Sol Ayağım eleştirileri - Sayfa 2

o nasıl bir oyunculuktur ya. lütfen izleyin harika bir film

Filme geçmeden önce,filmde hayatı anlatılan Christy Brown hakkında kısa bir bilgi wermeyi uygun buldum.23 çocuğun hayatta kalan 13 tanesinden biridir Christy Brown (5 Haziran 1932 ? 6 Eylül 1981). Beyin felçli ve serebral palsi hastası olarak dünyaya gelmiş,10 yaşına kadar konuşma we hareket yetisini kullanmadan yaşamıştır. Başlangıçta doktorlar aynı zamanda zihinsel özürlü olduğunu we kısa zamanda öleceğini düşünmüşse de ailesinin desteği sonuç werir we her şey doktorların takdir ettiğinden çok daha farklı bir seyir izler. Sol ayağının felçten etkilenmediğini fark etmesi hayatını değiştirir,resim yapmaya başlar,roman yazar. Sol ayağım filmi de,kendi hayatından kesitler anlattığı kitabından uyarlamadır. Kendi ihtiyaçlarının karşılanması için başkalarına bağlı bir hayat sürmesi, onun şair,ressam ve yazar olmasına engel değildir ve hatta İrlanda'nın tanınmış yazarları arasına girmesine de.Yukarıdada belirttiğim gibi Sol Ayağım adlı roman yazarın kendi kaleminden çıkmıştır,ve ölümünden 9 yıl sonra sinemaya uyarlanmıştır. Bu kitap MEB'in ?100 temel eser? kategorisi içinde yer alan kitaplar arasındadır aynı zamanda.Filme gelince; şimdiyle geçmiş arasında mekik dokuyor filmimiz her şeyden önce. Kahramanımızın çocukluğundan bugüne kadar yaşadıkları çok sıcak,sade ve akıcı bir şekilde anlatılmış seyirciye. Anlayışlı, birbirine kenetlenmiş has İrlandalı ailesi Brownlar. Ki zaten kahramanımızın kendisini sakat gibi görmemesinin, hayata sıkı sıkıya tutunmasının,bedenine tutsak yaşamak yerine inadına çabalamasının arkasındaki en büyük etken başta annesi ve kardeşleri hiç şüphesiz. Bir akşam sol ayağına tebeşir alarak yere ?mother? yazması annesinin ondaki ışığı görmesine yetmiştir,hatta babasının onu Brown ailesinin bir üyesi olarak görmesinede'annesi bu cılız ışığı fark ettiğinde harekete geçmek için gerekli cesareti almıştır çoktan ve ilk iş fizyoterapi görmeye başlar,konuşmasında da belirgin farklar meydana gelir bu süre zarfında. Kahramanımız her şeyden öte umut insanı, sakat olması birini sewmesine engel değil, kalp kırıklarıyla baş etmesinede. Zaten, kim demiş ki sakat diye; ellerini kullanamıyor yada bacakları üstünde duramıyor diye sakatmı olmalı insan. Sakat beden yoktur sakat zihniyet vardır onlara göre. en başta ailesi onu tam kabul etti her şeyiyle? ve filmin seyri çekingenliğe sıkışmış aşklarla,bağış toplantılarıyla,sergilerle'aslında bunların hepsine temel olan umutla,mücadeleyle,varolanın,verilenin üstüne kendinden bişeyler koyarak olduğundan çok daha yükseklerde olmayla devam eder. Verileni kafi bulmayıp sızlanan kimilerinin aksine,aykırı bir film bana göre sol ayağım?Filmde şöyle olsaydı daha iyi olmazmıydı dediğim tek nokta müzik seçimi? o duyguyu verememiş sanki,filmin atmosferine uygun, izleyiciyi derinden yakalayan bir müzik seçilse çok daha etkileyici olurmuş dedim.Oyuncu performanslarına gelince,üstad Lewis parmak ısırtacak bi performansla karşımızdaydı! Belkide onun çıkışı bu filmdi! Hani onu tanımasam bu adamın sakat olmadığına inandıramazdı kimse beni. Bu filme kendini hazırlamak için 6 hafta kliniğe gidip,hastaları gözlemlemiş,rol gereği kambur durmaktan 2 kaburga kemiği kırılmış,hatta role kendini o kadar kaptırmış ki sette tekerlekli sandalyede yemek yemiş ve yemeğini başkalarının yedirmesini istemiş&61514;. Christy Brown'ın çocukluğunu canlandıran Hugh O'Conor'ın eline su dökemez kimse. Bu iki oyuncu bizi Christy Brown'ın dünyasına hapsediyor,ama öyle bi esaretki çıkmak istemiyorsunuz,çıktığınızda umutsuz bir dünyada nefes almaktan korkuyorsunuz çünkü? bu film lewis'e en iyi erkek oyuncu ve Brenda Fricker'a en iyi yardımcı kadın rolüyle Oscar ödülü getirdi. Yönetmenin bu filmle ilgili sözleri ise çok ilginç; ?bizle beraber doğumgünü 4 temmuz filmide yarışıyordu ve bizim hiç umudumuz yoktu. Biz o gece oscara eğlence için gitmiştik..?cümlelerimi filmde beni etkileyen iki cümleyle noktalamak istiyorum;-?ertelenen umutlar kalbe zarar verir?-?kendini teslim etmediğin tüm aşklara lanet olsun.?

