Taksi Şoförü: en yeniler yorumlar - Sayfa 2

Taksi şoförünün, girdiği silahlı çatışmada ağır şekilde yaralanmasının hemen ardından öldüğünü düşünmüştüm... Hayatta kalıp hoşlandığı kadınla yeniden karşılaştığı sahne bana göre biraz kurgu hatası olmuş...

Hırpalanmış ve yıkılmaya yüz tutmuş bir psikolojiye sahip insanı beyaz perdeye aktaran en iyi filmlerden biri bence. Ana karakterin ruhsal ve fiziksel serüveninin bütün çıplaklığıyla aktarılması, bunu yaparken de beraberinde sosyo-ekonomik eleştiriler getirilmesi filmi başarılı kılan unsurlar bana göre. Bu filmin verdiği ilhamla çekilmiş onlarca eser izlesek de aynı tadı yakalamak çok güç oluyor. Çünkü hem yazınsal hem de sinematografik açıdan incelikle işlenmiş bu film ele aldığı döneme dair cesur anlatılara sahip. Berbat bir dönemin yarattığı bozulmakta olan bir insanı anlattığının bilincinde olan bir filmi meydana getirmek çoğu yönetmenin cesaret edemediği bir şey. Bu film Amerikan toplumunun yetmişli yıllarda yaşadığı buhran dönemini çarpıcı yönleriyle aktardığı için güçlü bir eser. Ayrıca filmin atmosferi anlatılan hikayeyle örtüştüğünden kolayca içselleştirip bağ kuruyorsunuz. Scorsese ile De Niro’nun uyumlu çalışmasından ötürü çok kaliteli bir durum filmi ortaya çıkmış bence. Oyunculuk yükünü sırtlayan De Niro karakterin ruh halini yansıtmak konusunda şanına yaraşır bir performans göstermiş. Scorsese ise kamera açılarının ufak nüanslarına dahi dikkat ettiğinden abidevi bir iş çıkarmış. Sadeliğe ve gerçekçiliğe verilen önemi filmin her sahnesinde görebiliyoruz. Süslenip seyirciye hoş görünme kaygısından uzak olan sahne tasarımlarını çok beğendim. Her açıdan kuvvetli ve akılda kalıcı bir film.

Travis karakterinin uyku problemleri çeken, ilaç tedavisi gören ve oyalanmak için taksicilik yapmak isteyen bir insan olması filmin başlangıcı açısından kıymetli. İş görüşmesindeki birkaç kelime ile karakterini özetlediğini görüyoruz. Bazı psikolojik sorunları bünyesinde barındıran Travis için vakit öldürmekten daha büyük bir amaç yok. Bu açıdan içi boşaltılmış, heves ve hırs gibi kavramlardan uzak bir tip olduğunu düşünebiliriz. Bu genel insani değerlerden yoksunluk onu dış etkilere karşı duyarlı hale getiriyor. Film boyunca gerçekleşen her olayın bir etki-tepkiye yol açtığını görüyor, bunun farkına varınca izlenen hiçbir sahnenin boşa olmadığı sonucuna varıyoruz. Travis’in toplumun ve hayatın olağan akışının dışında bir karakter olduğunu onun sessizliğinden çıkarabiliyoruz. Diğer karakterler onu aksiyona sevk etse de bunun sonuca ulaşmadığını görüyoruz ilk başlarda. Bu durumu bozan kişi ise Betsy karakteri oluyor. Betsy bir bakıma Travis’in içindeki bağlanma, topluma entegre olma, normalleşme arzusunun fitilini ateşleyen kişi. İlerleyen sahnelerde değinilen ‘yalnızlık’ olgusunun yıkılmasına yarayacak bir karakter olabilirdi. Fakat Travis’în sosyal yeteneklerinin zayıflığı bunun önüne geçiyor. Kadını alıp porno filmlerinin gösterildiği sinemaya götürmesi, ısrarcı tavırları, fikirlerini doğrulama ihtiyacı gütmeden dan diye söylemesi Betsy’i soğutuyor. Bu farklı bir şekilde Travis’in kabuğundan çıkmasına neden oluyor.

