Beyazperde
Hesabım
Ortalama puan
4,1
1149 Puanlama
5
51 Eleştiri
4
91 Eleştiri
3
24 Eleştiri
2
22 Eleştiri
1
10 Eleştiri
0
14 Eleştiri
Sırala
Filtrele:
Hepsi
"Şirinler" diyaloğu çok matraktı...
tam anlamıyla ’’farklı’’ bi filmdi.şimdiye dek izleyip de beğenmemiş kimseyi tanımıyorum.zira ben de filmin ilk yarısını okulda izlemiştim ancak elde olmayan sebeplerden:)dolayı bitmemişti o seansımız ve film yarım kalmıştı,dediğim gibi farklı ve merak edilecek türden bi yapım olduğu için de dayanamayıp bir kaç gün sonra gidip cd sini almıştım ikinci yarısını da izleyebilmek için.izlenmesi gerekir,derin ve biraz da karanlık bişey.özellikle jake ve maggie kardeşlerin olmak üzere diğer tüm oyuncular da çok iyi bence.
İlk izleyişte belki tüm gizemler ve kafadaki soru işaretleri giderilmiyor bu doğru ama filmin anlaşılmasının karışıklığı asla kötü olduğu anlamına gelmez;ortada çok yaratıcı ve başarılı bir film olduğunu düşünüyorum zaten imdb 250 listesine girmesi de bunun kanıtı.Yönetmen richard kelly'nin ilk uzun metraj filmi olduğunu duyunca oldukça şaşırdım zira ilk filmine göre çok başarılı bir iş çıkarmış.
garip ve ilginç bir film izlerken uzun süre sıkılacaksınız ama farklı finaliyle bir nebze de olsa seveceksiniz 6/10
izlerken ayrintilari yakalamaya, dialoglari kacirmamaya dikkat ederken hic farkinda olmadan icinize isleyen. saatler sonra bile aklinizdan atamiyacaginiz aslinda son derece naif olan bir film. seyredip sinemadan ayrildiktan sonra, sanki yitirdiginiz cok degerli bir seyi aramak icin geri donercesine kafanizda geri sarip yeniden oynatmak istedigiz butun mizansenleri tuzla buz olmus cam parcalari gibi belleginize dagilacak sinema eseri.
Paralel evreni biraz karışık anlatan ama sonunu iyi bağlayan bir film. Sonunu görünce tüm izediklerinizin nereye vardığını dialoglardaki bazı önemli noktaları anlıyorsunuz. 00'lerin başında yapılmış en iyi filmlerden biri.
İzleyicisinden azami dikkat ve konsantrasyon isteyen filmlerden.İlk izleyişten sonra akıllarda birçok soru işareti bırakabilir,bunun için bir kaç kere daha izlenmesi gerekiyor.Kısa sürede kült olmuş bir filmdi ve genel düşünce filmin kusursuz olduğu yönünde.Şu an için bir kere seyretmiş olarak beş üzerinden dört (en az) diyorum.
