Deney eleştirileri

film baştan sona kadar bizi heyecan ile acaba şimdi ne olacak dedirten türden bir yapım olmuş

öncelikle belirtmeliyim ki yönetmen ve görüntü yönetmeni, filmin havasını oldukça iyi oluşturmuş. zimbardo deneyinden yola çıkılan film iyi senaryolaştırılmış, belki biraz eğreti duran duygusal ilişki ile de yer yer stilize nokta atışları yapmaya çalışılmış. eleştiriler bu aşkın filme uymadığı doğrultusunda yoğunlaşsa da ben katılmıyorum. filmin ağır ve şiddeti bol havasına contrast gösteren bu sekanslar farklı bir psikolojik bakış açısı sağlıyor.kesinlikle izlenmesi gereken bir film, bir ara bulun ve izleyin.

kesinlikle türünün en ii lerinden izleyipte pişman olmucanız bir film 10/9

cok begendım

filmi ikinci kez izlememe ragmen mahkumlarin yasadigi urpertiyi ve gerilimi yine hissettim. bugune kadar izledigim en rahatsiz edici filmlerden biri. yonetmenin diger filmleri de guzeldir.

Çok kaliteli bir gerilim filmi. deney için bile olsa, insanların nasıl statü manyağı olduklarını göstermekte. senaryo ve oyunculuk gayet güzel. eksi noktası, tüm alman ve fransız filmleri gibi yetersiz ışık kullanılmış.Hollywood yeniden çevirecek bu filmi,daha kaliteli bir şekilde izleyeceğimiz içten değil.

senaryosunda aksaklıklar var filmin.özellikle tarek in sevgilisi olan bayan çok eğreti olmuş.sevgili belki ara ara rüyalara girip ekrana yansıyıp filmi rahatlatmak için kullanılmış olabilir ama kesinlikle daha derin bir aşk üzerine olmalıydı.ama esas konu otorite ve şiddet eğilimiyken bunlar hakkında pek konuşmaya değmez.çünkü bu konuda film vazifesini yerine getiriyor.olayın gerçeklerle bağlantısı oluşu da cabası.ayrıca bilim uğruna toplumsal ve ahlaki değerler ile insanın psikolojik varlığının hiçe sayılması da gayet iyi işlenmiş.yönetmen filmi kesinlikle daha iyi kıvırabilirmiş diyorum çünkü hem teknik olarak hem de senaryo olarak göze çarpan çok şey var...

