Ritüel: en yeniler yorumlar

Midsommar, rahatsız edici atmosferi ve görsel diliyle izleyiciyi içine çeken bir deneyim sunuyor. Gündüz geçen bir korku filmi olmasıyla türün klişelerini ters yüz ediyor. Yavaş temposu bazı anlarda sabır istese de, gerilim giderek yoğunlaşıyor. Oyunculuklar ve müzikler oldukça başarılı. Finali ise uzun süre akılda kalacak türden.

Gidin evdeki en yakın kapı kolunu izleyin daha iyi berrrrbat film
Baştan sona saçmalıklarla dolu
.

ilk defa bu platformda yorum yapıyorum belki bir daha hiç yapmam ama sinema tutkunlarını uyarmayi bir görev biliyorum...benim için bu filme için korku filmi demek en şimdiye kadar seyrettigim en kötü korku filmine hakaret olur bir film sadece mide bulandırıci, olağanustu sıkıcı ve aşırı derecede uzun olabilir mi ? evet başarmışlar eğer böyle bir film arıyorsanız tam olarak istediğiniz şey bu film...

2.30 saatimi geri istiyorum keşke lol yada fifa 24 atsaydım şuan çok pişmanım film o kadar yavaş ilerliyor ki canınız çok fazla sıkılıyor hiç heyecanlı bir film değil izlemenizi tavsiye etmiyorum

Huzurla izlediğim bir korku filmiydi herçekten 3 sahne dışında yeşil ve harika bi doğa manzarası eşliğinde huzurla korkmadan izledim belki psikolojik açıdan inceleyemedim göremedim ama benim gibi arkadaşlar imdb puanına bakarak korku diye izlemeye kalkarsa izlemesin gerçekten hayatımda harcadığım en boş 2.30 saat senaryo gerçekten fazla amatörce

Zaman kaybı , gereksiz ve mantıksız bir film . Bir gram korku yok . Senaristler filme konu bulamayınca korku filmi diye sallamışlar.Ayıp olmasın diye 0,5 puan verdim.
NOT:İzlemeyin!

film öncelikle gereksiz uzun ve amaçsız. Bir yerden sonra açılacagını umuyordum fakat film temposunu asla yukseltmedi izlemezseniz birşey kaybetmezsiniz...

zaman kaybı izlemeyin, asla tavsiye etmiyorum hiçbir olayı yok. Uzak durun. Amacı olmayan bir film, izleyince bu ne diyeceksiniz.

Korkunç olmadığını söyleyenleri anlamıyorum. Bir filmde korku beklentiniz cin, şeytan girmeleri ile insanlıktan çıkaran yüz makyajlarının olduğu ya da eli bıçaklı katilin gerilim anında birden ortaya çıkarak sizi yerinizden hoplatması mı? Korku figürleri sadece bu mu bir filmde ? Felsefi anlamı olan, senaristin yazdığının yanında kendinizden de farklı anlamlar katarak izlediğim, film biter bitmez koşarak analizlerini okuduğum ikinci film (ilki Mother/2017). Hayatımda belki de ilk defa "sakin" bir şekilde gerildim. Güneşin batmadığı, aydınlık, rengarenk, bir ekranda karanlığa boğuldum. Normalde sadece NBC griliğindeki filmlerden bunalan birisiyken ilk defa bu kadar apaydınlık, güneşli, çiçeklerin nefes aldığı bir filmde boğulduğumu hissettim ve tüm bunları filme hayran kalarak yaşadım (ve ilk defa bir filme yorum yaptırdı bu film bana:)). Gerilirken evet, korktum; bitene kadar ne olacak korkusu sardı izlerken ve bittikten sonra da Dani için bu sorunun korkusu devam etti ve bence bir filmin verebileceği en büyük haz, karşılık budur benim için. Bu film beni hayatını, kalemini merak ettiğim nadir senaristlerden biri ile tanıştırdı. Teşekkürler Ari Aster <3

Hayatımda izlediğim en gereksiz en vakit kaybı en saçma filmdi. Bu kadar rezalet çok az film izledim. Gerilim korku diyenlerin ben aklına tüküreyim. Korkuyla uzaktan yakından alakası yok. Bommbos bir filmdi bosa giden 2 saat…

BU FİLMİ İZLEYENLER ORUSPU ÇOCUGUDUR NET...
HAYATIMDA İZLEDİĞİM EN ANLAMSIZ FİLMDİ YANİ İZLERKEN O KADAR SIKILDIM Kİ
SÖVE SÖVE Bİ HAL OLDUM

film mi p.rno mu belli değil. bundan korkan ılıktır. korkumu korku kapanı, paranormal aktivite, filan izleyin. zaman kaybı. ziyan olur zamanınız. ilk 1 saati zaten sıkıyo ha dayanayım diyosun bişeyler bekliyon sonuç b.mb.ok bişey

5 yıldız evet buna vermeyeceğiz de neye vereceğiz gündüz geçen filmde korkutmayi başaran arı Aster.

İzlediğim en b*katan filim izlemeyin çok kötü saçma sıkıcı bunu izledikten sonra Allah'a 1 kez daha şükür ettim müslüman olduğum için ...