Şu arkada kalan 8 sayfada ki yorumları okudum da içimden yok artık daha neler demeden edemiyorum.Herkes nasıl manalar çıkarmaya çalışmış,ne çeşit felsefeler falan.Film tipik memento benzeri bir filmdir,dövüş kulübü ile kıyaslanamaz çünkü dövüş kulubünde hikaye anlatımı müthiştir ve seyircinin kafasını bulandırmak üzere yapılmış bir film değildir.Zaten dövüş kulübünün özgün senaryosu şaşırtmaya ve bulandırmaya yetiyor.Fakat memento ve Donnie Darkoda senaryo haricinde birde filmde insanın gözüne illa batırılan bariz yanıltma,yoruma açık bırakma sistemini görüyoruz.(bilmem ne kapısı yok karadelik mi vs,evde motoru taşıyan adam donnie ve hatunu neden izliyor vs)Toparlarsam filmden asıl anlatılmak istenen kader diye birşey vardır ama insan inanırsa ve isterse kader dediği şeyi istediği yöne çekebilir.Filmin anafikri budur,itirazı olan varmı bilemiyorum.Bunun haricinde filmde oyunculuklar ve mistik hava süperdi.Ama asla bir Dövüş kulubu,akıl oyunları ile filan kıyaslayamayacağım bir film olduğundan 10/8 yeter Donniciğime :)
filmi cok büyük bir beklentiyle izledim ve acıkcası hayal kırıklıgına ugradım.filmde cok ciddi bir tempo sorunu var ve film kendini bir türlü bize acmak istemiyor gibiydi bu beni rahatsız etti ayrıca haddinden fazla psikolojikleserek yer yer sıktı 5/10
sıradışı,etkileyici ve orjinal bir yapım ... sonunda affaladığımı söyliyebilirim ... ama 1-2 kere izledikten sonra benimde kafamda teoriler oluştu :) ... filmi dikkatle izlemek gerekir ... içinde bi çok ipucu,ayrıntı ve detay yakalamak mümkün ... oyuncular,yönetim,kurgu,efektler oldukça başarılı ...genel itibarıyla izlenmesi gereken , beni oldukça etkileyen ;kaliteli,anlamlı ve farklı bir film ... 10/9 ...
Nerdeyse tüm eleştirmenlerin birleştiği ve bir çok sinema severinde katıldığı gibi genç yönetmen Richard Kelly ilk filminde portal, paralel evren, daha önce yaşanmış(paralel evrende) gerçekleri gördüğümüz rüyalar ve halüsünasyonlar eşliğinde lynch sinemasına yakından bağlı büyük bir başyapıt çıkarıyor.Tam olarak anlamak ve çözmek için en az iki kez seğredilmesi gereken yürek burkan bir bilimkurgu gerilim Başyapıtı.
valla Richard Kelly (yoksa yeni David Lynch mi demeli) bu ilk filmiyle iyi bir iş ortaya çıkarmış, dönem atmosferini iyi yansıtmış, oyuncularda bi problem yok, senaryo ise çok sağlam. Ancak film hakkında bu kadar olumlu düşüncelerim olmasına rağmen yine de bu filme bi sempati duyamıyorum nedense. Sanıyorum bu tip filmleri sevemediğimden olsa gerek (Mulholland Drive'a da çok ısınamamıştım). İzlemenizi tavsiye ederim...(6/10)
DİKKATLİ İZLEDİĞİNİZDE BİR BAŞYAPIT OLDUĞUNU GÖRECEKSİNİZ
