Bütün Saadetler Mümkündür: en yeniler yorumlar

Filmi iki farklı periyot halinde ele alabiliriz. Başta bize platonik bir aşkın hikayesi sunulacakmış gibi düşünsek de son dilimde filmin bambaşka bir anlatısı olduğunu görüyoruz. Aslında buraya yönelmesi de yerinde bir karar olmuş. Şahsen kadın oyuncu karakterinin çok kötü bir tercih olduğunu düşünmekle beraber buradan doğan bir platonik aşkın da ne kadar izlemeye değer bir anlatısı olacağı benim adıma soru işaretiydi.

Sonlara doğru 15-20 dakikalık bir periyotta Mevlüt Amca ile aralarında kurdukları bağ ile beraber film ivme kazanıyor. Veda ettikleri sahne, filmin en güzel sahnelerinden birisi. Ancak finalin başlı başına hayal kırıklığı olduğunu düşünüyorum. Ali, kapıdan içeriye girdiğinde "Kesin ölmüştür." demiştim ve ne yazık ki film bu klişeden kaçamamış. Yaşlı oyuncunun var olduğu yapımların finali neden hep ölüm olmak zorunda ki?

Diyaloglar üzerine mesai harcanmış ama şahsen ben pek tesiri altında kalmadım. Kamera performansı da başarılı sayılmaz. Yaklaşık on senelik bir yapım olduğunu hesaba katarak konuşmak lazım elbet ama bazı sahneler amatör film havası veriyor.

Ayrıca bu tarz doğa temasının baskın olduğu sakin filmlerde kasvetli/karanlık ortam tercihleri bence boğucu oluyor. Bu filmde de bazı sahnelerde bu durumdan rahatsızlık duydum. Zaten izleyiciye renkli bir dünya sunmuyorsun üzerine bir de kasti olarak ışıkları söndürmeye çalışmak anlamsız kasvet doğuruyor. "Açın şu ışıkları kardeşim." demekten alıkoyamıyor insan kendini.

Esasında potansiyeli olan ancak bir şekilde olamamış bir film.