Gülümse eleştirileri

"Gülümse çünkü başka hiçbir şeyin yok"

Film son dönem çöplüğe dönen korku filmi sektörüne kurtarmaya gelmiş gibi duruyor. Parker abimiz sonunu biraz daha güzel hale getirseydi film tam anlamıyla mükemmeldi. Filmin ilk saatlerde yedirilmesinin ardına yapılan final maalesef film için güzel bir final değil.

Filmin başlarında yaşanılan güzel bazı sahneler var. Aslında önceden de bildiğimiz korku sahneleri (jumspcare) tarzı şeyler var. Bunların önceki korku filmlerinde de sıkça görüyoruz ama bunlar filme güzel yedirilmiş. Bunların atmosfer ile birleşimi ise muhteşem. Sanırım evde tek başınıza gece kulaklıkla bu filmi izlemek hepimiz için kolay olmayacaktır çünkü bazı noktalarda cidden sağlam korkulututabiliriz.

Gerilim kısmına gelirsek. Film müzikler ve atmosfer ile bunu orta düzeyde tamamlıyor. Kadın oyuncumuzu da tebrik etmek gerekiyor zira tam anlamıyla bitkin düşkün birini anlatması harika. Müziklerin kullanımı ile birlikte çekim teknikleri de üstüne eklenince gerilimi damarlarında hissetmeme şansınız yok.

Benim bu filmi sevmem korku filmlerini sevmem ile alakalı değil. Filmin muhteşem şekilde içine drama katmış olması ve kurgusunu sağlam yapması. Korku filmlerin tek unsuru "hadi şuraya bir korkunç makyaj surat yapalım" olmamalı. Mesela metaforik bir "gülme" bile filmi diğerlerinden ayırmaya yetiyor. Filmde baktığımızda tam 10 defa bu korkunç gülme ifadesini görüyoruz. Tırsıtmıyor değil. Hele ilk baştaki boğazını kesen ablamızı tebrik ediyorum. Bir insan ancak bu kadar korkunç gülebilir. Arkasında sağlam bir hikaye var ve bu hikaye mantıklı argümanlar ile destekleniyor.
Filmde ki baş karakterimizin kız kardeşi ve sevgilisi var. Aslında ne kadar mutlu olduklarını düşündüğümüz bu sevgili çift , kızın aklını yitirme davranışları sergilemesi ile çorbaya döner. Kızın dediklerine inanmayan abimiz haklı bir tepki ile karşılaşıyor belki de. Kendi küçük dünyasının hayallerini kuran damat adayı maalesef kızın ne yaşadığını umursamamıştır bile. Buradaki eleştiri güzel bir noktadadır. İlişkilerin sağlam bir temel üzerinde kurulu olmaması kızımızı daha çaresiz bırakmaktadır. Şöyle düşünün : Doğru bildiğinizden emin olduğunuz bir durum var. Sevgiliniz beklemediğiniz bir tepki veriyor, insanlar deli olduğunuzu düşünüyor ve kimse sizi dinlemiyor. Ana karakterimiz böyle bir durumda zaten sağa sola giderek derdini anlatmaya çalışıyor ama herkes ona "Rose biraz dinlenmeye ihtiyacın var" diyor. Oysa ablamızın dinlenmeye değil dinlenilmeye ihtiyacı var. Zira kıza aşık olan diğer karakterimiz ise tam tersi bir davranış sergileyerek kıza güzel davranıp her istediğini yapmaktadır. Burada yönetmen burada gene kıza inanan tek adam figürünü gösterere zaten korku filmlerinde sıkça gördüğümüz bir şey yapıyor ve en sonunda o adama bir şey olacağını önden gösteriyor (her ne kadar mutlu sonla bitmesi bence daha iyi olsa da, devam filmi olacak olur mu? (!)

Filmdeki lanetin travma kaynaklı insanların intaharlarından kaynaklandığını söylemeliyiz. Canavarımız gerçek mi yoksa insanların zihninde kurdukları birer bilmecemi bunun cevabını inanın bende veremedim. Bu açık uçlu durum filmi iki adım daha öte atıyor. Saf korku olmasından ziyade psikolojik bir tat katıyor. İntiharların insanların travmatik eski olaylarını hatırlattıklarını ve böylece bu durumların insanların zihninde birer canavara dönüştüklerini söyleyebiliriz. Ama bir canavarın olma ihtimali ağır basıyor gibi.

Ana karakterimizin annesi, karakterimiz daha çocukken intihar ediyor. İntihar esnasında ablası ondan bunaldığı içim evde değil ve o zamanlar küçük bir kız olan karakterimiz büyük bir çelişki yaşıyor. Annesi tam intihar edecekken yaptığından pişman olup Rose bacımızdan yardım istiyor ama ondan çektiği eziyetten olsa gerek ona yardım etmiyor. Bu durum iki kardeşte de ciddi travmaya sebep oluyor. Ablamız sakin bir hayat kurup ev hanımlığını tercih ederken. Ana karakterimiz insanlara yardım ederek bu travmasını çözmeye çalışıyor. Burada bile çifte durum da bulunulması güzel bir nokta. Başta ki ana noktada da zaten Rose ablamızın bir nebze de olsa insanlara yardım etmek istediği (ki bu yüzden intihar gördüğü) diğer ablamızın ise sakin bir hayat yaşamak istediğini üstüne kuruluyor. Baştaki yemek sekansında yaşadığı travma verici durumu sakin bir hayat ile aşmaya çalışıyor ve hayatı ağzına vuruyor. Rose ablamız ise güçlü, ablamız dingin, ablamız samimi, ablamız cesaretli... (ah ikinci film çıkmayacak olsa görürdük)

Filmde bu travma üzerinden kurgulanmış olaylar dönuyor. Karakterimiz, annesinin ölümünden kendisini sorumlu tutuyor ve gözünün önünde birinin intihar etmesi bu durumu tetikleyip onun zihninde de bir canavara netice veriyor.


Film kesinlikle son dönem korku filmleri arasında kolayca sıyrılır. İkinci filme yer açmak gerektiğinden olsa gerek sonu pek iyi bitirilmemiş ama gene de bir alkışı hak ettiğini söylemek gerek. Korku gerilim, drama, psikoloji ve gizem bu kadar güzel bir araya getirilebilir.

Cümlelerime son verirken şunu söylemek istiyorum. Allah belanı versin Trevor!

Çoook uzun zamandır korku filmi izlemiyormuşuz, onu anladım. Son zamanların en iyi filmiydi fakat şu tahmin edilebilirliği ve mantık hataları olmasaydı baş yapıt olabilirdi. Bu haliyle de oldukça iyi diyebiliriz.

en son 2 sene önce izlemiştim ve çok beğenmiştim 2.filmin yakın zamanda çıkmasıyla tekrar izledim umarım 2.filmde bu film kadar başarılı olmuştur oyuncularda gayet iyi yansıtmış yaşadığı duyguyu psikolojiyi seyirciye iyi aktarıyor gerilimi başarılı ama sert sahneleri olması gerekiyordu bence spoiler: o durumdayken kimse yanında olmuyor belki yalnız bırakmasalar biraz yardım etseler bu durumlarda kurtulabilirdi ailesi sevgilisi onu yüzüstü bıraktı tabi korkmaları normal hediye olarak kedisinin ölüsü koyuyor kim olsa uzak durur ama yardımcı olması gerekiyordu kız kardeşinin
10/7

Yorumlara bakmayın gayet başarılı..gerilim var gizem var oyunculuklar çok iyi beğendim..çok güzel film