Tam bu sıralarda Scorsese’nin canlandırdığı karısını vurmak üzere olan karakterin sözleri Travis için uyanışı simgeliyor. Onun bahsettiği 44’lük Magnum’u satın almak istemesi de Travis’in nasıl dış etkiye duyarlı bir ruha sahip olduğunu gösteriyor. Bir amaç uğruna yol kat etmeye başlayan Travis sosyal kimliğini geliştirmeye çabalıyor. Bu noktada filmde geçen “ne iş yaparsan o olursun.” repliği kıymetli. Çünkü kirli sokaklarda taksicilik yapan, her türden insan ile muhatap olan ve bundan son derece rahatsız olan Travis kendini kurtarıcı postuna bürüyor. “Bir gün yağmur yağacak ve bütün pislikleri temizleyecek.” diyen Travis yağmur olmaya çalışıyor. Bu bir bakıma kendini aklama ve yaşadığı pasif hayatın kefareti olarak düşünülebilir. Silah satın almasının ardından gerçekleşen fiziksel gelişim süreci onu farklı bir noktaya sürüklüyor. Kendine çizdiği ‘gizli servis’ portresinin ardından Betsy’e olan takıntısını bir kenara bırakıp Iris üzerinden bir hatayı telafi etme sürecine giriyor. Artık vakit öldürmekten daha büyük amaçları olan Travis, Iris ile olan hikayesi sırasında eskiye nazaran daha aktif bir görünüm çiziyor. Onun film sona erene kadarki gelişimi ve değişimi bir etki-tepki mekanizmasının karar verme hakkını elde etmesiyle ilişkilendirebiliriz. Zaten finalde Travis’in seyirciye sunulma şekli bir saygınlık belirtiyor. Tüm bu süreci göz önünde bulundurunca Taxi Driver izlenmesi gereken enfes bir film oluyor bana göre.

tam bir başyapıt, dramı o kadar sağlam ki en sağlam filmlerden biri kendisi. Robert De Niro zaten yine oyunculuğun zirvesine çıkmış bu yapımla. 10/10

sindirilmesi zor bir film. beklentinizi karşılamaması onun altında kaldığından dolayı değil , zihninizdekilere göre oldukça orijinal olmasıyla alakalı. bu film özgün bir şey , izleyin derim

Bence inanılmaz bir film , karakter ile empati yapmanız fazla sürmüyor yaptıktan sonrada zaten film yağ gibi akıyor bulunamaz bir nimet izleyin!! 9.3/10

spoiler: Eski asker Travis Bickle. Hayattam hiçbir beklentisi kalmamış, amacı olmayan boş yaşayan bir insan. Gündem ne politika ne bi haber. Biraz da takıntılı bir kişilik ki bunu hiçbir amacı veya taksi şoförlüğünden başka hiçbir beklentisi olmamaya bağlayabilir. Hoşlandığı kadınla iletişim en tarzında en başta alfalık sezseniz de daha sonra kadını ayıp filme götürmesinin yanlış anlaşılacağını öngöremeyen kalın kafalı olduğunu görüyorsunuz. Kadın bu yüzden giderken, Travis de bu takıntı oluyor ve başkan adayı Palantine'yi öldürmeyi planlıyor. Bunu neden yaptığına dair hiçbir neden göremezsininiz çünkü politakadan bi haber olan Travis sadece kadın onu bıraktığı için takıntı yapmıştır. Daha sonra yolda birkaç kez gördüğü İris'i (Jodie Foster) kiralar. Yaşı küçük olduğu için buralarda neden bulunduğunu sorgular. İris'in gitmesi için yeteri kadar para bırakır ve Başkan adayı Palantise'i tam öldürecekken farkedilir, olay yerinden uzaklaşır. İris'in çalıştığı yere gider. Pezevenk Sport'u öldürür. (İris'in kendi durumunun yanlışlığını fark etmesi aslında Travis sayesinde olur çünkü İris'in yaşı küçüktür ve Sport'tan gördüğü ilgi,sevgi, şefkati gerçek sanıp inanır. Bir şeyleri sorgulamasına bir nevi Travis yol açar.) Akşam olunca Travis, İris'in çalıştığı yeri gider ve herkesi vurur, kendisi de vurulmuştur tabii. Sonunda anlayacağımız üzere İris ailesine kavuşur, uyumda doğal olarak zorluk çekse de okula başlar. Travis haberlere çıkar, nam salar sonra tekrar taksi şoförlüğüne döner.

