Hayat eleştirileri

Senaryosunu Rhett Reese ile Paul Wernick’in yazdıkları ve İsveçli Daniel Espinosa’nın da yönetmen koltuğunda oturduğu “Life”, son derece “ürkütücü” sahnelere sahip olan bir bilim – kurgu filmi…

Gördüğümüz kadarıyla, türün klasikleri arasında yer alan Ridley Scott’ın başlama vuruşunu yaptığı “Alien” serisi ile Alfonso Cuarón’un 7 Academy Ödüllü “Gravity”si (2013) sonrasında oldukça yavan kalan “Life”’da Espinosa, yine benzer konuları işlemekte hiçbir sakınca görmemiş…

Hem de hiç küçümsenemeyecek bir meblağ olan 58 milyon dolarlık bir yapım bütçesi ile başka şeylerde yapılabilecekken…

Zaten muhtemelen aldığı olumsuz eleştiriler nedeniyle film, bu bütçeyle başa baş geldiğini düşündüğümüz brüt 100,5 milyon dolarlık bir hasılat rakamına da takılıp kalmış…

Bu kısa girişin ardından, gelin isterseniz filme biraz daha yakından bakalım…

Mars Pilgrim 7 görevini tamamlayan Uluslararası Uzay İstasyonu (International Space Station – ISS), dünyaya dönüş yolundadır…

1. GÜN:
İngiliz karantina uzmanı Dr. Miranda North (Rebecca Ferguson), insansız uzay aracı Pilgrim tarafından Mars’tan toplanan toprak numuneleriyle birlikte sekiz aylık görevlerinin tamamlandığını ama kendisine çarpan molozlar nedeniyle Pilgrim’in gövdesinde hasar oluştuğunu ve böylelikle de rotalarından sapmış olduklarını belirtiyor…

ABD’li mühendis Rory Adams (Ryan Reynolds) yapacağı başarılı bir uzay yürüyüşü sonrasında bu sorunu tamamen ortadan kaldırarak herkesi sevindirirken istasyonun Rus komutanı Ekaterina Golovkina’da (Olga Dykhovichnaya) durumu yeryüzündeki merkeze bildirecektir…

Bütün bunlar yaşanırken Japon sistem mühendisi Sho Murakami (Hiroyuki Sanada) ve herkesin sağlığının emanet edildiği ABD’li Dr. David Jordan (Jake Gyllenhaal) ile de tanıştırılıyoruz…

2. GÜN
İngiliz astrobiyolog Hugh Derry’nin (Ariyon Bakare) istasyondaki laboratuvarda başlattığı deneyler olumlu sonuçlanır…

Yani artık ilk dünya dışı yaşam formuna ulaşılmıştır…

Ortama tam anlamıyla bir bayram havası hakimdir ve dünya ile kurulan canlı bağlantılarda, kahramanlarımıza sorular yönelten küçük öğrencilerden bir tanesi bu Marslı yaratığa “Calvin” adını verir…

12. GÜN:
Calvin hızla büyüyor…

Sho’ nun karısı Kazumi’de (Naoko Mori) dünyada doğum yapıyor…

25. GÜN:
Laboratuvarda meydana gelen bir arızanın ardından olgunlaşmakta oluşu herkesi mutluluğa boğan Calvin birdenbire hareketsizleşir…

Ne yapılırsa yapılsın bir türlü kıpırdamaz…

Ve nihayetinde de Hugh Calvin’i, elektrik ile uyarmaya karar verir…

Verir vermesine de…

Gittikçe “zihnen” ve “bedenen” irileşmekte olan Calvin, “beslenmek” amacıyla bir yolunu bularak laboratuvardan çıkarak istasyonun içine kaçar…

İşte o andan itibaren de mürettebat ile Calvin arasındaki “kanlı bir köşe kapmaca” da başlamış olur…

Bitirmeden yorumumuza ilave edeceğimiz son iki husustan:

• İlkinin, çekimleri Londra’daki Shepperton Stüdyolarında gerçekleştirilen filmdeki “yerçekimsiz ortam” görünümünün, oyunculara bağlanan kabloların post prodüksiyonda silinmesi sayesinde sağlandığını,

• İkincisinin ise, bir devam filminin çok daha orijinal ve etkileyici bir hikâyeye sahip olabileceğini söylemek biçiminde olacak…

Keyifli seyirler,