Moon Garden eleştirileri

Beş parmağında beş farklı marifet bulunduran sinemacılardan Ryan Stevens Harris'in yönetmen koltuğunda oturmasının yanı sıra senaryosunu da kaleme alıp...

Yürütücü yapımcı, post-prodüksiyon, prodüksiyon tasarımı, sanat yönetimi, ses tasarımı, görsel efekt ve animasyon pozisyonlarındaki üst seviye görevleri de üstlendiği "Moon Garden"; Los Angeles Sinema Okulu standartları çerçevesinde değerlendirdiğimizde...

Korkunun, "Psikolojik (Psychological)" ve "Canavar (Monster)" alt kategorilerindeki...

Gizemini uzunca bir süre koruyan...

İnanılmaz iyi...

Bir korku gerilim olarak geliyor karşımıza...

***

Gelin isterseniz...

Tam rakamını bilmesek de...

Düşük bütçeli olduğunu tahmin ettiğimiz bir bağımsıza (indie) göre...

Titiz davranan Harris'in...

Ulaşabildiği her yere el atmış olması nedeniyle...

Son derece başarıyla tamamladığını gördüğümüz bu filmine biraz daha yakından bakalım...

***

Annesi Sara (Augie Duke) ile işlerinin yoğunluğundan başını kaldıramayan babası Alex'in (Brionne Davis) aralarının yine açık olduğunu...

Ve...

Hem de gecenin bir yarısı olmasına rağmen...

Yine münakaşa etmekte olduklarını fark eden beş yaşındaki küçük Emma (Haven Lee Harris)...

Odasından çıkıp onları kontrol etmek isterken...

***

Gördüğü manzara karşısında üzülerek...

Geri çekilir ve o halde koşar adım odasına dönerken...

Ayağına takılan bir oyuncak sebebiyle...

Merdivenlerden düşerek komaya girer...

***

Gözlerini açtığındaysa da...

Ebeveynlerinin "Böcek" biçiminde hitap ettiği Emma artık...

Kendisine son derece fantastik gelen...

Ve...

"Steampunk (19. yüzyıl sanayi devrimi dönemi teknolojisini modern çağın hayal gücüyle birleştiren bir bilimkurgu alt türüdür)" olarak tanımlanabilmesi...

Ziyadesiyle mümkün olan bambaşka bir dünyadadır...

***

Üstelik...

Koma halinde olduğu gerçek dünyasında...

Çağrı üzerine gelen ambulanstaki Acil Medikal Teknisyenleri (Wolfgang Meyer, Will Sexton)...

Sara'nın bitmek tükenmek bilmeyen tüm hırçınlıklarına karşın...

Tekrardan hayata döndürmek amacıyla...

Kendisine ilk tıbbi müdahaleler de bulunarak...

Hastaneye kaldırıyorlarken...

***

İşte...

Zaten bu yüzden de Emma...

Müzisyen'in (Phillip E. Walker) eline tutuşturduğu bir pilli radyo ile...

Dişler (Morgana Ignis), Damat (Timothy Lee DePriest), Çamur Cadısı (Angelica Ulloa) ve Gelin (Téa Mckay) gibi hayali yaratıklarla dolu komadaki dünyası ile annesi Sara ve babası Alex'in de bulundukları kendi esas dünyası arasında...

Selamete kavuşmak gayesiyle...

Ürkütücü bir yolculuğa çıkıp...

Oradan oraya koşuşturacak...

***

Ancak...

Geleneksel üslubumuz gereği...

"Spoiler" vermek suretiyle, henüz seyretmemiş olanların ağızlarının tadını kaçırmak istemediğimiz için biz de kendi anlatımımızı...

Filmdeki tüm heyecanın start alacağı...

Burada noktalayacağız...

Dakika 33...

***

Paul McCartney'in "tüm zamanların en iyi şarkısı" şeklinde nitelendirdiği Badfinger grubuna ait "Without You" (1970) şarkısının cover versiyonunun damgasını vurmaya devam edeceği filmin geride kalanında siz değerli sinemasever dostlarımızı; rol aldığı ilk filminde...

Küçük Haven Lee Harris'in performansıyla göz kamaştırmaya devam edeceği, 60 dakikalık bir bölüm daha bekliyor olacak...

***

Emek verilerek ve benzeri bir örneğine rastlamanızın da asla mümkün olamayacağı; alışılmış "nesir" tarzının dışındaki, yüzyıllar içinde güzel Türkçemize yavaş yavaş sızarak eklemlenmiş Arapça, Farsça ve Avrupa kökenli sözcükler bütününe entelektüel taklaların attırıldığı...

"Irkçılık", "faşizm", "homofobi" ve doğruluğunun bilimsel olarak kanıtlanması imkansız bir metafizikten ibaret olan "inanç övücülük" yahut da "yericilik" içermediği için...

Ezberleri bozan "lirik" bir anlatım dili de benimsenmek yoluyla...

25 - 30 kelimelik Türkçe bilgi haznesinin ötesine geçilerek yazılmış, bir başka "özgün" yorumda yeniden buluşmak dileğiyle...

Keyifli seyirler,