Muhteşem bi oyunculuk ..kusursuz ama nedense film beni o kadar tatmine etmedi...ama kesinlikle izlenilmeli...10/9 favorim

kesin olan birşey var daniel day lewisin harika oyunculuğu.

onun dışında güzel bir film değildir.bahsi geçen christy brown karakteride zaten oldukça itici.

bu film hayata birşey katmaz,sadece danielin oyunculuğu var.

My Left Foot,Jim Sheridanın ilk göz ağrısı ve benim içinde İrlanda sinemasının enlerinde bir uyarlama gerçekten.Jim Sheridan , bu uyarlamadan sonra In The Name Of The Father ile yükselişine devam etmiş.Filme dönecek olursak gayet başarılı bulduğum,yapım tarihine ve oyunculuklara saygı duyulması gereken sağlam bir dram...
10/8.3

Dünyaya pek çok insandan bir adım geride gelmenin zorluğu,platonik aşkın verdiği acı...Hayata dair her şey...Serebral Palsi hastası bir insanın,çok çocuklu, İrlandalı yoksul bir ailede verdiği,önce kendini ailesine ve topluma kanıtlama, sonra da hayata tutunma çabasını harika anlatmış Jim Sheridan.Başta Daniel Day Lewis olmak üzere tüm oyuncular, oyun güçleriyle döktürüyor.Umuda ihtiyacınız varsa,umuda göz kırpan bu güzel filmi en kısa zamanda izleyin derim.Ben, filmin yarısını gözyaşlarıyla izledim, eminim izleyenlerin hepsi bir yerinde mutlaka duygulanmıştır.Ayrıca, filmin bir diğer önemli tarafı da Serebral Palsi hastalığına dikkat çekmesi.

Christy Brown karakteri üzerinden toplumun engelli bireylere bakış açısını çok iyi vermekle birlikte ikili ilişkilerinde de 'engel' konusunun nasıl olduğunu gösteriyor. Aşk, randevu gibi belki de pek çoğumuz için sıradan olan olayların bile engelli bireyler açısından ne zorluklarla yaşandığı görülüyor. Şişe çevirme ve final sahnesinde bu net olarak verilmiş. Hayatın her alanını hatta kişiliğimizi dahi sağlıklı bireylere göre inşa ettiğimiz bir dünyada engelli bireylerin hayata tutunma sürecini anlatan en iyi filmlerden biri. Ailenin beyin felci ile doğan çocuğa karşı tavrının nasıl değiştiğini, bağlılık duygusunun zaman geçtikçe arttığını, toplum tarafından kabullenme arzusunu küçük sahnelere hatta birkaç kelimeden ibaret diyaloglara yedirmişler. Bu bence muhteşem bir anlatı. Annenin tüm film boyunca yaşadığı zorluklara rağmen dimdik durması da etkileyiciydi. Hikaye o kadar kuvvetli ki film insana yumruk gibi vuruyor. Daniel Day-Lewis rolünün hakkını öyle güzel vermiş ki kimsenin oyunculuk yapmasına gerek kalmamış desem abartmış olmam. Gerçekten çok beğendim. Herkese tavsiye ederim.

