Glass eleştirileri

“Unbreakable” (2000) ve “Split” (2016) ile birlikte “Unbreakable Üçlemesi” olarak da adlandırılan serinin üçüncü filmi olarak projelendirilen “Glass”, M. Night Shyamalan’ın üçlemenin ilk iki filminde olduğu gibi yine hem hikâyesini yazdığı hem yapımcılığını üstlendiği hem de yönettiği zihinsel aksiyonu yüksek bir drama…

Elbette üçlemenin ikinci filmi “Split” (2016) de olduğu gibi bu filmde de Shyamalan’ın yanı sıra bu projeyi yapımcı olarak sahiplenerek destekleyen bir diğer ismin Jason Blum olduğunu belirtmekte yarar var…

Yani bu bir Blinding Edge Pictures ve Blumhouse Productions ortak yapımı…

20 milyon dolarlık bir bütçeyle çekilerek 18 Ocak 2019 tarihinde vizyona giren ve şu ana kadar da 246.9 milyon dolarlık bir hasılata imza atan filmin, 6.7/10 (205.144 oy) ve 3.7/5 (12.606 oy) olan IMDB ve Rotten Tomatoes izleyici puanı ortalamalarıyla 5.2/10 (389 yorum) ve 43/100 (53 yorum) olan Rotten Tomatoes ve Metacritic yorum ortalamalarının, özellikle de olumsuz sinema eleştirmeni puanları tam bir hayal kırıklığı…

O yüzden gelin isterseniz bu filmi, her zamanki gibi önceliği oyuncu kadrosuna vermek suretiyle birde biz inceleyerek yorumlayalım, ardından da puanlamaya çalışalım…

Belki böylelikle, o düşük yorum puanlarının ardındaki nedenlere de ulaşmış oluruz…

Ancak, artık neredeyse yorumlarımızda geleneksel bir özellik halini aldığı üzere ayrıntılı incelemeye geçmeden önce bu filme ilişkin ilk tespitimizi, sonrasında da naçizane ilk önerimizi paylaşalım istiyoruz…

Bu bağlamda da işe, karşımızdakinin alışageldiğimiz, o herkese normal bir filmmiş gibi görünen sıradan bir yüzü olan ve bir de sadece fark edene ciddi mesajlar yollayan klasik M. Night Shyamalan filmlerinden biri olduğunu söyleyerek başlayabiliriz…

Yani, eğer Shyamalan sinemasına aşinaysanız:

Bu filmde de gerek hikâyesi ve gerekse de kurgusuyla sizi bekleyen herhangi bir sürpriz olmadığı gibi yine “ters köşe” olmaktan da kurtulamayacaksınız…

O nedenle, film için, “beklediğim gibi çıkmadı”, “olmamış”, “çok sıkıcı”, “bu da ne ya?” türü yakınmalarda bulunmak son derece anlamsız bir durum…

Zira dediğimiz gibi, Shyamalan cephesinde yıllardır değişen hiçbir şey yok…

İlk gün ne yapmışsa, bu filmde de onu yapmaya devam etmiş…

Hele birde, filmde aradığı aksiyonu bulamadığını söyleyen (Shyamalan sinemasından tamamen habersiz olduğu apaçık belli olan) bir izleyici kitlesi var ki…

Gerçekten inanılmaz ve üzerinde durmaya da değmez...

Hâlbuki diğer Shyamalan filmlerinde olduğu gibi bu filmde de yapmanız gereken tek şey, vermeye çalıştığı mesajı yakalamak ve yaptığı “ters köşelerin” tadını çıkarmaktı…

Tam da bu noktada, kimilerinin, “on bir değil de on iki” dediklerini duyar gibi oluyoruz…

Haklısınız, yönetmen olarak Shyamalan’ın filmografisinde “Glass” ın dışında on iki sinema filmi daha var…

Ancak istisnai bir durum olarak “After Earth” (2013) filminin hikâyesi kendisine değil filmin başrol oyuncularından Will Smith’e ait…

Shyamalan ise Gary Whitta ile birlikte bu hikâyeyi esas alarak filmin senaryosunu yazmış…

İşte o yüzden de mesaj verdiği filmler için on iki yerine on bir sayısını bilinçli olarak verdik…

Belki, yine klasik bir laf olacak ama bu söylediklerimizin hepsi, filme ilişkin ilk tespitimiz olsun…

İlk önerimize gelince:

