İkinci Dünya Savaşı yılları sembolleri içeren afişiydi. Malum sebepten ötürü ilgim hat safhada bu yıllara. Hemen daldım "tıreylırına". Hoşuma gitti. Peşinden gittim.
Filmin konusunu okuyunca konunun, yani neyi aramam gerektiğinin yanı sıra bir detay daha gözüme çarptı. Yurtdışında kurulmaya çalışılan bir okul hikayesi bu film.
Ülkenin siyasi durumu belli. Yapılan yorumlar, okulu da filmi de yapan gruptan ötürü şaibeli. Bir grup filmi yerden yere vuruyor. Diğer grup aynı anda bir sürü hesap açıp filmi öven yazılar yazıyor. Ben her şeyden öte, iki tarafa da eşit mesafede, hoşumun peşindeyim.
İsimle başlayayım. Birleşen gönüller. Basit bir isim görünürde. Ama bir o kadar uygun filme. Gönül Birleşmesi. Ne kadar kolay söylemesi ama ne kadar zahmetli. Gönülde bir olmak. Birleşmek. İşteş çatı. Bir olmak, karşılıklı. Aynı zamanda hemen değil zaman!la birleşmek! Umutla bekleyerek. Fark etmeden yollar kadar uzun mu, bir kelebek! ömrü kadar kısa mı.
İsimle başladım isimlerle devam edeyim. Filmin etrafında döndüğü, iki farklı zamanda geçen iki hikayenin de içinde bulunan kısacası filmdeki en önemli karakterin adı CENNET. Bir Cennet sevdası bu film. Cennet kimi zaman aşık olunan bir kadın, kimi zaman Türkiye sembolü en çok da Yüce Allah'ın insana ödülü. Her şey cennete kavuşmak uğruna filmde. Filmin ana fikri bence bu.
Cennet'inden yıllar önce ayrılan ve yıllardır onu bekleyen karakter'in ismi NİYAZ. Fikret Hakan'ın oyunculuğu muazzam. Ama asıl dikkatimi çeken unsur başka Niyaz karakterinde. Dedim ya Cennet kimi zaman Türkiye sembolü diye. Cennet'inden yani Türkiye'sinden ayrı olan ve filmi yapan grup için oldukça önem teşkil eden birine ince bir selam verilmiş Niyaz karakteriyle. Beyaz saçları, bir sahnede Alman Nazi askerlerinden kaçarken – ki Nazi ve Asker sembollerine birazdan değineceğim -nehirden karşıya geçmesi, yani “suyun ötesinde” olması, film boyunca bekleyişinin gurbetin ve çektiği çilenin vurgulanması, birkaç defa köprü ile aynı karede verilmesi, bir saat! - saat=zaman- emaneti, ayrı kaldığı Cennet'ine bir okul ve o okulun düzenlediği gösteri ile kavuşması aklıma direk o kişiyi getirdi. Evet Niyaz karakteri kesinlikle Fethullah Gülen sembolü. Grubun Niyaz'ı, Niyaz'ın yıllardır ayrı kaldığı CENNET'ine kavuşması.
Filmin önemli karakterlerinden biri YUNUS. Yunus Kazakistan’a açılacak Türk okulundan sorumlu öğretmen. İsmini, filmdeki sembollerden (su çile kurtuluş) ötürü Yunus Peygamber’den aldığını düşünüyorum. İşi çok meşakkatli. Yeri geliyor ailesini ikinci plana atıyor. Çok sevdiği eşini yalnız bırakmak onu dinlememek zorunda kalıyor okul uğruna. Burada da eşi DİLEK’in Freud teorisine göre İD’i yani nefsi sembolize ettiği ortaya çıkıyor. “Dİ”lek “İD” ayrı bir çağrışım güzelliği.
Yukarda vurguladığım gibi karakterler ve isimleri özenle seçilmiş. Lojistik! ki bence bolluk bereket sembolü GANİ, Niyaz ile Cennet’in çocukları BEDEL, Her birinin bir anlamı var. Hepsi bir araya geliyor . Anlam “birleşince” çıkıyor.
Temalara gelelim.
Filmde ana tema aşk. Yunus'un aşkı Okul. Niyaz'ın aşkı Cennet. Aşk demek çok şey demek. Üç harften oluşur da, dünyaya sığmaz. O dünyalara sığmayan şey düşmeye görsün gönüle. Düşersin yollara. Bir Niyaz varsa ortada. Emek gerek. Tuğla tuğla örmek gerek. Yolları denizleri göze almak gerek. Ana arzumuz Cennet. Madem Cennet en büyük ödül. Öyleyse cennet için ölmek gerek.
Diğer önemli tema ise beklemek. Her karakter bir şeyleri bekliyor. Nafile bir bekleyiş değil anlatılan. Sabretmek sebat etmek. Yunus okulu bekliyor Dilek Yunus'u bekliyor, Gani babasından anlayış bekliyor, Niyaz Cennet'i Cennet Niyaz'ı bekliyor. ..
Semboller filme gayet güzel yerleştirilmiş. Yollar, tren, yağmur, asker, saat, nehir, Zümrüdüanka kuşu, kelebek, köprü ve bunlar gibi bir çok sembol konunun önüne geçmeden konuyu zenginleştiriyor ve metnin çok katmanlılığına önemli katkılarda bulunuyor. Gayet başarılı.
Gelelim filmde en çok dikkatimi çeken kısımlardan biri olan "göndermelere". Bildiğimiz gibi, hükümet ile Gülen hareketi arasında epeydir sular durulmuyor. Filmin ilk hikayesi olan ikinci dünya savaşındaki Nazi baskısı, bana göre sağlam bir gönderme içeriyor hükümet kanadına. Bir az önce bahsettiğim, Gülen'i sembolize eden Niyaz karakterinin de Nazi askerlerinden kaçarak nehirden yüzerek karşıya geçmesi, Gülen'in Okyanus Ötesindeki inzivası düşünüldüğünde, 28 Şubat dönemine bir gönderme olarak yorumlanabilir.
Ayrıca, Nazi askerleri tarafından hayvan vagonlarına doldurulup çalışma kampına götürülen insanların olduğu sahne, Stalin'in emriyle Sovyetler tarafından 1944 yılında aynı insanlık dışı yöntemle yurtlarından sürgün edilen Kırım Tatarları'na acı bir selam belki de.
Filmde hoşlanmadığım tek yön ise melodramik karakterler ve gereksiz ağdalı dil. Konu gereği böyle uygun görülmüş olsa da tamamen iyi ya da tamamen kötü karakterler ve gerçek dışı dil hoşuma çok uzakta.
Velhasıl kelam, çok katmanlı konusu, temalarının evrenselliği, sürükleyiciliği, görselliği ile son dönem Türk sinemasının en başarılı örneklerinden biri. Birleşen Gönüller. Gönüllerde birleşmek dileğiyle...