Üzerinde düşünülmesi ve yazması uzun zaman alan bir film DONNIE DARKO... Bayağıdır izlemek isteyip kendimi tuttum çünkü özel bir anım olsun istedim. İzlerken de beklentilerimden çok daha yükseklerde olduğu için sessizce alkışladım içimden Jack Gyllenhaal ve Richard Kelly’i. Film, adına uygun karanlık havasıyla ve verdiği kafa karışıklığı hissiyle anlatmak istediklerini çok iyi anlatıyor. Platonik aşklarından, kuralcılığı ve klasik eğitim anlayışı sebebiyle öğrencilerle hiç bir iletişim kurması mümkün olmayan öğretmenlere; okulun kabadayısından, okula yeni gelen kızın hikâyesine kadar pek çok yönüyle lise hayatı oldukça gerçekçi bir şekilde veriliyor. Bana kalırsa her yönden ele alınması gerekiyor çünkü bu yapımda bağlılığı, bağımlılığı, aşkı, aileyi, sanatı, eğitimi, liberali, özgürü, ölümü görüyoruz... Doğru ölümü anlatıyor bu film, tesadüfen, en güzeli… Dünyanın sonuna doğru ölürken, doğru şekilde yaşamayı, yalanları kaldırıp, dürüstçe var olmayı... Evet, Donnie Darko da bir insan, onca ötekinin içinde, onların gözünün içine bakabilen kendine de yabancı olduğunu görüp, kendini herkes sayesinde kurcalayan, bütünlüğünü aşkta bulan kaybetmek üzere geldiği dünyada, tek anahtar, yine yitmeye mahkum. Donnie Darko da bir insan, sadece bir insan ama süper kahraman olmadığını da nereden çıkardınız…! Donnie Darko, 80’lerin dönem ruhunu ve 90'ların filmlerini birleştiren doğaüstü öğelerle bezeli muhteşem bir süper kahraman başyapıtıdır. Filme, bir şizofrenin dünyasına başarıyla ve abartılara yer verilmeden girilmiş fakat bu, şizofren çocuk çözümlemesi yalnızca varılmak istenilen noktaya giderken araç olarak kullanılmıştır. Öncelikle filmin işlediği yalnızlık, insan duygusunun karmaşıklığı, farklı olmanın getirdiği yalnızlık, herkesin kendi yaşam koçu olduğu gibi gibi temel diyalogları ve unutulmaz şirinler repliklerini es geçersek ki filmin temelini bunlar oluşturur, paralel evren mi yoksa zamanda geriye gitme mi oldu sorusu elimizde kalan temel sorudur. Solucan deliği, zamanda yolculuk, paralel evren, kiler kapısı gibi kavramlar üzerinde düşünülebilir elbette, ama filmin altyapısı oluşturan asıl konu yalnızlık ve toplumla uyuşmazlıktır kanatimce… Ayrıca yönetmen; vurgulamak istediği noktalardan hiçbirisini seyirciyi aptal yerine koyarak gözüne gözüne sokmamış aksine izleyicinin insiyatifine saygı duymuş. Kendisinin takıntılı olduğu ve kızdığı noktaları inanılmaz bir mükemmellikle işlemiş olan yönetmen, sevimlilik sembolü olarak görünen tavşanı; lanetin, çirkefin bir türevi olarak göstermiş ama bir o kadar da doğruların bulunmasına yardımcı olan bir varlık olarak vurgulamış ki burada bir iyi ve kötü ikileminin orta noktasını bulmaya çalışmıştır… Tarantinovari bir yaklaşımla müziklerin sahnelere uyumlarının da filmin başarısında etkili olduğunu düşünüyorum ve teması " herkes birgün yalnız ölücek " sözünden geliyor. Film bir bulmaca gibi hazırlanmış, parçalar yavaş yavaş yerini buluyor. Puzzleı çözebilmek için de filmi çok dikkatli ve her söyleneni harfiyen anlayarak izlemek gerekiyor. Ayrıca içinde bir sürü küçük küçük planlanmış gönderme olmakla birlikte, bu ayrıntılar filme olan beğeninizi kat be kat arttırıyor kısacası insanların hayatını değiştiren bir film değil de daha çok hayattan parçalar taşıyan bir filmdir… Son olarak Donnie Darko bir seçim yaptı, evet seçimler hayat değiştirebilir. Kendi adıma benim filmi izledikten sonra aklımda kalan en büyük soru işaretiyse yine hayata dair oldu; SEÇMEDİKLERİM beni nereye götürebilirdi ?...
