Hermana muerte eleştirileri

İspanya İç Savaşı sırasında, filmin konusuna mekan teşkil eden manastırda yaşanan bir tecavüz ve sonrasındaki olayların damgasını vuracağı senaryosunu da, Jorge Guerricaechevarría ile birlikte kaleme alan ve adını "REC" (2007) aracılığıyla tüm dünyaya duyuran Paco Plaza'nın yönetmen koltuğunda oturmakta olduğu "Hermana muerte / Sister Death"; "Verónica" (2017) filminin öncülü olan...

Doğaüstü olayların deneyimlendiği, "hayaletli ev (haunted house)" konseptindeki bir korku gerilim olarak geliyor karşımıza...

***

Gelin isterseniz, oldukça düşük olduğunu tahmin ettiğimiz bütçesine rağmen; son derece başarılı yeşil perde ve görsel efekt teknolojilerinin yanı sıra, makyaj uygulamalarına da yer verilen Netflix yapımı bu İspanyol filmine biraz daha yakından bakalım...

***

- İspanya, 1939 -

Film...

Elinde haç bulunan Perablasco'lu küçük bir kız çocuğunun (Ainoa Fernández), içine nüfuz ettiği tahmin edilen Katolik kökenli güçlerin de yardımıyla gülümseyerek; ruhuna yansıyan ilahi hayaller sonrasında, gökyüzüne doğru bir şeyler mırıldandığı...

Ve...

Bölgeye, akın akın gelen mürit niteliğindeki ziyaretçilerinin de ona; sanki bir Hristiyan azizeymişçesine davrandıkları...

Belgeseli anımsatan, siyah beyaz görüntülerle başlar...

***

Birinci Bölüm: "Kutsal Kız..."

- 10 Yıl Sonra -

Perablasco'lu küçük Kutsal Kız büyüyerek, artık genç Rahibe Narcisa (Aria Bedmar) olmuş...

Ve...

Elindeki valiziyle çıkıp geldiğinde, Rahibe Julia (Maru Valdivielso) tarafından karşılanan aynı Narcisa...

İzlerini taşımakta olduğu iç savaş döneminde, kapanmak zorunda kalınmış bir manastır olan ve şimdilerde de; yoksul genç kızlar için okula dönüştürülen binasında, öğretmenliğe başlayacaktır...

***

Ki...

Kendilerine ücretsiz verilen, bu eğitim hizmetinden minnettar olan kızların tamamı; minnettarlıklarını göstermek amacıyla, binadaki ve okula bağışta bulunan kasabadaki hanelerin tüm ev işlerini de üstlenmişlerdir...

***

Bu arada...

Okuldaki rahibelerden sadece Julia ile Sagrario'nun (Chelo Vivares), kapanmadan önceki manastır günlerinden olduklarını öğreniyoruz...

Diğer rahibeler kuruluşa, aynen Narcisa gibi dışarıdan dahil olarak katılmışlardır...

***

Neyse...

Narcisa'yı, kalacağı yere götürmekte olan Julia...

Onun geldiğini haber vermek üzere girişindeki üst duvarda, "Dünyada bir tane olabilecekse, bu ev cennettir... Yalnızca, tanrıyı mutlu ederek mutlu olanlar için..." yazılı Baş Rahibe Superiora'nın (Luisa Merelas) makam odasına girdiğinde...

Narcisa'nın önüne doğru, kimden geldiği anlaşılamayan bir misket yuvarlanıverir...

***

Böyle olunca da, merakla etrafına bakınırken kendisini...

Kendisine duyduğu hayranlığını, gizlemeye gerek dahi duymayan Baş Rahibe odasına davet ederek; iltifatlar yağdırdığı Narcisa'ya, İspanyolca, Edebiyat ve Doğa Bilimleri derslerinde öğretmenlik yapacağını bildirir...

***

Neyse...

Toplu yenilen akşam yemeği sonrasında, odasına geçen Narcisa...

İçinden bir iki parça kıyafet aldığı valizini, dolabın üstüne yerleştirmeye çalıştığında; aynı odanın eski sahibi Rahibe Ines Garciaya ait, içinde mektuplar ve Rahibe Socorro'nun (Almudena Amor) tabuttaki na'şının fotoğrafının da bulunduğu bir kutuyla karşılaşır...

***

Bunlar olur ve her şey de, sükunetle yürürken...

Birden...

Odanın içindeki sandalye, kendiliğinden yere devriliverir...

***

Derken...

Dışarıdan, bir takım tıkırtılar da duyulmaya başlayınca...