O hakkımızı bu kez, ilk film “Unbreakable” 19 yıllık bir film olduğu ve yakın zamanda yeniden izlenilmediyse kısmen unutulmuş da olabileceği için üç filmin tamamının dizi izler gibi (aynı gün içinde olmasa da) peş peşe izlenmesinin, “Unbreakable Üçlemesi” ni daha bir anlaşılır kılacağını söyleyerek kullanmış olalım…

Bu arada bitirmeden, rollerine "cuk" diye oturan James McAvoy, Bruce Willis, Samuel L. Jackson, Anya Taylor-Joy ve Sarah Paulson’ın yanı sıra “Unbreakable” (2000) çekildiğinde on üç yaşında küçük bir çocuk olan Spencer Treat Clark’ı, bu filmde yeniden Joseph Dunn karakterinde izlemenin oldukça iyi geldiğini de belirtelim…

Sonuç olarak, sağlam bir entelektüel derinliğe sahip olduğunu bildiğimiz M. Night Shyamalan’ın bu filmi için puanımız 3, önerimiz ise gerçek sinema tutkunlarının kesinlikle kaçırmaması gereken bir film olduğu şeklinde olacak…

Keyifli seyirler…

Son bir not:
Filmdeki flashbackler de “Unbreakable” (2000) filminin silinmiş sahnelerin kullanıldığı söylenilmektedir…

Devam filmi olan Glass'ın maalesef önceki hikaye filmleri olan Parçalanmış ve diğer filmlerini seyretmeden izledim. İlginç bir konusu var. Çizgi Roman karakterlerine çılgınlık derecesinde tutkun olan günümüz gençlerine yönelik bir yapım. Amerika'da özellikle çoğu comic book fanatiği gerçek ile çizgi romanı birbirlerinden ayıramıyor. Okul basıp insanlara ateş açmalar ve tuhaf tuhaf akımlar bunlara örnek.
Film izleyiciyi hep bir istim üstünde tutuyor. Finale yakın anyayı konyayı anlıyoruz. Hintli yönetmen Shyamalan tecrübesini konuşturmuş. Filmde oyunculuk olarak James McAvoy dominant bir karakterle önplanda. İzlerken sıkılmayacağınızı düşündüğüm bir film.

Birinci film güzeldi ikinci film muhteşemdi üçüncüsü eh işte oldu. Eğer ikinci filmde çıtayı bu kadar yükseltirseniz üçüncü ve son film olağanüstü olmalıydı. Ama olmadı ne beklentimi ne hayallerimi karşılamadı. Bunun yanı sıra iki filmi birleştirip bi sona ulaştırması açısından gerekli bir filmdi. Splitle kıyaslanmazsa güzel denilebilir. Final beni mutlu etmesede güzel oldu en azından seri bi son buldu fena olmadı. Seriyi izleyin mutlaka. Tavsiye edilir...

Bu yıl izlediğim ilk film. Filmin geçtiği mekanların sathiliği sayesinde, ister istemez kendinizi alelade bir Netflix filminde hissediyorsunuz. Neyse ki imdada James McAvoy muhteşem oyunculuğu , Samuel L. Jackson etkileyici sesi ve Anya Taylor donuk bakışları yetişiyor :

. Eser muhteşem olmayınca, bari bir kaç sürpriz yumurta koyalım denmiş ama olmayınca olmuyor, sayın yönetmen. Bence bu işi bırakmalı, inziva da kesmez bu eserden sonra direk emekli olsun. Son 5 - 10 dk çok gereksiz spoiler: doktor diz çöküp, koridorda debelendiğinde
bence film bitmeliydi. Çizgi roman kültü ne ola ki bu kadar ulvilik aktarmak gerekir miydi ? Parçalanmış filminin başarısından çok uzak. Ama iki filmi film izleyen ve hikayeye aşina olanlar gidip izlesin. Beklenti aşağılarda olsun ama....

spoiler: az önce salondan çıktım; filmin verdiği mesaj; her insanda tanrısal bir güç vardır lakin egemen güçler insanı köleleştirmiştir. Tabi hintli bir yönetmenin böyle bir mesaj vermesi gayet doğal ne de olsa hindistanda tanrı demedikleri pek bir şey kalmamış. Bu mesajıda heralde tepki çekmemek için süper kahramanlıkla vermeye çalışmış yersen.:) oyunculara gelirsek 10 üzerinden 9 başka söze gerek yok.james mcavoy uçmuş resmen.