Son dönem alman sinemasından güzel ve bir o kadar da ilginç bir çalışmaya, tanıklık etmiş bulunuyorum. Film gerek konusuyla gerekse de, bu konuya kaynaklık eden materyallerle oturtulduğu düzlemden sıyrılarak, yarı deneysel ve eleştirel bir tutumu yansıtmakta, bir o kadar da merkezine aldığı insanı sadece, yönetim amaçlı bir baskıya maruz bırakmamakta aynı zamanda da, dış etkenlerin belirleyiciliğindeki bir ortam da kapalı bırakmak suretiyle insanlardaki; evrelere ayrılan ve gözle görülen başkalaşım sürecini de tüm sertliği ile yansıtarak, insan zihninin algısal sınırının zorlanmasının yarattığı körlük ile olaylar ya da karşılaşılan durumlar karşısında gösterilen tepkilerin ne denli, tahmini ve telafisi zor bir bilinmezliği ihtiva ettiğini ortaya koymaya çalışıyor. Bu ortaya koyuş, yönetmen ?oliver hrischbiege'nin önderliğinde ve ?moritz bleibtreu'nunda eşliğinde gerçekleştirilerek, somut ve gerçekçi bir yapıda karşımızda beliriyorBir bilim adamının düzenlediği ve tamamı erkeklerden oluşan denekler toplam 20 kişidir ve hapishane ortamına dönüştürülen deney sahasında iki hafta boyunca, ?yönetenler ve yönetilenler? olarak iki gruba ayrılarak yaşamak durumunda bırakılmayı kabul etmişlerdir. Kimi evli olan bu denekler, ya verilecek olan para için yada yaşamlarına farklı bir deneyim katmak amacıyla bu deneye katılmışlardır. Kahramanımız ?tarek? ise; bu işin iç yüzünü belgelemek ve yaşanılacak olası olaylara tanıklık etmek amacıyla orada bulunmaktadır. Deneyin amacı ise bilinenden çok farklı bir gayeyi taşımaktadır oda; insanlara giydirilen roller ve bu rollerin, bireyi ne kadar zamanda gerçek benliğini ele geçirerek yabancılaştıracağı ve bu süreçte kişinin, bu yabancılaşmaya ve kendisine biçilen role, ne denli uyum sağlama ya da kendi benliğini muhafaza etme iradesine haiz olup almadığının belirlenmesine çalışılmakta ve denekler kapalı bir ortamda tutularak, gerek ruhsal dayanaklarının sağlamlığının anlaşılması amaçlanmakta, gerekse de baskısal anlamda çeşitli kısıtlamalar ve manevra alanını daraltıcı engeller ortaya konularak dayanıklılık ve bireyin, kendisine hakim olma yatkınlığı sınanmaktadır.İlk başlarda her şey yolunda gibi görünmektedir. Ancak belirlenen koşulların ?yönetenleri?, uygulamak zorunluluğuyla yükümlü kıldığı yaklaşımsal koşutların hayata geçirilmesine mecbur bırakmasıyla, ilk çatışmanın kıvılcımı çakılmakta ve bireylerin, üstlerine giydirilen bu rollere düşünülenden önce yatkınlık gösterip, o rollerin gerektirdiği davranışsal yönlenmelerin benimsenerek açığa vurulması; öznesi insan olan, gerek fiziki gerekse de ruhsal ve psikolojik etkenlerin koşullara göre ayarlanması neticesinde, kişilik ile davranışlardaki evrilmeyi ve bu evrilmenin açığa çıkardığı yapının kontrolsüzlüğüne tanıklık edilmesinin amaçlandığı bu deneyi; koşullardaki öngörülemeyen muğlaklığın ve kişilerin davranışlarındaki oynaklığın önceden tahmin edilememesi neticesinde, açığa çıkan travma ve bunun akabinde gelen şiddet ve öfkenin dışavurumu gerçeğiyle baş başa bırakarak, insan denen bilinmezliğin karanlık ve tehlikeli coğrafyasıyla, bizleri ve filmde de bu deneyi gerçekleştirenleri yüzleşmek durumunda bırakmıştır. Bu yüzleşme, yönetmen tarafından ustaca bir yönlendirmeyle gerçekleşerek etkisini arttırmış ve insanın, ?kontrolsüz? bir ortamda kendi başına bırakılması neticesinde sahip olduğu irade ve mantıktan sıyrılarak başkalaşıp farklı bir kimliğe bürünmesinin gelişim süreci, yeri geldiğinde rahatsızlık veren karelerle betimlenerek gözler önüne serilmeye çalışılmıştır. Deney esnasında, yönetenlerden ?bures'ile yönetilenlerden ? tarek'in karşılıklı girdiği psikolojik yıpratma mücadelesi ve birbirlerine üstünlük sağlama uğraşısı aynı zamanda, gerçek hayattaki üst alt ayrımına ve bu yönlü ifadeden kaynaklık alan insan ilişkilerine de ışık tutar ve iğne batırır bir niteliğe haiz olmaktadır. Yönetmenin eleştirel üslubundan sadece, kurulu düzenin dikta ettiği ve kalıp içine soktuğu insan ilişkileri nasibini almamaktadır aynı zamanda, bilim dünyasında yaşanılan ve tamamıyla hırsı ve ünü merkezine alarak kaynaklık bulan, meslek ahlakı yönünden yaşanılan sapmaya da göndermede bulunmak suretiyle film, alt metni ve dayanakları sağlam bir temele de oturmaktadır. İnsanın içine düştüğü çaresizliğin ve kapana kısılıp kalmışlığın, bilinç altında yarattığı saklı yaraları gün yüzüne çıkarması ve geçmişle hesaplaşılmasına vesile olması, ?tarek? karakterinin beraberliğinde sunulmakta ve bu neticede de kişinin, yüzleşmek durumundan kaçındığı gerçeklerle hesaplaşmasına zemin hazırlamaktadır.Film sonlara gelindiğinde artık her şey rayından çıkmış ve belirlenen sınırlar yıkılarak; adaletin ve bireyin yaşam hakkının olmadığı bir anarşi ortamına ve çıldırışsal davranışın açığa çıkarıldığı kontrolsüz bir yapıya dönüşmesiyle deney, artık insanların canını kurtarmak için verdiği yaşam mücadelesi şeklini almıştır. Bu mücadele şiddetli ve bir o kadarda kanlı bir sonla noktalanarak, sonu trajedi olan bir deneyimi bizlere yaşatmıştır. Filmde yaratılan mekan ve atmosfer ile senaryonun özgünlüğü ve kurgulamanın başarılı uygulanışı, filmi seyredile bilinir kılmıştır. Yalnız bir noktanın oda; kahramanımızla kız arkadaşının tanışma şeklinin ve bunun akabinde de aralarındaki yakınlaşmanın sunumu, biraz aceleye getirilmiş bir ?sevgili oldurma? izlenimi yansıtıyor. Ama bu sadece gülün dikeni mahiyetindedir ve bu kadar kusur, filmin bütünü göz önünde alındığında önemli görülmeye bilinir. Bunun yanında, oyunculuklardaki ortaya konulan performans ve bazı karelerin ( ki bunlar ? filmin geneline yayılan çıplak bırakmak suretiyle cezalandırma ve başa yapılan işeme eylemi?) canlandırılmasında ki güçlüklere karşın yapılan rol, beğeniye ve taktire şayan bir niteliye haiz olmaktadır. Ve neticede bu film, benden size hiddetle tavsiye olunmaktadır8/10

