Korkunç olmadığını söyleyenleri anlamıyorum. Bir filmde korku beklentiniz cin, şeytan girmeleri ile insanlıktan çıkaran yüz makyajlarının olduğu ya da eli bıçaklı katilin gerilim anında birden ortaya çıkarak sizi yerinizden hoplatması mı? Korku figürleri sadece bu mu bir filmde ? Felsefi anlamı olan, senaristin yazdığının yanında kendinizden de farklı anlamlar katarak izlediğim, film biter bitmez koşarak analizlerini okuduğum ikinci film (ilki Mother/2017). Hayatımda belki de ilk defa "sakin" bir şekilde gerildim. Güneşin batmadığı, aydınlık, rengarenk, bir ekranda karanlığa boğuldum. Normalde sadece NBC griliğindeki filmlerden bunalan birisiyken ilk defa bu kadar apaydınlık, güneşli, çiçeklerin nefes aldığı bir filmde boğulduğumu hissettim ve tüm bunları filme hayran kalarak yaşadım (ve ilk defa bir filme yorum yaptırdı bu film bana:)). Gerilirken evet, korktum; bitene kadar ne olacak korkusu sardı izlerken ve bittikten sonra da Dani için bu sorunun korkusu devam etti ve bence bir filmin verebileceği en büyük haz, karşılık budur benim için. Bu film beni hayatını, kalemini merak ettiğim nadir senaristlerden biri ile tanıştırdı. Teşekkürler Ari Aster <3
Beyazperde.com'da gezintiye devam etmek istiyorsanız çerezleri kabul etmelisiniz. Sitemiz hizmet kalitesini artırmak için çerezleri kullanmaktadır.
Gizlilik sözleşmesini oku.