Güzel bir film..ne yazılabilirki sinema budur.Yetenek bir oyuncuda varsa herşey gerçekleşir..

-kim ne derse desin, tüm dünyada sinema severler/eleştirmenler kabul ediyor zaten-

bu adam bu filmde tarihin EN iYi 5 performansından birine imza atmıştır. böyle bi oyunculuk olamaz ya....!!

duygusallık sinuslerimize drenajlarla sondaj yapıldıgını hissedeceksiniz her karesinde...kurgu bakımından bakıldıgında kesinlikle mukemmel akıcılıkta ve olagan sadelikte olması,filmi seyrederken ne seyirciyi yoruyor, ne de akılda carpık ikilemlerle bizi sınıyor,olayları Christy Brown ın gozu ile yansıtmayı tecrube ederek bize empati yaptırıp hissettiriyor;yonetmen. Bu minvalde yonetmenin işini kusursuz yaptıgı gun gibi acık.Film tema olarak incelendiginde Napoleon Dynamite bnzese de daha cok ana karakter Chirsty Brown ın savaşımı on planda kalıyor...Filme bulunabilecek belki de bir iki unsurdan birisi soundtrack sorunu ,o duygusallıgı yaşatma adına daha ozgun muzikler secilebilecigine inanıyorum yada donemin İrlanda sından ,donemle ortuşen muzikler olmalıydı bence ,cunku film 1930-1960 irlanda sını anlatırken filmde 1980 muzigi vardı.Oyunculuk dedigimizde ise 1990 en iyi erkek Oscar ını Christy Brown un aldıgını goz onunde bulunarak ve filmin aldıgı diger Oscar ın yine bir oyunculu Oscar ı olması filmin muhteşem oyunculuklarla bezendiginin bir kanıtıdır.Herkes Christy Brown rolunu begense de bence anne rolunu canlandıran ve canlandırması ile ile Oscar alan Brenda Frickerharika bi anneyi 0 hata ile oynması beni filmin en begendigim karakteri yapmasında başrol oynadı.Filmde gorsellik adına doneminin İrlanda sı hakkında da bilgi bulabilmekteyiz ayrıca bir engellinin nelere maruz bırakıldıgını ,ve engelli cocuk sahiplerinin ne kadar fedakar olabilecegini seyrediceksiniz.Film hakkında soylenilecek o kadar Çok mevzu var ki ama size en kısasını şoyle ozetleyim 'Bu Filmi Mutlaka Seyredin' ve de annelerinizin kıymetini bilin....

vücudunun tek kullabildiği uzuvu sol ayağı olan bir insanın başarabildikleri size hayatta herşeyin azim ve inançla gerçekleşebileceğini yönetmenin filmi nakış gibi işlemesiyle gösteren ve oyunculuk performansının doruklara ulaştığı hayatta en az bir kez izlenmesi gereken filmler arasına koyabileceğim başyapıt.

daniel insan olamaz ya,böyle bir oyunculuk göremezsiniz izleyin izleyin izleyin.. mother yazdıgı an gözyaşlarına boğuldum.etkileyici

Süper bir film.Danıel Day-lewıs bence bir dahi.Zaten zamanında da çıkış filmi Sol Ayağım olmuştu.10 üstünden ıo.Unutamadığım söz ise..Mavi gözlerin,bakmaya doyamadığım bir deniz gibi.Bu söz belki daha değişik olabilir ama aklımda kalan böyleydi.Her sinema sever bu dvd yi edinmeli ve arşivlemeli diye düşünüyorum.

Muhteşem bir oyunculuk, Daniel Day-Lewis döneminin en iyisi olduğunu gözlere sokuyor.Mükemmel bir oyuncu, çok güzel bir film.

yenilmek hayatın bize getirdiği zorluk bu kadar kolaymı yaşamı bırakmak sana yakışan sıkı sıkı tutunnmaktır var olan değerlerin farkında değiliz maalesef filme gelirsek o baba ile annenin küçücük bir ışık görmeleri ve o vücut dilleri mükemmel son olarak bir iran atasözü ile bitirmek istiyorum . ; Eskiden Üzülürdüm Ayakkabım Olmadığı İçin Ama Ayağı Olmayan Birini Görünce Şimdi Artık Üzülmüyorum ...