“Midsommar”, senaryosunu da yazan Ari Aster’in yönetmen koltuğunda oturduğu Amerikan – İsveç ortak yapımı bir drama…

3 Temmuz 2019 tarihinde Amerika’da, 10 Temmuz 2019 tarihinde de İsveç’te vizyona giren filmin, 7.1/10 (202.455 oy) ve 3.4/5 (5.000 üzeri oy) olan IMDB ve Rotten Tomatoes izleyici puanı ortalamalarıyla 7.6/10 (393 yorum) ve 72/100 (54 yorum) olan Rotten Tomatoes ve Metacritic yorum ortalamaları, iyi bir filmle karşı karşıya olduğumuzu söylüyor gibi…

Ama biz yine de çekimleri 30 Haziran – 30 Ekim 2018 tarihleri arasında Budapeşte’de gerçekleştirilen bu filmi her zamanki gibi önceliği oyuncu kadrosuna vermek suretiyle bizzat kendimiz mercek altına alarak inceleyecek ardından da puanlamaya çalışacağız…

Bunun için de 8 – 10 milyon (arası) dolarlık bir bütçeyle çekilen ve 47,9 milyon dolarlık bir hasılat rakamına ulaşmış olan filme ilişkin ilk tespitimizi, sonrasında da naçizane ilk önerimizi paylaşalım istiyoruz…

Bu bağlamda da işe karşımızdakinin; Amerikalı gençlerden oluşan bir grubun, festival diye kendilerini içine kapalı İsveçli küçük bir pagan topluluğun doksan yılda bir tekrarladıkları “korkunç” dinsel ve çoğalma amaçlı pornografik cinsellik de içeren ritüellerinin kapanına yakalandıkları hikâyeye sahip olan bir film olduğunu söyleyerek başlayabiliriz…

Bu tespitimiz üzerine kimilerinin, “Ne korkuncu yahu, resmen midemiz bulandı” dediklerini duyar gibi oluyoruz…

Ki, bize göre böyle düşünenler aslında yerden göğe kadar haklılar da…

Neden mi?

Zira bu, gerçek kimliği filmin sonuna kadar bilinmeyen eli bıçaklı bir psikopatın veya doğaüstü güçlerin kurbanlarıyla köşe kapmaca oynadıkları yahut paranormal bir aktivitenin devreye girerek herkesi koltuğuna mıhladığı klasik bir korku filmi değil…

“Midsommar”, her şeyi ile dört dörtlük bir “splatter” ...

Korkunun ana kategorilerinden “gore” un bu alt kategorisinde insanların:

Filmi izlerken kan tutması veya suratlarına kurbanlardan kopan et parçacıklarının yahut kırılan kemiklerinin sıçraması hissine kapılması nedeniyle midesi bulanmaz veya başları dönmezse, filmi sinema salonunda izleyenlerin, filmin bitiminde bilet paralarının iadesini talep etme haklarının bulunduğunu çok iyi bilen Ari Aster, filmini ona göre kurgulamış…

Tabii bu son söylediklerimiz, özellikle de o para iadesi kısmı işin şakası…

Ama filmin baştan sona splatter kategorisi çerçevesinde kurgulandığı ise tartışmasız bir gerçek…

Eğer “spoilersiz” örnek vermek mümkün olabilseydi, bu açıklamamızı kanlı birkaç sahneden yapacağımız alıntı ile desteklemek de isterdik…

Fakat ne yazık ki, bu imkânsız…

Burada kısaca, insan vücudunun kırılganlığının olanca ayrıntısı ile gözler önüne serildiği o son derece acımasız sahnelerde görsel efekt ekibine çok iş düştüğünü söyleyelim ve yorumumuza filmin önce castingine sonra da teknik kadrosuna göz atarak devam edelim diyoruz…

Dani karakterini canlandırırken, sürekli ağlayan bir yüz ifadesiyle oynayan Florence Pugh’ı gözümüz pek tutmasa da Jack Reynor ve özellikle de “The Maze Runner” (2014), “The Revenant” (2015), “Maze Runner: The Death Cure” (2018), “The Little Stranger” (2018) ve “Black Mirror: Bandersnatch” (2018) gibi filmlerle irtifa kazanmaya devam eden Will Poulter’ın performanslarının dikkate değer olduğunu söyleyebiliriz…

Artık spot piyasadan çok ucuza fazladan birkaç makara film bulduğu için mi, yoksa başka bir amaçla mı, zaten yeterince uzun olan 149 dakikalık bu filmi, ayrıca 172 dakikalık “Director's Cut” versiyon olarak da kurgulamasının nedenini bir türlü anlayamadığımız Ari Aster, teknik kadronun temel taşları olan görüntü yönetmenliği ile editörlük koltuklarını, macera aramaya gerek duymaksızın oldukça yerinde bir kararla ilk yönetmenlik deneyimi olan “Hereditary” (2018) filminde de birlikte çalıştığı Pawel Pogorzelski ile Lucian Johnston’a teslim etmiş…

Belki, yine klasik bir laf olacak ama diğer yorumlarımızda olduğu gibi yaptığımız açıklamalar sonrasında meraka kapılarak Ari Aster'in, ABC'si sorgusuz "mutlak itaat" olan bütün dinlerin teokratik yapılarını da masaya yatırdığı filmi izlemeye karar vereceklerin ağzının tadını kaçırmış olmamak adına “spoiler vermeden” yazılmayanları yazmaya, anlatılmayanları anlatmaya, söylenilmeyenleri söylemeye çalıştığımız bu satırlar filme ilişkin ilk tespitimiz olsun…

İlk önerimize gelince:

O hakkımızı da bu kez; nitelikli film izlemeyi tarz edinmiş sinemasever dostlara, “Amerikan bağımsız sinemasının Ari Aster gibi genç ve yetenekli isimlerinin filmlerini, kategorisine dahi bakmadan izleme listelerinize almayı unutmayın” diye seslenerek kullanmak isteriz…

Sonuç olarak, kendi değerlendirme sistemimiz içinde puan olarak 3,5 verdiğimiz bu film için önerimiz de, olumsuz yorum ve puanlara aldırmadan, “bir şans da siz verebilirsiniz” şeklinde olacak…

Keyifli seyirler…