Üzerinde düşünülmesi ve yazması uzun zaman alan bir film DONNIE DARKO... Bayağıdır izlemek isteyip kendimi tuttum çünkü özel bir anım olsun istedim. İzlerken de beklentilerimden çok daha yükseklerde olduğu için sessizce alkışladım içimden Jack Gyllenhaal ve Richard Kelly’i. Film, adına uygun karanlık havasıyla ve verdiği kafa karışıklığı hissiyle anlatmak istediklerini çok iyi anlatıyor. Platonik aşklarından, kuralcılığı ve klasik eğitim anlayışı sebebiyle öğrencilerle hiç bir iletişim kurması mümkün olmayan öğretmenlere; okulun kabadayısından, okula yeni gelen kızın hikâyesine kadar pek çok yönüyle lise hayatı oldukça gerçekçi bir şekilde veriliyor. Bana kalırsa her yönden ele alınması gerekiyor çünkü bu yapımda bağlılığı, bağımlılığı, aşkı, aileyi, sanatı, eğitimi, liberali, özgürü, ölümü görüyoruz... Doğru ölümü anlatıyor bu film, tesadüfen, en güzeli… Dünyanın sonuna doğru ölürken, doğru şekilde yaşamayı, yalanları kaldırıp, dürüstçe var olmayı... Evet, Donnie Darko da bir insan, onca ötekinin içinde, onların gözünün içine bakabilen kendine de yabancı olduğunu görüp, kendini herkes sayesinde kurcalayan, bütünlüğünü aşkta bulan kaybetmek üzere geldiği dünyada, tek anahtar, yine yitmeye mahkum. Donnie Darko da bir insan, sadece bir insan ama süper kahraman olmadığını da nereden çıkardınız…! Donnie Darko, 80’lerin dönem ruhunu ve 90'ların filmlerini birleştiren doğaüstü öğelerle bezeli muhteşem bir süper kahraman başyapıtıdır. Filme, bir şizofrenin dünyasına başarıyla ve abartılara yer verilmeden girilmiş fakat bu, şizofren çocuk çözümlemesi yalnızca varılmak istenilen noktaya giderken araç olarak kullanılmıştır. Öncelikle filmin işlediği yalnızlık, insan duygusunun karmaşıklığı, farklı olmanın getirdiği yalnızlık, herkesin kendi yaşam koçu olduğu gibi gibi temel diyalogları ve unutulmaz şirinler repliklerini es geçersek ki filmin temelini bunlar oluşturur, paralel evren mi yoksa zamanda geriye gitme mi oldu sorusu elimizde kalan temel sorudur. Solucan deliği, zamanda yolculuk, paralel evren, kiler kapısı gibi kavramlar üzerinde düşünülebilir elbette, ama filmin altyapısı oluşturan asıl konu yalnızlık ve toplumla uyuşmazlıktır kanatimce… Ayrıca yönetmen; vurgulamak istediği noktalardan hiçbirisini seyirciyi aptal yerine koyarak gözüne gözüne sokmamış aksine izleyicinin insiyatifine saygı duymuş. Kendisinin takıntılı olduğu ve kızdığı noktaları inanılmaz bir mükemmellikle işlemiş olan yönetmen, sevimlilik sembolü olarak görünen tavşanı; lanetin, çirkefin bir türevi olarak göstermiş ama bir o kadar da doğruların bulunmasına yardımcı olan bir varlık olarak vurgulamış ki burada bir iyi ve kötü ikileminin orta noktasını bulmaya çalışmıştır… Tarantinovari bir yaklaşımla müziklerin sahnelere uyumlarının da filmin başarısında etkili olduğunu düşünüyorum ve teması " herkes birgün yalnız ölücek " sözünden geliyor. Film bir bulmaca gibi hazırlanmış, parçalar yavaş yavaş yerini buluyor. Puzzleı çözebilmek için de filmi çok dikkatli ve her söyleneni harfiyen anlayarak izlemek gerekiyor. Ayrıca içinde bir sürü küçük küçük planlanmış gönderme olmakla birlikte, bu ayrıntılar filme olan beğeninizi kat be kat arttırıyor kısacası insanların hayatını değiştiren bir film değil de daha çok hayattan parçalar taşıyan bir filmdir… Son olarak Donnie Darko bir seçim yaptı, evet seçimler hayat değiştirebilir. Kendi adıma benim filmi izledikten sonra aklımda kalan en büyük soru işaretiyse yine hayata dair oldu; SEÇMEDİKLERİM beni nereye götürebilirdi ?...
tmm film düşündürücü olayların gidiş sırası farklı ama bir film bu kadar mı sıkar
son derece entresan ve guzeL bir fiLm.. basroLdeki Jake Gyllenhaal adLı arkadas roLun hakkını fazLasıyLa wermis bence.. izLerken bazi sahneLer o kadar guzeLdiki geri aLip tekrar izLedim... fiLm bitmesin istedim... superdi...
- En son Beyazperde eleştirileri
- En İyi Filmler
- Basın Puanlarına Göre En İyi Filmler