Maschile singolare eleştirileri

Mascarpone, Roma sokaklarının hafif melankolik ama umut dolu atmosferinde geçen, tatlı ve sıcak bir queer romantik drama. Hayatını kocasına bağlı geçiren Antonio’nun, boşanmanın ardından kendini yeniden tanıma yolculuğunu odak alıyor. Bu yolculukta yeni bir ev arkadaşı (Denis), pastacılık dünyası (Luca) ve kendine düşkün bir yaşam şekliyle karşılaşıyor.

Film, “gay dram” yerine mutlu sorun üzerine kurulu. Yani geleneksel coming-out veya dışlanma temalarına hiç yaslanmıyor. Antonio’nun cinsel kimliği, artık sorun değil, yalnızca bir parçası hayatının. Bu sadelik ve doğallık, Italian queer sinemasında nadir ve ferahlatıcı bir yaklaşım.

Giancarlo Commare (Antonio) sıcak, naif ama içtenliğiyle çoğu izleyiciyi kendine çekiyor. Yan rollerde ki Eduardo Valdarnini (Denis) ve Gianmarco Saurino’nun (Luca) enerjik destekleri de, hikâyeyi neredeyse bir “küçük aile draması” gibi sıcak hissettiriyor. Arkadaşlıkları yalnızca eşlik değil, ruhu besleyen bir bağ.

Pastacılık, sadece bir hobi değil; Antonio’nun kendine yeniden ulaşma simgesi. Mascarpone yapımı üzerinden kurulan metafor, “kendin olmak için biraz sabır, biraz sevgi” mesajını görsel olarak güçlendiriyor. Roma manzaraları, evler ve pastane sahneleri, filmin romantik ruhunu yansıtıyor.

Bazı bölümler melodramın sınırına yaklaşsa da —özellikle finalde karar ve duyguların patlaması biraz yumuşak kalabilir— Commare ve ekibin oyunculuk gücü bunu telafi ediyor. Filmin temposunda küçük dalgalanmalar hissedilse de, genel duygu hattı tutarlı ve samimi.

İtalyan queer sinemasında özgür, aidiyetli ve kendine güvenen bir LGBTQ+ birey portresi çizmesi itibarıyla ayrı bir öneme sahip. Karakterler dışlanmıyor, kendini keşfediyor. Bu tematik yaklaşım, filmi sadece romantik komedi değil, aynı zamanda toplumsal bir tazelik de kazandırıyor.

Mascarpone, dramatik zirvelerden kaçan ama kafa yormadan nefsinizi okşayan, pastacılığı, arkadaşlığı ve yeniden doğuşu naifçe anlatan bir film.

Puanım / 10