Ritüel eleştirileri

Bu yıl içerisinde izlediğim en psikopat film olabilir. Baştan sona ruh hastalıkları ile dolu ve tek başınıza izlemenizi tavsiye ettiğim bir film. Filmde gerilim dozu o kadar ilginç bir şekilde yerleştirilmiş ki filmin sonunda şaşkınlığımı gizleyemedim. Kendi türü -korku- ile kıyaslandığında eşi benzeri bulunamayacak fakat biraz fazla uzun olan güzel bir film.

Ari Aster 'Hereditary'den sonra takip edilecekler listesine alınmıştı. Merakla beklenen ikinci filmi, beklentileri karşıladı. Ancak yine de tüm hissettirdikleriyle (endişe, merak, gerilim, sürükleyicilik) bana kalırsa 'Hereditary' daha sağlam bir filmdi. Büyük tosladı demek abartılı olacaktır, yine de üçüncü filminde pek çokları daha bir büyük beklenti içine girecekler, daha fazlasını isteyeceklerdir. Yönetmenin 'yönetmenliği!' zaten ilgili sinema seyircisinin malumu! Sanat tasarımından, yaylı enstrümanların başarılı kullanımından, renk cümbüşünden, yakın çekimlerin etkinliğinden ve genel anlamda bunların yarattığı tekinsizlik havasından bahsetmeye pek gerek yok. Ama başroldeki Florence Pugh inanılmazdı. İlk defa izlediğim genç oyuncu, gelecekte çok önemli bir oyuncu olabilecek kalitede. Tabii yer alacağı projeler, tercih edeceği yapım ve yönetmenler son derece belirleyici olacak bu süreçte. Finalde gelinen nokta da, film boyunca psikolojik unsurlar düşünüldüğünde karakterler açısından tatmin ediciydi. Fakat bazı abartılar da yok değildi. Böyle bir filmin her anlamda mantık sınırları içinde kalması beklenemeyebilir, yine de kastettiğimi izleyenler anlayacaktır. Nihayetinde, senenin mutlaka görülmesi gereken eserlerinden. Şiddetle tavsiye edilir. Özellikle sinema salonunda izlenmeli.

Midsommar, rahatsız edici atmosferi ve görsel diliyle izleyiciyi içine çeken bir deneyim sunuyor. Gündüz geçen bir korku filmi olmasıyla türün klişelerini ters yüz ediyor. Yavaş temposu bazı anlarda sabır istese de, gerilim giderek yoğunlaşıyor. Oyunculuklar ve müzikler oldukça başarılı. Finali ise uzun süre akılda kalacak türden.

İzlediğim en iyi filmlerden biriydi. Yönetmen çok profesyonel çalışmış. Gerek çekimler, gerek olay işleme, gerek hikaye akışı çok iyiydi. Psikolojik gerilim türünde bir film. Korku mevcut değil fakat insanın içinde garip hisler yaratıyor. Filmin konusu İsveç'te geçen bir ayine (rituele) dayanıyor. Rituelde geçen ve 90 yılda olan olaylar üstünden geçiyor. Gerçek bir hikaye olabilme şansı var ya da eskiden yapılan bir ayini konu alıyor. Kısaca psikolojik drama. Yönetmenin daha önceki filmleri izlemiş biri olarak bu türü seviyorsanız izleyin. Yabancı basında da çok çok beğenildi. Yorumlara bakmayın. Türk halkı böyle güzel filmleri anlamaz. Onlar gitsin Captain America izleyip yılın filmi desinler. Bizi de Midsommar, Rome, Green Book, Shawn Shank Redemption, Spotlight, The Last Black Man in San Francisco gibi filmlerle bıraksınlar. Bu film Oscar'da bir kaç ödül alır gibime geliyor. İyi seyirler :)