Beyazperde
Hesabım
Ortalama puan
3,8
519 Puanlama
5
15 Eleştiri
4
41 Eleştiri
3
17 Eleştiri
2
12 Eleştiri
1
11 Eleştiri
0
8 Eleştiri
Sırala
Filtrele:
Hepsi
Bu filme yorum yazarken üzerinde çok düşündüm. Çünkü bir tarafta ödül almış ve sanatsal yapısı itibariyle Türk sinema kültüründe iyi bir yere sahip olan bir film varken diğer tarafta ise atlata atlata izlemek zorunda kalan bir izleyici olarak ben varım. Evet, gereksiz diyaloglardan ve müziklerden arınmış bir film, buna katılıyorum ama ya daha fazlası? Yani bunlardan arındıysa bir film, yerini başka şeylerin alması gerekmez miydi?
Bu minvalde Züğürt Ağa filmi vardır ki benim için Yeşilçam'ın tacı elinde tutan filmidir. Hikayenin büyük bir gerçekçilikle, hem güldürü hem dram eşliğinde rahatlıkla karşı tarafa hissettirildiği bir yapımdan bahsediyoruz. Peki Uzak filmi, bundan seneler sonra bana Züğürt Ağa'dan farklı ne katabildi?
Pekâlâ sessiz ve yavaş ilerleyen sahneler barındıran bir filmi izleyebilirim ve bundan keyif de alırım ancak filmin tamamını bu şekilde geçirmek bana makul gelmedi. Neredeyse olay örgüsünün yok denecek kadar az olduğu, izleyenin aklında kalacak cinsten üç-beş diyalogun dahi olup olmadığının tartışılacağı bir yapıt olmuş.
Filmi izlerken görür görmez Beyoğlu'nda çekildiğini anladım, malum İstanbul'un eski yerleşim yeri olmasına rağmen etrafta arsa yokmuşçasına bir arabanın dahi zor geçebildiği şekilde kurulmuş o dar sokakları tanımamak mümkün değil. O sokaklardan çok daha güzel bir hikaye çıkabilirdi. Ancak ben sadece şehir yaşantısına ayak uyduran bir adamın, yanına gelen köylü akrabası ile arasındaki kültür farkından ve konfor alanının bozulmasından rahatsız olmasına dair hikayesini izleyebildim.
Bu arada filme bir virgül koyup şundan bahsetmek istiyorum. Filmdeki Mahmut karakteri aslında gündelik hayata dair şöyle bir iz taşıyor. Her ne kadar prestijli ve başarılı bir hayatımız olsa dahi iyi gitmeyen aile yaşantısı ve gençken ne kadar tatlı gelse de ilerleyen yaşta insanı özellikle manevi yönden sarsacak olan yalnızlık kavramı insanı adeta bir enkaza çevirebiliyor. Sanırım buradan da iş ve sosyal yaşantımız kadar da eş tercihimizi en azından kırklı yaşlara geldiğimizde Mahmut'un hayatını tecrübe etmemek namına iyi yapmamız gerektiği sonucu çıkıyor.
Bu minvalde Züğürt Ağa filmi vardır ki benim için Yeşilçam'ın tacı elinde tutan filmidir. Hikayenin büyük bir gerçekçilikle, hem güldürü hem dram eşliğinde rahatlıkla karşı tarafa hissettirildiği bir yapımdan bahsediyoruz. Peki Uzak filmi, bundan seneler sonra bana Züğürt Ağa'dan farklı ne katabildi?
Pekâlâ sessiz ve yavaş ilerleyen sahneler barındıran bir filmi izleyebilirim ve bundan keyif de alırım ancak filmin tamamını bu şekilde geçirmek bana makul gelmedi. Neredeyse olay örgüsünün yok denecek kadar az olduğu, izleyenin aklında kalacak cinsten üç-beş diyalogun dahi olup olmadığının tartışılacağı bir yapıt olmuş.
Filmi izlerken görür görmez Beyoğlu'nda çekildiğini anladım, malum İstanbul'un eski yerleşim yeri olmasına rağmen etrafta arsa yokmuşçasına bir arabanın dahi zor geçebildiği şekilde kurulmuş o dar sokakları tanımamak mümkün değil. O sokaklardan çok daha güzel bir hikaye çıkabilirdi. Ancak ben sadece şehir yaşantısına ayak uyduran bir adamın, yanına gelen köylü akrabası ile arasındaki kültür farkından ve konfor alanının bozulmasından rahatsız olmasına dair hikayesini izleyebildim.
