Bebekler eleştirileri

insan sarsan bir film...kadraja giren görüntüler olağanüstü..yönetmen zaten çok iyi ve müziklerde ne diyeyim ben daha

görsellikte inanılmaz işler başarmış takeshi kitano..sanırım en uç nokta artık.birde ızdırap verici bir aşka hikayesi var ..birbirine bağlı ili insan ,sürekli onlarrı izliyorsunuz ,öyle fonlar oluşuyo ki diliniz damağınız kuruyabilir..ancak film biraz japon kültürünü kapsayan bir senaryoya ait, o yüzden filmden yere yer sıkılmanız olağan.malum japonların kültürünü anlamak zor..filmde görselliği arayanların baştacı edeceği bu filmi bence her sinemasever izlemeli.ve mükemmel görsellikten biraz payını almalı..

YAZININ 1. BÖLÜMÜ... Bu seneye kadar eminimki bir çokları için TAKESHI KITANO ismi pek bir anlam ifade etmiyordu..ama bu yılki İSTANBUL FİLM FESTİVALİ'nin en çok iz bırakan filmlerinden birisi olan DOLLS'u seyrettikten sonra eminimki herkes bu ismi bir yerlere not etmiştir.. DOLLS'a daha sonra geri döneceğim.. şimdi Japonların en sevdiği yönetmenlerden birisi olan KITANO'ya dönelim..
1947 yılında Tokyo'da dünyaya gelen KITANO ailenin tek erkek çocuğu ve en sessiz olanıdır.. babası Japonların ünlü Yakuza mafyası üyelerindendir..yine kendisinin belirttiği üzere babasından son derece çekinir ve hiç konuşmazmış..öyleki hayatı boyunca babasıyla sadece üç kez konuşmuş..(bu geçenlerde sinema dergisindede özellikle belirtilmişti) 60'lı yıllarda Meiji Üniversitesi 'nde Makine Mühendisliği bölümünü kazanarak öğrenimini sürdürmüş.. yalnız disiplinsiz davranışları ve aşırı kavgacı kimliği nedeniyle okuldan atılması fazla geçikmemiş...(bu çoğu sinemacının ortak noktası galiba..ya okulu bırakırlar yada atılırlar ) babasıyla bir türlü yıldızı barışmayan KITANO eve dönmek yerine çeşitli işlere girerek hayatını yalnız sürdürür... Garsonluktan , inşaat işçiliğine kadar pek çok işte çalışır...70'lerin başlarında bir striptiz klübünde asansör görevlisi olarak işe başlıyor ve hayatı bundan sonra tamamiyle değişiyor.. çalıştığı kulüpte geceleri bizim stand up adını verdiğimiz Japonların ise Manzai adını verdiği tek kişilik komedi şovlarını seyrederek onlardan çok etkileniyor.. sessiz bir kişiliğe sahip olan KITANO kendisini bu uğurda geliştirmeye başlıyor.. striptizci kızlardan dans eğitimi almadan şarkı söylemeye kadar pek çok uğraşa başlıyor.. bu sayede kendisindeki taklit yeteneğininde farkına varıyor.. ve çok geçmeden asansör görevlisi olarak başladığı striptiz kulübünde komedi şovlarına çıkmaya başlıyor..en başlarda komediye hiç uymayan sert mizacı nedeniyle pek rağbet görmesede kendisine has üslubuyla çok sevilen bir karakter haline geliyor.. o sıralar emekliliğine ramak kalmış olan Kiyoshi Kaneko ile tanışıyor ve beraber THE TWO BEATS grubunu kuruyorlar.. bu unutulmaya yüz tutmuş KANEKO'nunda hayatını değiştiriyor.. beraberce uzun yıllar şovlar yapıyorlar ve tüm Japon gençlerinin tanıdığı bir grup halini alıyorlar.. daha sonraları bu ikili televizyona transfer oluyor ve bir çok program ve dizi film gerçekleştiriyorlar.. bir andan tüm Japonya'nın tanıdığı bir komedi ikilisi oluyorlar.. KITANO bunların yanında mizah öyküleri yazmaya başlıyor..ve bir çok tv dizisinin senaristliğini yapıyor.. 80'lerin başında KITANO sinemaya adım atıyor ve THE TWO BEATS grubu dağılıyor.. emekliliğini KITANO sayesinde uzun yıllar erteleyen KANEKO'da grup dağıldıktan sonra tek başına birşeyler yapmaya çalışıyor..ama bir zaman sonra unutulup gidiyor..
Sinemada karşımıza bambaşka bir KITANO çıkıyor.. halkın tanıdığı komik adam gitmiş yerine sert mizacını sonuna kadar kullanan ciddi bir adam gelmiş.. ilk filmleride bu yüzden pek tutulmuyor...mafya vari bu aksiyon filmlerinde yıllarca tanıdıkları komik adamı perdede elinde silahlarla ve sert bakışlarıyla gören seyirciler kendilerini yine gülmekten alamıyorlar bu yeni karakteri bir türlü benimsiyemiyorlar... ama KITANO ısrarla ciddi karakterlerdeki oyunculuğuna devam ediyor ve ünlü yönetmen NAGISA OSHIMA'nın MERRY CHRISTMAS,MR. LAWRENCE filmiyle cümle aleme bu işte ne kadar usta olduğunu ve ciddi rolleride başarıyla oynuyabileceğini gösteriyor.. 80'ler boyunca bir çok aksiyon filminde kamera karşısına geçiyor..kimisinde polis kimisinde yakuza olarak bir çok şiddet filminde boy gösteriyor..öyleki artık kimse bu adamı komik adam olarak anımsamıyor.. ve KITANO burada yine beklenmiyeni yapıp tekrar şov dünyasına dönüyor.. yine eskisi gibi komik..ama bu sefer daha sert ve acımasız.. sahnelerde yine japon gençlerinin ilgisini çekmeyi başarıyor .. ve yine hiç beklenmeyen bir şey yapıp müzik kaseti çıkartıyor.. ama bu pek beklenen bir etki yaratmıyor.. öyleki bir köşe yazarı şöyle diyor..''BEAT'ı (bu arada artık halk arasındaki adı Beat Takashı'dir.. bu isim ona The Two Beats grubundan kalmıştı) dinlediğimde harakiri yapmamak için kendimi zor tuttum'' kaset fiyaskosundan sonra müzisyenliğini gece kulüplerinde sadece zevk için piyano çalarak sürdürüyor..

