A Good Person eleştirileri

Senaryosunu da kaleme alan Zach Braff'ın yönetmen koltuğunda oturmak da olduğu "A Good Person"; özellikle de, başrollerdeki Morgan Freeman ile Florance Pugh'un, başarılı bulduğumuz performansları üzerine kurgulanılan...

Psikolojik tarzdaki bir drama olarak geliyor karşımıza...

***

Ki kısaca...


"Bu bakış açısıyla başta da...

Film boyunca Nathan karakterinde, sade ama bir o kadar da etkili bir sunum sergileyen Chinaza Uche'nin bizzat kendisi olmak üzere...

Diğer oyuncuların ortaya koydukları çabayı da, asla küçümsenemeyecek bir katkı olarak betimleyip, yorumumuza devam edelim..."


Diyerek...

***

Gelin isterseniz...

Oldukça düşük bir bütçeyle çekildiği, hemen her halinden belli olan bu bağımsız (indie) Amerikan filmine...

Biraz daha yakından bakalım...

***

Allison (Florence Pugh), lise yıllarından sevgilisi Nathan (Chinaza Uche) ile nişanlı ve müzisyen olma hayalleri kuran genç bir kızdır...

Evlerinde verdikleri nişan partisinin ertesi gününün sabahında...

Elindeki telefonla ilgilendiği için gözlerini...

Ve dolayısıyla da, dikkatini yoldan ayırarak otomobilini kullanmayı sürdüren aynı Allison...

Nathan'ın kız kardeşi Molly (Nichelle Hines) ile kocası Jesse'nin (Toby Onwumere) hayatlarını kaybederken, kendisinin de ağır yaralanacağı bir kazaya neden olur...

***

Derken bu durum...

Molly ile Jesse'nin kızları, yani kendisinin de torunu Ryan'i (Celeste O'Connor) okula bırakırken...

Oğlu Nathan tarafından telefonla aranan Daniel'a da (Morgan Freeman) bildirilir...

***

- Bir yıl sonra -


Şiddetli bir depresyonla boğuşmasının yanı sıra etkisi altına girdiği suçluluk duygusuyla da, bir türlü başa çıkamayan Allison...

Kızının, uyuşturucu nitelikteki ağrı kesici hap bağımlılığını kontrol altına almaya çalışan annesi Diane (Molly Shannon) ile birlik de yaşarken...


Aynı esnada...

Polis emeklisi dedesi Daniel'da, 16 yaşındaki Ryan'a bakmaktadırlar...

***

Çok geçmez...

Kendini, kahvaltıya davet ettirdiği arkadaşı Becka (Ryann Redmond) ile lise yıllarından tanıdığı Mark (Alex Wolff) ve Diego (Brian Rojas) aracılığıyla da olsa...

Yasa dışı yollardan, bir türlü uyuşturucu hap temin edememesinin ardından...

Ziyadesiyle çaresiz kalan Allison soluğu...

***

Hem bir yandan, tedavi edilmeyi umarken...

Diğer yandan da, farkında olmadan...

Uyumsuzluk sorunu sebebiyle, okuldan atılmasına ramak kalmış durumdaki torunu Ryan'in sorunlarıyla boğuşan Daniel ile de karşılaşacağı...

Sekreterliğini, Simone'un (Zoe Lister-Jones) yaptığı Adsız Alkolikler adlı bir terapi grubunda alır...

***

Ancak...

Geleneksel üslubumuz gereği...

"Spoiler" vermek suretiyle, henüz seyretmemiş olanların ağızlarının tadını kaçırmak istemediğimiz için biz de kendi anlatımımızı...

Filmdeki tüm heyecanın start alacağı...

Burada noktalayacağız...

Dakika 45...

***

Allison, Daniel, Nathan ve Ryan'in etrafında şekillenecek hikayenin damgasını vuracağı filmin geride kalanında siz değerli sinemasever dostlarımızı; gereğinden fazla uzun tutulmuş süresine rağmen, sıkılmadan izleyeceklerini düşündüğümüz...

80 dakikalık bir bölüm daha bekliyor olacak...

***

Emek verilerek ve benzeri bir örneğine rastlamanızın da asla mümkün olamayacağı; alışılmış "nesir" tarzının dışındaki, yüzyıllar içinde güzel Türkçemize yavaş yavaş sızarak eklemlenmiş Arapça, Farsça ve Avrupa kökenli sözcükler bütününe entelektüel taklaların attırıldığı...

"Irkçılık", "faşizm", "homofobi" ve doğruluğunun bilimsel olarak kanıtlanması imkansız bir metafizikten ibaret olan "inanç övücülük" yahut da "yericilik" içermediği için...

Ezberleri bozan "lirik" bir anlatım dili de benimsenmek yoluyla...

25 - 30 kelimelik Türkçe bilgi haznesinin ötesine geçilerek yazılmış, bir başka "özgün" yorumda yeniden buluşmak dileğiyle...

Keyifli seyirler,