-MİDESİ VE SİNİRLERİ SAÐLAM OLANLARA ZİYAFET-DEney filmi ilk bakışta ilginç konusu dışında normal bir film gibi göründü gözüme buna rağmen bu Alman filmini övgülere boğanın ne olduğunu anlamak için gitmek gerekiyordu ve festivalin kalabalık programı arasında gözardı etmek zorunda kaldığım ve sonra da Halk ödülü aldığı için kaçırdığıma üzüldüğüm bu filmi dün izleme olanağı buldum.Filmin ilk yarısı kurgu, hikayeye giriş ve geliştirme açısından iyi olsa da sıradanlık da göze çarpmıyor değil.Fakat karakterleri tanıdıkça ve tabiiki bütünleştikçe yönetmenin bizle oynadığı vicdan oyununu kaybetmemeniz de içten bile değil.Belki başka filmlerdeki şiddet görüntüleri bu filmdekinin kat be kat fazlası, aşırısıdır ama bu filmdeki şiddet insanı öylesine bir kuşatıyor ki walkaboutun değindiği bir arkadaşının filmden sonra ağlamasının normal olduğunu kesinlikle anlayacaksınız. Klostrofobik bir film demek tam manasıyla doğru olmaz asıl olarak bir hapishanedeki iktidar kavgasının boyutlarını başarılı bir şekilde abartan bir bağımsız film gibiydi bence.Filmin başrolünde daha vizyonlarımızda olan diğer bir kaliteli Alman filmi Lola Rennt den tanıdığımız Moritz Bleibtreu oynuyor.Oyunculuğu vasatın biraz üstü sadece,ama gardiyan Berus rolündeki Justus von Dohnanyi nin performansı mükemmmel.Görmelisiniz.Tekrar ediyorum film gerçek bir ziyafet ama bu ziyafet midesi ve sinirleri sağlam olanlar için...Kendinizi bir tartın gidebileceğinizi düşünüyorsanız hiç durmayın...Bol sinemalı günleeeeer

bu bir oyun bile olsa oynanan oyunun gerçekle farklı olmasını beklemek yanlış olurdu ki oldu da.belkide kendilerini film adına tatmin ediyorlardı da filmde biz anlayamadık ne dersiniz?izleyin iyi bi yapım olmuş.

çok kaliteli bir film.psikolojik sevenlere
8 puan

bu denli çarpıcı olabileceğini düşünemedim ve hata ettm çk şahane film insanoğlu durdurak bilmiyor ve ne kadarda onursuz olabiliyor çk etkilendiğim bir sahne vardı da:(

Bu sezonun en iyi filmlerinden hatta en iyisi..... Harika senaryo, kaliteli görüntü yönetimi ve ustaca yapılmış yönetimiyle unutulmazlar arasında... Heyacanın hiç düşmediği bir film......

neden bu güzel film İzmir’de gösterime girmedi.Sebebini ve ne zaman gireceğini bilen varsa söylesin lütfen!

Gardiyan rolündekilerin bu derece ileri gitmesi saçma olsada yinede insanı gerim gerim germeyi başardığı için devamlı bir sonraki aşamada neler olacağını merak ediyorsunuz başlardaki adamla kadının sahneleri çok gereksiz ve yapay olmuş ama hapishane sahneleri güzel oyunculuk çıkarılmış. 8/10