Yalın ve içten olduğu kadar kışkırtıcı ve coşkulu bir haykırış var filmin içinde. Hissetmeyen birinin yazamayacağı türden bir öykü. Zaten başarısı da buradan geliyor bence. Stallone bir taş attı; o taşın içine kendinden bir şeyler kattı; yani hayattan. Bu da onu başarıya götüren, en ünlü yönetmenlere bile "bu filmi ben çekmeyi isterdim" dedirtecek türden bir yapım çıkardı ortaya.
Devam filmlerinden ise hiç söz etmeyelim isterseniz. İlkinde olan ne varsa silip götürüyorlar da ondan...
blademre ye katılıyorum.çünkü bu filmi izleyenlerin cogu kendini mutlaka bi ara rocky gibi hırslı arzulu tutkulu ve bi o kadarda güçlü olmak istemişlerdir aynı benim gibi:) benim rocky 1.de en cok dikkat ettigim olayların başında rocky ile antrenörü arasında ki baba ogul ilişkisi çünkü o kadar tatlı bişekilde irdelenmişki gercektende insan bi ara baba ogul zannediyo ikisini:)).umarım bu efsane geri döner?
Beyazperde.com'da gezintiye devam etmek istiyorsanız çerezleri kabul etmelisiniz. Sitemiz hizmet kalitesini artırmak için çerezleri kullanmaktadır.
Gizlilik sözleşmesini oku.