Travis Bickle hayatında boşluk hisseden bir birey. Anne ve babasına yalan söylerek özel ajan olduğunu söylemesinden her zaman iyi,önemli veya yalnızca ses çıkaracak işler yapmak isteğini çıkarabiliriz. Kendi toplumuna ayak uyduramayan bir birey ve toplumundaki pisliklerin temizlenmesini isteyen birisi. Topluma ayak uyduramamasının bir nedeni eski bir asker olması olabilir. Ülkesi için Vietnam'da savaşan asker, ülkesindeki pislikleri görünce tabii ki onların temizlenmesini ister. Ancak artık taksi şoförlüğünden başka bir işi ( amacı, beklentisi ) olmadığı için bir kadına takacak kadar takıntılıdır. Bu takıntısı ilk başta onu bir başkan adayını öldürmeye(sadece bir kadın onu istemediği için) iterken, bir şekilde İris'in kurtuluşuna yol açıyor.
70'li yılların New York sokaklarını iyice görebileceğiniz bir film. Topluma yabancılaşmış, yalnızlık çeken ve buna bağlı olarak takıntılı bir bireyin işlenişi. Taksi Şoförü Travis Bickle. Böyle bir insanın ruh halini, kafa yapısını iyi anlayabileceğiniz bir film. Ama yine de zaman zaman, bir an önce bitmesini beklediğimi belirtmem gerekir.

Film sürekli aksiyon arayan izleyicilere göre değil fakat psikolojik filmlerden hoşlanıyorsanız mesela son dönemlerde çıkan joker filmi gibi bu filmi de beğenirsiniz.Oyunculuğa söylenecek laf yok hatta DE NİRO rol için 2 ay taksicilik yapmış ve aksanı üzerine çalışmış.Bence joker filmine ilham veren filmlerden biri diğer biri ise THE KİNG OF COMEDY. PHİLLİPS'in SCORSESE hayranlığı vardı anlaşılan.Genel olarak baktığımızda sevenine mükemmel bir film.

Müzikleri dışında özelliği olmayan bir film.Yalnız bir adam kendini önemli hissetmek adına saçma bir kaç şey yapar ve film biter.

Kesinlikle çok kaliteli bir yapım ve çekimleri spoiler:
sanırım robert de niro nun izlediğim ilk filmiydi ama gerçekten harika bir oyuncuymuş aslında film de yanlız lığı tercih eden ve savaştan yeni gelmiş ve taksici olarak işe başlayan adamın hikayesini konu alır ama adam ülkedeki yaşantıyı pislikleri görünce artık psikolojik olarak iğrenmeye başlıyor ve surekli ara ara sinemaya gidiyor ve bir şekilde dostluk arkadaş edinmekten uzaklaşıyor hayatina bir anlam ariyor ve filmin sonlarina doğru görüyoruz ki artık hayatında anlamlı bir şey yapmayi tercih ediyor filmin konusu basit olsa bile seyir keyfi çok iyi izletiriyor kendini gerek çekimleri gerek karakterler. Bu film mutlaka izleyin

Çok iyi bir başlangıç yapan bir film karakterlerin uyumu harika, başlangıçta bu süre 4 saat olsa gider derken bir anda filmde bir boşluk yaşanıyor izleme zevkim kaçıyor ve ilerletmek zorunda kalıyorum. Bence film 35 dakika ilk 25 ve son 10 gerisi bosluktan ibaret... başyapıt diyenler varsa ve başyapıt görmek istiyorlarsa BABA ve FIGHT CLUB izlemeliler. Çok iyi bir film izleyicisiyim diyebilirim ilk 25 ve son 10 dk dışında boş, iyi seyirler...