Bu arada filme bir virgül koyup şundan bahsetmek istiyorum. Filmdeki Mahmut karakteri aslında gündelik hayata dair şöyle bir iz taşıyor. Her ne kadar prestijli ve başarılı bir hayatımız olsa dahi iyi gitmeyen aile yaşantısı ve gençken ne kadar tatlı gelse de ilerleyen yaşta insanı özellikle manevi yönden sarsacak olan yalnızlık kavramı insanı adeta bir enkaza çevirebiliyor. Sanırım buradan da iş ve sosyal yaşantımız kadar da eş tercihimizi en azından kırklı yaşlara geldiğimizde Mahmut'un hayatını tecrübe etmemek namına iyi yapmamız gerektiği sonucu çıkıyor.
her sahnesi fotoğraf karesi gibi olan film..filmde ki iki karakterinde kaderleri bir anlamda aynı yola cıkmaktadır, sonunun cok carpıcı olduğnu düsündüğüm kısık bütceye rağmen olağanüstü teknik kaliteyi yakalayabilmis, aldığı bütün iyi elestirileri hakkeden oldukca basarılı bir film. tüm bunlara rağmen filmi sıkıcı bulanları da anlayabiliyorum
Bu filmin aldığı ödülleri biliyorum.Açıkçası ödüller hangi kriterlere göre veriliyor bilmiyorum.Oyunculuklar mükemmel.Ama filmi izlerken çok sıkıldım.Bi kere film müziği denen olay yok.Filmin ilk 10 dakikasında diyalog yok.
bence kendisine takdim edilmiş ödülü sonuna kadar hakeden bir film, yönetmen fotoğrafçı da olduğu için seyir zevki çok yüksek ve afişi de insanı uzaklara götürüyor. ' yak bi gemici cigarası '
bence bu fılm türk sınemasının basına gelmiş en ıyı şeylerden biri.tartışmasız sınema klasıklerı arasında yer hak ettıgı yrı alması gerekıyor.bırbırıne her anlamda uzak gıbı gorunsede slında bırıne cok yakın ıkı karakter uzerınde sehirleşmenın ınsanlar uzerındekı etkısı harıka bır şekilde işlenmiş ayrıca ıkı karakter uzerınde de yadsınamaz derecede etkısı olan istanbul mukemmel bır sekılde beyaz perdeye yansıtılmıs her izleyişimde farklı bir yönünü daha kesfettıgım bu fılm izlenmeyı ve saygı görmeyi hakedıyor...
Arkadaşlar herkes bu filmi sevemez çünkü çok yavaş bir film, filmi gece 4 te izledim.Bence çok harika bir film, filmi izlerken kendi hayatımı olmasada başka insanların hayatını gördüm ,belkide ilerde benimde başıma yusufun başına geldiği olaylar gibi olaylar gelebilir , bu yüzden işte film budur dedim izlerken , izleyiciye hayattan süper bir kesit vermiş izleyenlere zaten daha en başında filmin yavaş ilerleyeceğini belli etmiş yönetmen....Yanlız filmin en sonunda biraz zorlandım anlayamadım hemen beyazperdeye girip olan biten ne? diye bir bakayım dedim.....bence en sonunda olan olayda yönetmen birazda bizim düşünmemizi ve nasıl istersek öğle bağlamamızı istemiş. Bu film izlediğim en iyi türk filmi...evet mutluluktan bile iyi..