Masal tadında simgeleriyle hayatın aşk dalındaki burukluklarını anlatan usta işi bir rüya filmi......
Filmin iki kukla ile başlayan bölümünde bu kısmın ne için olduğunu bilmeden başlıyorsunuz izlemeye filmi ama ikici yarıdan itibaren anlaşılır duruma gelen bir drama sahnelemesi mevcut.....
Yönetmen aşk için nelerin yapılabileceğini karşılıksız aşk olgusunu kullanarak irdelemiş....
Masalsı görüntüleri ve insanın içine işleyen müziklerde aşkın keskin kenarının simgesi gibi....
Ya da iki sevgiliyi tutan bir ipin aslında sevgililerin beraberde ayrıda olamayacakları gibi bir çıkmazı niteliyor....
Pişmanlıklar ya da hayatın geçici hevesleri adına verilmiş kararlar uğruna katman katman işlenen aşk acısını hissetmemek ne mümkün...
Sessiz ve konuşmadan uzak karakterlerin aslında anlattığı ya da anlatmaya çalıştığı onca şeyi yönetmen usta diliyle bize gayet iyi anlatıyor....
Sinema diline ise diyecek bir şeyi bulabilecek insan yoktur kanımca...
Tadılması gereken bir yapım....

harika bir aşk filmi.insanda yapmacıklık duygusu uyandırmıyor hiç bir sahnesinde.
aylarca armıştım bu filmi ve bulamamıştım.trt2 sağolsun:)2 defa gösterdi, ama keşke bir daha gösterse..
bu mükemmel görsel şöleni kaçırmayın derim.

