La Caja eleştirileri

Senaryosunu da, Paula Markovitch ve Laura Santullo ile birlikte kaleme alan Lorenzo Vigas'ın yönetmen koltuğunda oturmakta olduğu "La caja / The Box"; ilk ve şu ana kadar ki tek filmi de olmasına karşın...

Hatzín Leyva rolündeki genç Meksikalı oyuncu Hatzín Navarrete'nin...

Şahane bir performans sergilediği bir drama olarak geliyor karşımıza...

***

Gelin isterseniz, 6 Eylül 2021 tarihindeki dünya prömiyeri...

"Altın Ayı" ödülü için yarıştığı Venedik Film Festivali'nde yapılmasının yanı sıra...

"En İyi Uluslararası Film" kategorisindeki Academy Ödülü adına Venezüella'nın "giriş" adayı da olan bu filme biraz daha yakından bakalım...

***

Film...

Mexico City'de...

Babaannesi ile birlikte yaşayan 13 yaşındaki Hatzín Leyva'nın...

Meksika'daki adı verilmeyen bir başka yere...

Otobüs ile yaptığı bir yolculuk ile başlar...

***

Zira...

Aynen kimsesizler mezarlığındaki yakınlarından arta kalan son parçaları...

Tabut şeklindeki metal bir kutunun içinde teslim alan diğerleri gibi...

O da, babaannesinin vekaletiyle...

Babası Esteban Espinosa Leyva'dan kalanları alıp yanında götürecektir...

***

Ki ilgili görevliye (Alicia Laguna)...

İstenen tüm evrakları muntazaman sunan Hatzín'e de zaten...

Hem kutusu...

Hem de babasının cesedinin yanında bulunduğu ifade edilen kimliği...

İmzası karşılığında teslim edilecek...

***

Ve...

Kutuyu alıp bir otele yerleşen Hatzín...

Babaannesini telefonla arayarak durumdan haberdar ettikten sonra da...

Ertesi sabah yeniden otobüse atlayıp...

Mexico City'e doğru yola koyulacak...

***

Fakat otobüsün...

Kent trafiği sebebiyle yavaşlayarak durduğu mahaldeki bir adamı...

Kendisine teslim edilen fotoğraflı kimlikteki babasına benzeten Hatzín...

Anında otobüsten inerek...

Söz konusu adama...

"Esteban?" diye seslenmek suretiyle peşinden koşturacak...

***

Ama...

Her ne kadar Hatzín ısrarcı davransa da...

Durdurduğu adam kendisinin...

Esteban Leyva değil de...

Mario Enderle (Hernán Mendoza) olduğunu söyleyecek...

Ve...

Korna çalarak kendisini çağıran otobüsüne geri dönmesini isteyecek...

***

Nihayetinde de...

Kafası iyice karışan Hatzín...

Bir an için otobüse binip yola koyulsa da...

Tekrar Mario'nun ardına düşmekte de çok gecikmeyecektir...

***

Çünkü ona lazım olan şey...

Mexico City'deki babaannesinden daha da ötedeki...

Bir sahici baba yahut da bir baba figürüdür...

***

İşte bu genel çerçeve içerisinde...

Babası Estaban'a ait kutuyu götürüp iade eden Hatzín...

"Hata yapmışlar" diyerek telefon açtığı babaannesine de...

Vaziyetten söz edip...

***

Değişik yöntemlerle kendisini...

Başından savarak defetmeye çalışan...

Ve göründüğü kadar da sakin ve namuslu bir insan olmayan Mario ile yolları...

Uzunca bir süre kesişecek...

***

Ancak...

Geleneksel üslubumuz gereği...

"Spoiler" vermek suretiyle, henüz seyretmemiş olanların ağızlarının tadını kaçırmak istemediğimiz için biz de anlatımımızı...

Filmdeki tüm heyecanın start alacağı...

Tam da burada noktalayacağız...

Dakika 32...

***

Şok bir finali de bünyesinde barındıran filmin geride kalanında siz değerli sinemasever dostlarımızı; Mario'nun kurduğu düzendeki emek sömürüsünün nerelere varacağını, hayretler içinde izleyecekleri...

60 dakikalık bir bölüm daha bekliyor olacak...

***

Emek verilerek ve benzeri bir örneğine rastlamanızın da asla mümkün olamayacağı; alışılmış "nesir" tarzının dışındaki, yüzyıllar içinde güzel Türkçemize yavaş yavaş sızarak eklemlenmiş Arapça, Farsça ve Avrupa kökenli sözcükler bütününe entelektüel taklaların attırıldığı...

"Irkçılık", "faşizm", "homofobi" ve doğruluğunun bilimsel olarak kanıtlanması imkansız bir metafizikten ibaret olan "inanç övücülük" yahut da "yericilik" içermediği için...

Ezberleri bozan "lirik" bir anlatım dili de benimsenmek yoluyla...

25 - 30 kelimelik Türkçe bilgi haznesinin ötesine geçilerek yazılmış, bir başka "özgün" yorumda yeniden buluşmak dileğiyle...

Keyifli seyirler,