İzlediğim en iyi filmlerden biridir sizlerede şiddetle öneriyorum. Gerçekten tam bir başyapıt. Oyunculuklar şahane bayılıyorum bu filme yaa

Film tam bir başyapıt.Özellikle filmin en çarpıcı yani amerkan toplumuna ve politik yapısına yönelttiği ağır eleştiri.Vietnam gazisi travers üzerinden savaştan dönen askerlerin topluma nasıl yabancılaştığı ve ahlaki erdemlerden yoksun olan bir toplumun çöküşü çarpıcı bir şekilde yansıtılmış.Son sahnede treversin 2 parmağını bitişik bir şekilde çakağına dayadığı sahne hala belleklerdeki yerini koruyor.Son olarak"you talkien me".

Sinema sayfalarında sık sık görsellerini görüp 'ulan güzel film galiba' diyerek filmi izlemeye mi karar verdiniz? İzlemeyin.

Yalnızlığı anlatan tiradı ve sevdiği kadını erotik sinemaya götürecek kadar yoğun olan toplum dışılığı işleyen bir film

Yalnızlık adamı çengel yapar be dostum. Yalnızlıkta düşünceler derinleşir, karanlıklaşır. Yapacak bir şey bulamayıp 'şimdi ne yapacağım ben' dediğiniz oldu mu hiç? O ne kötü bir histir. Kafanızın içinden bir bir tane fare geçer. Ha birde uykusuzluk. Fight Club'ta ne diyordu? 'İnsan uykusuzluk çekerken sanki her şey uzakta. Her şey suretin suretinin sureti'. Travis' de bir gün uykusuzluk çekerken artık dur dedi kendine. En azından gece yarısı bir işe gireyim de para kazanayım dedi. Taksi Şoförü olmaya karar verdi. Sonrası malum. Travis zaten kendi içinde güçlü biri. Yalnızlıkta aklını çok yoğun işlerle meşgul ediyor. Yoksa delirmesi hiçten bile değil. Birde şehrin gece hayatını gördükçe giderek farklı bir şeyler yapmaya güdülüyor kendisini. Ve o anda kişilik dönüşümü yaşıyor. Siz buna psikopatlıkta diyebilirsiniz ama adamın aklı zehir gibi çalışıyor. Belkide o şehirdeki bir çok kişi Taravis'in kafasını yaşıyor. Fakat Travis kadar cesaretleri olmadıkları için o bunalımlı hayatlarına devam ediyor. Kendilerini baskı altında tutuyorlar daha doğrusu. Değişime izin verseler kaderde öğrenecekleri çok şey var. Size bir şey söyleyeyim mi? Bence alın elinize kağıt kalem filmi öyle izleyin. Travis'in günlüğüne yazdığı her söz ders niteliğinde. Ben 6 bira içtim(içki sağlığa zararlıdır.) filmi izlerken. Ve şu güne kadarda insan psikolojisini bu kadar iyi yansıtan bir film görmedim arkadaş. Küçük bir dipnot; filmin müziklerini yapan Bernard Herman'ın müzikleri tamamladığı gün ölmesi de ilginç bir tesadüftür. Alfred Hichcock film müziklerini de bu adam yapardı. sonuç olarak sakin ve yanlızlık içerisinde kafanız sallantılıysa izleyin pişman olmazsınız iyi seyirler...