Filmin temposu belki evinizde beslediğiniz kaplumbağadan daha hızlı değil ama,ona da bu ağırlık yakışıyor,üç hüzünlü aşk öyküsünü birbirine teğet geçişlerle anlatışı ve kurgusu mükemmel,başlangıçdaki Kabuki tiyatrosu ise tüm filmi özetleyerek unutulmaz bir seyir zevki yaşatıyor,oyuncular ise sessiz sedasız performanslarıyla akılda kalmayı başarıyor,özellikle pop yıldızına aşık olan adamın hikayesi çok hüzünlü,ama başroldeki aşıklar kadar değil,onların bu nereye gittiği belli olmayan yürüyüşleri zamanla bir iç yolculuğa dönüşüyor ve aralarındaki bağı(urganı)görsel olarak güçlendiriyor,oğlan kızı sürekli belli anıları yaşadıkları yerlere götürüyor sırayla onun hafızasında bir yankısını bulabilmek için,bulduğu an ise en taş kalpli insanı bile ağlatacak cinsten bir sunumla bunu gösteriyor yönetmen Kitano,renklerin ve kotümlerin kullanımı ise başlı başına bir olay ve filme en az oyuncular kadar destek veriyorlar,az ve öz müzikler ise can yakıyor,Bebekler izlemesi zor bir film,ama bir kez o yolculuğa çıktınız mı dönüşü de olmayan bir yapısı var,yürek burkan müthiş finali de ayrıca övgüye değer,kırık kalpler için.Saygılar.

çok başarılı. karpostal tadında görsellik. vurucu bir film

İnsanların, parmaklarının ucuyla yıkıp daha sonrada o yıkıntıların altında kalmış yaşantılarını anlatan olağanüstü bir film...

Film işte budur kısa ve öz replikler şahane görsellik.Takeshi usta ağlattı beni film boyu.Uzakdoğu sinemasına hayranlığımın temelleri bu filme dayanır.

Bence en iyi Kitano filmi. Bu filme mükemmel demek için iki kez düşünmek gerekiyor. Bu film mükemmel değil, olağanüstü bir film.

izmirli arkadaşlar, ben de istanbul'da yaşayan bir izmirliyim. izmir'deyken bu filmlerin hiç birini göremezdik. Maalesef ki 5 yıl önce İzmir'i bıraktığımdan beri de hiç bir şey değişmedi. Gidin sinemalardan isteyin arkadaşlar. Bazı sinemaların internet siteleri, anket kutuları, filan var, oralara bu taleplerimizi iletelim. Hiç biri yoksa müdüriyetlere filan gidip "şu şu filmleri izlemek istiyoruz ama neden gelmiyor" diye sorun. Biz istemeden bize bir şey vermeyecek bunlar arkadaşlar! Mutlaka taleplermizi iletelim...

cennet kadar güzel ,bıçak kadar keskin ,aşk kadar dokunaklı .tam kitanoya göre.bir şahaser

bu film aşkı değil, aslında aşkın bile seçimlerden ibaret olduğunu anlatıyor.

kitanonun dediği gibi ruhsal şiiddet yoğun. sayfalarca yorum yazabilirdim :) 10

2 yıılık kız arkadaşından yeni ayrılmış biri olarak filmi hatırlamak biraz canımı yakıyor. aşk yoktur modundayım o yüzden sağlıklı değerlendiremeyeceğim kanısındayım. ilk izlediğim de -ki o zamanlar aşık ve mutluydum- bir gün bu duruma düşmem inşallah demiştim. sanırım şimdi ''bağlı dilenciler''den biriyim.

yine etkisinde kaldığım filmlerden bir tanesi.maalesef TRT haricinde hiçbir yerde böyle filmleri izleyemiyorum :(