Hizmetçi eleştirileri

Senaryosunu...

Freida McFadden'ın aynı isimli romanından (2022) uyarlayarak Rebecca Sonnenshine'ın kaleme aldığı ve yönetmen koltuğunda da Paul Feig'in oturmak da olduğu "The Housemaid"; gizemini uzunca bir süre koruyan, bir psikolojik gerilim olarak geliyor karşımıza...

***

Gelin isterseniz...

35 milyon dolarlık bir bütçeyle çekilerek...

Brüt 350 milyon dolarlık bir hasılat rakamına ulaşma başarısını da gösteren bu filme, biraz daha yakından bakalım...

***

Film...

New York kırsalındaki malikanenin hanımı Nina Winchester'ın (Amanda Seyfried)...

CV'sinden, ziyadesiyle etkilendiği Millie Calloway (Sydney Sweeney) ile hizmetçi adayı olarak iş görüşmesi yaptığı...

***

Hatta onun...

Sanki işe alınmışçasına...

Nina tarafından, binanın her tarafında dolaştırılarak, kalacağı odanın da...

Kendisine gösterildiği bir sahne ile başlarken...

***

Yatılı kalınarak ifa edilecek bu göreve kabul edilen kişinin yapacağı işler de...

Evi düzenlemek, temizlik ve yemek yapmak ile Winchester ailesinin, 7 yaşındaki kızları Cecelia "Cece" nin (Indiana Elle) bakımını da üstlenmek olarak sıralanır...

***

Ardından da...

Aslında, şartlı tahliye ile salınmış...

Evsiz bir eski mahkum durumunda olması sebebiyle, gıda ağırlıklı büyük AVM'lerin açık otoparklarına park ettiği otomobilinde yatıp kalkmasına ilaveten, tamamen sahte içerikteki bir CV'yi düzenleyerek Nina'ya göndermiş olan Millie...

Telefonla kendisini arayacağını söyleyen Nina'nın yanından ayrılır...

***

Ki...

Aradan, yaklaşık bir gün geçtikten sonra Millie'nin içinde...

Olumlu anlamda, geri bildirimde bulunulacağına dair...

Tek bir umut kırıntısı dahi ortalık da mevcut değilken...

***

Birden çalan telefonla arayan Nina...

Kendisine hemencecik, işe alındığını bildirir...

***

Derken...

Çok geçmez...

Eve yerleşen Millie...

Küçük Cece ve ailenin babası Andrew Winchester (Brandon Sklenar) ile de tanışır...

***

Ve böylelikle de artık...

Eski kötü günlerinin...

Tamamen tarihe karıştığını düşünür Millie...

***

Ta ki, ertesi sabah...

Nina'nın, ayak üstü bir biçimde kendisini suçlayan...

Çıldırmış durumdaki haline tanıklık edinceye kadar...

***

Ama...

Ne olursa olsun yine de...

Şartlı tahliye memuru Pam'e (Sarah Cooper) sürekli hesap veren Millie'nin...

Pes edip, işi öylesine bırakma şansı da bulunmamaktadır...

***

Zira...

Böylesi bir durumda...

Bedford'taki hapishaneye dönüp...

Cezasının, kalan 5 yılını yatması da...

Kaçınılmaz bir hal alacak...

***

Ancak...

Geleneksel üslubumuz gereği...

"Spoiler" vermek suretiyle, henüz seyretmemiş olanların ağızlarının tadını kaçırmak istemediğimiz için biz de kendi anlatımımızı...

Filmdeki tüm heyecanın start alacağı...

Burada noktalayacağız...

Dakika 31...

***

Gidişat itibarıyla...

Tam da, filmin geride kalanına...

Bir psikiyatri kliniğinde 9 ay geçiren Nina'nın, Millie'ye yaşatacaklarının damgasını vuracağı düşünülürken...

Siz değerli sinemasever dostlarımızı; beklenmedik nitelikteki, kadına yönelik şiddet de içeren, ters köşe sürprizleri de bünyesinde barındırmasının yanı sıra...

Finalinde, bir devam filmine de göz kırpılan, 100 dakikalık bir bölüm daha bekliyor olacak...

***

Yeter ki...

Seyfried ile Sweeney'in, yaşarcasına bir şekilde sergiledikleri olağanüstü performanslarına karşın, filme ilişkin beklentilerinizi, gözünüzde çok da büyütmeyin...

***

Emek verilerek ve benzeri bir örneğine rastlamanızın da asla mümkün olamayacağı; alışılmış "nesir" tarzının dışındaki, yüzyıllar içinde güzel Türkçemize yavaş yavaş sızarak eklemlenmiş Arapça, Farsça ve Avrupa kökenli sözcükler bütününe entelektüel taklaların attırıldığı...

"Irkçılık", "faşizm", "homofobi" ve doğruluğunun bilimsel olarak kanıtlanması imkansız bir metafizikten ibaret olan "inanç övücülük" yahut da "yericilik" içermediği için...

Ezberleri bozan "lirik" bir anlatım dili de benimsenmek yoluyla...

25 - 30 kelimelik Türkçe bilgi haznesinin ötesine geçilerek yazılmış, bir başka "özgün" yorumda yeniden buluşmak dileğiyle...

Keyifli seyirler,

son zamanlarda izledigim en basarili filmdi. her dakikasinda beni sasirtan, simdi ne olacak diye dusunmekten kendimi alamadigim, oyuncularin inanilmaz basari sergiledigi bir filmdi. kesinlikle herkes bir sans vermeli, asla bir vakit kaybi degildi.