Crime 101: Basın eleştirileri

Habertürk

İçerdiği aksiyon ve gerilim unsurlarıyla süresini hissettirmeyen, akıcı ve sürükleyici bir film “Suç 101”. Bart Layton’ın önceki iki filmi kadar iyi değil açıkçası ama belirli bir seviyenin üstünde olduğunu düşünüyorum. Erik Wilson’ın görüntü yönetimini de sevdim. Los Angeles otobanlarındaki ters gece çekimiyle başlayan “Suç 101”, üç karakterinin yalnızlığına vurgu yapan melankolik bir film... Açılış sahnesinde üçünün de güne nasıl başladığını görmemiz, hayatlarındaki sorunlar ve onları aşmak için gösterdikleri çabalar, filmin asıl dramatik malzemesini oluşturuyor. Hayat onları önce çatışma konumlarında karşı karşıya getiriyor. Zaman içinde üçü de çok fazla sözlü iletişim kurmadan birbirlerini anlıyor, aralarında bağ kuruyorlar. Sözgelimi, Mike Sharon’ı uzaktan da olsa çok iyi tanıyor. Aynı şekilde, karşılaşmalarından çok önce Lou, Mike’ın nasıl bir insan olduğunu biliyor. Sharon’ın çok fazla tanımadığı halde Lou’ya güvenmesini de unutmayalım. Hikâye, temelinde üç karakter arasındaki bu güçlü empati ve sözlerin ötesine geçen iletişim üzerine kurulu… Bart Layton da filmi kalbi kırık ve yalnız insanların dayanışma duygusu üzerine kuruyor. O yüzden, Los Angeles onları bir araya getiren şehir olarak filmde belirli bir role sahip. Son olarak, Blanck Mass’in müziklerinin de filme önemli bir katkı yaptığını belirtelim.