Filmi çok beğendim. Hiçbir masraftan kaçınılmamış. Yapımcıları tebrik ediyorum , her bir sahnenin hakkı verilek çekilmiş ve çok güzel bir film olmuş. Yaşanmış bir hikayeden alınmış olması filme ayrı bir değer katıyor. İzlemeye gidecekler mendille gitmesi gerekiyor.

Babam ve oğlum filminden sonra gerçekten hissederek seyrettiğim 2. film. Artısı filmdeki savaş sahneleri ve efektleri gerçekten çok iyi . ön yargısız olarak gerçekten izlenmesi gereken bir film. Buradan çok yorum okudum , uzun süre takip ettim birçok filme beyazperde yorumcusu 4 puan verdiğini görüyordum ama bu filme 3 yıldız vermiş ki eleştirisini okudum olumsuz bişey yaz(a)mamış ama eksikleri olan bi film demiş. yani bence haksızlık yapılmış en azından 4 puanı hakeder ama kullanılcılar bence gerektiği puanı vermiş. Benim tek eleştirim cennet'in ilk baştaki bazı sahnelerde yeteri kadar duygusunu yansıtamaması 2. olarakta avaz (niyazın torunu) keşke sarışın bir çocuk olsaymış daha uygun olurmuş ama ufak eksiklikler.

Film her şeyi ile çok güzel olmuş. Herkesi izlemesi gereken bir film. Babam oglumdan sonra izlediğim en duygusal türk filmi.

Türk sineması seks,küfür ve kaba saba komediden başka, insanı eğlendirirken düşündüren, düşündürürken duygulandıran eserler de ortaya koymalı.İşte bu film; vefa,sadakat,yardımlaşma ve sabır gibi birçok duygunun iç içe geçtiği ve işlendiği,seyir zevki ve kalitesi sunan bir film.Daha önce hikayesini yurt dışında dinlediğim,gerçek bir hayat hikayesinden derlenmiş.Final kısmı daha sürükleyici ve dramatik olabilirdi ki; dinlediğim hikayede final biraz daha değişikti.90 lı yıllarda hizmet hareketinin yurt dışında açtığı okullar hakkında daha çok hikayeler çıkar.Ancak insanları sıkmadan bunları halka sunmak gerekir.
Yabancı bir film olsa 'Bir insanı öldürmek tüm insanlığı öldürmek gibidir' sözü için bile reklamı yapılır,gişe rekoru kırardı.Yapımcılar Türk sinemasının çıtasını yükselttiği kanaatini taşıyorum.
Bence en güzel sahnesi,vagonda geçen olaylar ve doğum sahnesiydi.Gerçekten çok harika ve bence çok duygu yüklüydü.
Kaybettiğimiz,aradığımız değerleri bulmamıza katkı sağlayacağına umuyorum.Şimdiden iyi seyirler.

bence hakkı verilmeyen filmlerin başında geliyor film..yönetmeni sosyete biri olsa ve tv tv dolaşıp reklam yapsa kesinlikle izlenme oranı ikiye katlanırdı...insanların bazı kesimler tarafından çekilmiş diye dışladıkları bir film gözüyle değilde filmin tadıyla bakarsak çok duygusaldı..