n.bilge ceylan ın taşrada geçen filmlerinden sonra kamerasını ve olağanüstü yeteneğini istanbula taşıdığı film.cannes film festivalinde başroldeki iki oyuncuyada en iyi erkek oyuncu ödülünü getiren(ne yazıkki genç olan ödülüne kavuşamadan vefat etti,diğeri ise çok heyecanlı olduğundan sahneye çıkıp ödülünü almadı yerine bilge ceylanın eşi aldı)nadide bir film.şehirleşmiş,konformist yaşantıların insanları nasıl değiştirip canavarlaştırdığını,kendi rahatlarının bozulmaması adına akrabada olsa kimseyle yardımlaşmadan kendi refahından taviz vermeden içe dönük sürülen bir hayat...diğer tarafta ise köy yaşantısının binbür türlü çaresizliğinden,işsizlik ve iletişimsizliğin insanları yok edip envayi çeşit bunalımlara ittiği,tekdüze ve sıkıntılı sürüp giden ömürden büyük umutlarla şehre gelen ve oradada hayal kırıklıkları ile karşılaşan başka bir hayat...boğazınıza düğümlenecek ve sizin yakanızı uzun süre belkide ömür boyu bırakmayacak bir başyapıt.
çok fazla ödül almış olabilir belki bazı insanlara göre oscar adayı bir film bile olabilir.fakat zevkler ve renkler tartışılmaz.bana göre film çok durağandı,izlerken sıkıldım.filmin ne zaman biteceğini durup düşündüm.3 maymunu da izledim.her 2 filmde de gördüm ki filmin sonu sanki seyirciye bırakılıyor.çünkü bazılarının ne olduğu,nereye gittiği vs... hakkında bir ipucu verilmiyor.
çok abartılmış bence.kendi halinde acemice yapılan filmlere insanların verdiği kıymeti anlayabilmiş değilim.e başından beri sıkan bi film,oyunculuk adına çok iyi kareler de görmedim açıkçası.
Çok akıcı bir film olduğu söylenemez belki ama kesinlikle izlenmeye değer. Mükemmel bir fotoğrafçı olan Ceylan'ın elinden çıkmış olduğundan olsa gerek sinematografik olarak olağanüstü! Doğal oyunculuklar ve senaryonun da etkisiyle kendinizi öykünün içinde bulmak da, uyuya kalmak da mümkün.. Ben özellikle, fotoğraf çekmek için gittiklerinde arabada geçen sahneye, genç adamın ayakkabılarını sinirlenerek dolaba "tıkarkenki" ve alakalı-alakasız birçok ıvır-zıvırın toplandığı çekmece sahnelerine bayıldım.. :) Bu bir tip kitap okurken de yaşanan "baktığımız yerde aynı şeyi görmüşüz,yaşamışız" sendromu,sevinci.. o anki ruh halimden midir bilemiyorum ama filmin genel fotoğrafındaki o hüznü hiç yakalayamadım ama keyiflik, arşivlik...
Filmi daha yeni izleme fırsatı bulabildim ilk defa. Açıkça söylemek isterim ki başarılı bir yapım olmuş. Kişiler ve psikolojileri üzerine sade ama etkileyici bir yapım. En iyi erkek ödülünü aldı zaten, hakediyo bence. İstanbul ve Boğaz manzaraları da ayrıca çok hoş. Tebrikler Nuri Bilge Ceylan'a. Hala izlemeyenlere tavsiye...
hım..filmin kamera açıları ve oyuncularına söyleyecek söz yok.ama çok şey bekleyenlerin ve fransız sinemasını sevmeyenlerın gitmemesi tavsiye dilir.olağanca durağan ve subjektif yanların çokça olduğu bir film..seyri hoş ama güzel mi?hım,bence tartışılır..
ben de bu filmden zevk almayanlardanım. Nasıl olur da ödül alır anlam veremedim.
uzak bence izlenmesi gereken bir film.çoktandır aklımdaydı ama yeni izleme fırsatı buldum. evet film sıkıcı ama anlatmak istediği şeyi direk olarak seyirciye vermediği için sıkıcı. filmi izlerken kendinizi biraz olsun o hayatı yaşıyormuş gibi hayal ederseniz sanırım sıkılmazsınız.
Herkesin etkileneceği filmlerden değil.Ancak hayattan kopuk,hayatın anlamını arayan ve tek özlemi uzaklara gitmek olanların kendilerinden çok şey bulacakları bir film.Böyle muhteşem bir filmi bize sunduğu için N.Bilge Ceylan’a , performanslarıyla oyunculuk dersi veren M.Emin Toprak ve Muzaffer Özdemir’e teşekkürler.
- En son Beyazperde eleştirileri
- En İyi Filmler
- Basın Puanlarına Göre En İyi Filmler