Asla Bırakma - Beyazperde.com eleştirisi : "Yeni Bir Hikâye Değil Ama…”

21 Laps Entertainment, HalleHolly ile Lionsgate Films ortaklığında çekilen "Never Let Go", Türkiye’de gösterime girdiği adıyla "Asla Bırakma" filminin yönetmen koltuğunda "Furia" (1999), "High Tension" (2023), "The Hills Have Eyes" (2006), "Mirrors" (2008), "Piranha 3D" (2010), "Horns" (2013), "Crawl" (2019), "Oxygen" (2021) gibi filmlerin de yönetmenliğini yapmış olan Alexandre Aja oturuyor. Senaryosunu KC Coughlin ile Ryan Grassby’nin birlikte kaleme aldıkları filmin görüntü yönetmenliğini Maxime Alexandre üstlenmiş. Müzikleri Robin Coudert tarafından yapılan filmin oyuncu kadrosunda ise Halle Berry, Anthony B. Jenkins, Percy Daggs IV, William Catlett, Stephanie Lavigne, Matthew Kevin Anderson gibi isimler bulunuyor.

Filmin konusunu post apokaliptik bir dünyada iki çocuğuyla birlikte hayata tutunmaya çalışan bir kadının gerilim dolu hikâyesi oluşturuyor. Yıllar boyunca kötü bir ruhun etkisi altında kalan bir aile, çocuklarından birinin bu kötülüğün gerçekliğini sorgulamaya başlamasıyla birlikte hem kendi güvenliklerini hem de çevrelerindekilerin hayatlarını riske atacaktır.

Sinematografisi ve atmosferiyle izleyicileri hemen kendine çeken filmde, mekân kullanımlarının yanı sıra anne ve iki oğlunu canlandıran Halle Berry, Anthony B. Jenkins ile Percy Daggs IV’un performansları olağanüstü. Film boyunca anne karakterine hayat veren Berry’nin gerçek ile halüsinasyon arasında gidip gelmesini izleyicilere de aynı şekilde yansıtmayı başaran yapımda, dinsel referanslar da oldukça yerinde kullanılmış. Evin koruyuculuğu üstlenmesi, iplerin adeta hayatın iplerine gönderme yapmasına benzer birçok metafor film boyunca karşımıza çıkarken gerçek ile hayal arasında gidip gelmenize de olanak sağlıyor. Kötülüğün nerede bulunduğu, kötülüğün gücünü nereden aldığı gibi soruları da izleyiciye soran filmde yer yer klişelere de başvuruluyor. Ancak bu başvurulan klişeler sonrası ters köşeler de izleyicilerin karşısına adeta duvar gibi çarpıyor.

2024 yılının ağustos ayında gösterime gireceği açıklanan sonrasında ise gösterimi iptal edilen iki oğlu ve köpekleri ile post apokaliptik bir evrende yaşamakta olan bir babanın yaşadıklarını konu edinen "Arcadian"a (2024) oldukça benzer bir hikâye anlatmasına karşın hem sinematografisi hem de oyuncuların performansları sayesinde ondan çok daha başarılı bir film olmayı başarıyor. Finale doğru bazı soruların yanıtlarını izleyiciye bırakarak kolaya kaçmış olsa da kendini sonuna dek izlettirmeyi de başarıyor. İzleyicilerin gerçek ile halüsinasyon arasında gidip gelmelerine olanak sağlayan “kötülük” betimlemeleri de bir hayli başarılı. Özellikle yılanın bu betimlemelerde kullanılması da filmdeki dinsel sembolizmin güçlenmesine olanak sağlıyor.

Yeni bir hikâye sunamaması ve finali izleyicilere bırakmış olması filmin daha başarılı olmasının önünde bir set oluşturmakla birlikte, oyuncuların performansları için de izlenmeyi hak ediyor. Anne-oğul ile iki çocuk arası çatışmalar ise filme güç veren diğer detaylar olarak sayılabilir.

Sonuç olarak "Never Let Go", atmosferi ve oyuncuların performanslarıyla öne çıkan ancak yeni bir hikâye sunamadığı ve finali izleyicilere bıraktığı için de akılda kalıcı olamayan izlenebilir bir film.

Gizem Şimşek KAYA