Kapısını açarak koridora baksa da Narcisa; duvardaki asılarak idam edilmiş birini andıran bir çizim dışında, herhangi bir ize rastlayamaz...

***

Ertesi sabah...

Yapılan ayinin ardından...

Rahip'e (Antonio Duque) günah çıkartan Narcisa, öğretmenliğe hazır olduğundan emin olmadığını söyler söylemez; Rahip bunun, gelip geçici bir korku olduğunu vurgulasa da...

Narcisa'nın asıl değinmek istediği husus, taşımakta olduğu şüphelerdir...

***

Öyle ki...

Sürekli dua edip, her gün kırbaçla kendine düzenli olarak işkence uygulayan ve sık sık da oruç tutan Narcisa...

Kendisine küçük köyü Perablasco'da görünenin Kutsal Meryem, olup olmadığından bile şüphe duyar olmuş...

Ardından da...

Şimdi ondan, yeni işaretler bekler bir hal almıştır...

***

Zaten...

Bu manastıra gelişinin ardındaki, gerçek neden de budur...

Yani...

Narcisa, kendisini tetikleyerek harekete geçiren ana faktör ile kişilere ulaşmak da sabırsızlanmaktadır...

***

Çok geçmez...

Öğrencilerinden Rosa'nın (Sara Roch) çişini altına kaçırdığı ilk dersine girdiği gün, Baş Rahibe'nin kendisine gösterdiği albümdeki fotoğraflardan birinin eksik olduğunu fark eden Narcisa...

Koşarak odasına gidip, Rahibe Ines'in kutusuna baktığında onun; Rahibe Socorro'nun ki olduğunu anlayacak ve Socorro'nun adını andığında da, odadaki sandalye...

Bir kez daha kendiliğinden yere devrilirken...

Kapısının önünde de, "Neredesin anne?" diye seslenen bir kız çocuğunun sesini duyacak...

***

Ve...

Kapıyı açar açmaz da...

Beton zemine işaretlenmiş bir dairenin içinde duran ve kendisi görür görmez de; koridora tebeşirle çizilmiş bir yönlendirme işareti boyunca, karanlık da yol almaya devam eden...

İkinci bir misket ile daha karşı karşıya kaldığı anda da...

Odasındaki şamdanı kapan Narcisa, söz konusu misketin peşine düşerek vardığı bodrumdaki depoda...

İç Savaş'tan bu yana kayıplara karışmış olan Azize Martha'nın elini bulacak ve Baş Rahibe bunu, Narcisa'nın gerçekleştirdiği mucizelerden biri olarak tanımlayacaktır...

***

İkinci Bölüm: "Adını Yazarsa Lanetlenirsin..."

Bu bölüm, Narcisa'nın rüyasındaki bir karabasan ile bizlere; hızla yaklaşmakta olan sürprizlerin haberini vermektedir...

Dakika 29...

***

Üzerindeki gizem perdesinin, ancak finalinde aralanacağı...

Son derece zekice kurgulanılmış olan filmin geride kalanında siz değerli sinemasever dostlarımızı...

Bünyesinde, "Rahibe Socorro" isimli üçüncü bir bölümü de barındırmasının yanı sıra; bu filmin devamı olan "Verónica" daki (2017) Verónica (Sandra Escacena) ve görme engelli Ölü Rahibe (Consuelo Trujillo) karakterlerine de selam çakacakları, 60 dakikalık bir kısım daha bekliyor olacak...

***

Emek verilerek ve benzeri bir örneğine rastlamanızın da asla mümkün olamayacağı; alışılmış "nesir" tarzının dışındaki, yüzyıllar içinde güzel Türkçemize yavaş yavaş sızarak eklemlenmiş Arapça, Farsça ve Avrupa kökenli sözcükler bütününe entelektüel taklaların attırıldığı...

"Irkçılık", "faşizm", "homofobi" ve doğruluğunun bilimsel olarak kanıtlanması imkansız bir metafizikten ibaret olan "inanç övücülük" yahut da "yericilik" içermediği için...

Ezberleri bozan "lirik" bir anlatım dili de benimsenmek yoluyla...

25 - 30 kelimelik Türkçe bilgi haznesinin ötesine geçilerek yazılmış, bir başka "özgün" yorumda yeniden buluşmak dileğiyle...

Keyifli seyirler,

Klasik Kilise Şeytan temalı senaryoların dışında, sonuna kadar gizemli kalmayı başaran bir yapım olmuş. Oyuncular başarılı, görseller mekan ışık ses efektler güzel. Tek eleştirim bitiş sahnesi :)