Clock eleştirileri

Senaryosunu da, aynı isimli, kendi kısa filminden (2020) uyarlayarak kaleme almasının yanı sıra...

İlk uzun metrajlı (debut) sinema filmini de çeken Alexis Jacknow'ın yönetmen koltuğunda oturmak da olduğu "Clock"; Los Angeles Sinema Okulu standartları çerçevesinde değerlendirdiğimizde...

Korkunun, "Psikolojik (Psychological)" alt kategorisinde kurgulanılmasına ilaveten...

Gizemini de uzunca bir süre koruyan, bir korku gerilim olarak geliyor karşımıza...

***

Gelin isterseniz...

Erken ve kolay gelen bir şöhretin peşindeki Jacknow'ın, farkında olmadan bizlere...


"Keşke işi tadında...

Yani, kısa filmde bırakıp da...

Boşu boşuna çekip uzatarak, içini bir türlü dolduramadığı...

O yüzden de hikayesini, anlamlı bir biçimde sonlandıramadığı..."


Dedirterek, akıbetini de kısaca özetlemek mecburiyetinde bıraktığı bu filme, biraz daha yakından bakalım...

***

Karısını seven ve sayan, dini bütün bir Yahudi durumundaki, Dr. Aidan Patel (Jay Ali) ile evli olan...

Ve çevresinde de, ziyadesiyle ünlü bir mimar ve tasarımcı olarak tanınan Ella Patel (Dianna Agron)...

Artık, 37 yaşında olmasına rağmen...

Annelik saatinin, henüz gelmemiş olduğu gerekçesiyle çocuk sahibi olmayı şimdilik düşünmemek de...

***

Hat da...

Kendisinin, kadın doğum konusundaki yıllık sağlık kontrol ile tetkiklerini yapan Dr. Webber (Nikita Patel)...

Ella'ya ait, söz konusu biyolojik saatin arızalı olabileceği tahmininde bulunurken...

***

Ek olarak...

Kocası hariç, yakın muhitindeki hemen herkes...

Ve özellikle de...

Soyunu, ilelebet sürdürmek arzusundaki, "Nazi soykırımı (holocaust)" mağduru babası Joseph (Saul Rubinek) bu konuda...

Ella üzerinde, ciddi manada bir baskı da kurmaktadır...

***

İşte...

Bir an önce anne olmasına yönelik olarak...

Etrafında oluşturulan bu baskı ve genel çerçeve içerisinde, talihsizce oradan oraya savrulan Ella...

Kocası Aidan'ın mesai arkadaşı Dr. Weber'in de, dostane önerisiyle...

Ay içerisinde, bir klinik deney yapmayı planlayan yeni bir biyoteknoloji şirketinin çalışmalarına...

Aslında pek istekli olmasa da...

Gönüllü bir denek olarak katılmayı kabul eder...

***

Üstelik de...

Eşiğinde olduğu, önemli bir mesleki proje ile projedeki ortağı Michael'ı da yarı yolda bırakmayı göze alarak...

***

Ki...

Böylelikle de Ella, 10 günlük bir süre boyunca...

Kendini ve bedenini, karşısında bulacağı...

Tüm test ve uygulamaları gerçekleştirecek, doğum ve jinekoloji uzmanı Dr. Elizabeth Simmons (Melora Hardin) ile ekibine teslim edecek...

***

Ancak...

Geleneksel üslubumuz gereği...

"Spoiler" vermek suretiyle, henüz seyretmemiş olanların ağızlarının tadını kaçırmak istemediğimiz için biz de kendi anlatımımızı...

Filmdeki tüm heyecanın start alacağı...

Burada noktalamış olacağız...

Dakika 26...

***

Dr. Simmons yönetimindeki tesisteki tedavi süresi ve sonrasında kullanacağı ilaçlar sayesinde...

Biyolojik saatinin onarılarak, bir an önce anneliğe hazırlanması umulan Ella'nın...

Aksine, hiç de beklenilmedik bir şekilde tüm ayarlarının bozularak...

Neredeyse darmadağın olacağı filmin geride kalanında siz değerli sinemasever dostlarımızı; ardı ardına gelen, ters köşe sürprizleri de bünyesinde barındıran...

65 dakikalık bir bölüm daha bekliyor olacak...

***

Emek verilerek ve benzeri bir örneğine rastlamanızın da asla mümkün olamayacağı; alışılmış "nesir" tarzının dışındaki, yüzyıllar içinde güzel Türkçemize yavaş yavaş sızarak eklemlenmiş Arapça, Farsça ve Avrupa kökenli sözcükler bütününe entelektüel taklaların attırıldığı...

"Irkçılık", "faşizm", "homofobi" ve doğruluğunun bilimsel olarak kanıtlanması imkansız bir metafizikten ibaret olan "inanç övücülük" yahut da "yericilik" içermediği için...

Ezberleri bozan "lirik" bir anlatım dili de benimsenmek yoluyla...

25 - 30 kelimelik Türkçe bilgi haznesinin ötesine geçilerek yazılmış, bir başka "özgün" yorumda yeniden buluşmak dileğiyle...

Keyifli seyirler,

Quite the disturbing opening sequence, and it's deliciously beautiful. Dianna Agron looks simply Stunning, end of thought.
Trusting in technology can be a scary and often dangerous proposition, and it appears as if we're putting quite a bit of trust in that they're actually doing what they say.
This is psychologically disturbing, and still, I can't turn away from the madness of it all. It appears that in the midst of all the madness, we seem to have found some clarity or have we?
This film will damage some viewer's mental capacity for reasoning and their ability to emotionally grasp all they've seen and felt.