Beyazperde
Hesabım
Ortalama puan
3,8
516 Puanlama
5
15 Eleştiri
4
41 Eleştiri
3
17 Eleştiri
2
12 Eleştiri
1
11 Eleştiri
0
8 Eleştiri
Sırala
Filtrele:
- Hepsi
-
-
-
-
-
-
Bu filme gelmiş geçmiş en iyi Türk filmi diyenleri anlamak mümkün değil..Şaşırdım..Filmi izlerken uyumamak için çabaladım..Ne oyunculuk var ne konu..Sırf buradaki yorumlara bakarak izledim ve pişmanım.:) Bu filme vereceğim oy 4/10.. Eziyetti resmen..
Nuri Bilge Ceylan külliyatında "Uzak" dönemi ile "Kış Uykusu" dönemi arasında gözle görülür bir fark var. "Kış Uykusu", "Bir Zamanlar Anadolu'da" ve hatta "Üç Maymun" daha geveze, daha rahat izlenebilir, ana akım sinemaya daha yakın. "Uzak" kaliteli bir film, ancak son dönem işlerini daha fazla beğeniyorum Ceylan'ın. Bu durumun "sanat filmleri herkese hitap etmez", "sanat filmini izlemek kolay değildir" falan gibi nedenlerle ilgisi yok. "Olgunlaşma" sürecini çok rahat oturtabiliyorum kafamda. "Bir Zamanlar Anadolu'da" ile bayağı yüksek seviyelere gelmiş, "Kış Uykusu" ile ise doruk yapmış bir olgunlaşma bu. Kusursuz bir senaryo ve oyunculuk varken son işlerinde, "Uzak"ta kusurlu bir senaryo ve oyunculuk var mesela. Genel izleyici adına konuşmuyorum, ancak bireysel olarak benim gözüme batan bir durum bu. Böyle önemli bir yönetmenin, böyle ödüllü bir filmini görmek lazım muhakkak. Bir şeyler hissettirmeyi başarıyor.
sektörleşmeye karşı bir tepki olarak doğan minimalizm akımına örnek verilebilecek bir yapıt durağan, dublajsız, dekorlar sade ve islevsel, dış müzik yok benim ilgimi çekmiyor ama bu kötü olduğu anlamına gelmiyor. 5/10
filmi cnbc-e de izledim filmi oldukça sessiz durağan geçmesine ragmen yinede kendini izlettiren bir film tıpkı zeki demirkubuzun filmlerinde olduğu gibi farklı hayatlara farklı sorunlara sahip kişilerin nasıl birarada yaşıyamadığının bir göstergesiydi bu film iyi işlenmiş ama dediğim gibi çok ağır giden bir film bu arada filmdeki hoş kareler dikkat çekici tablo kartpostal kıvamında kareler etkileyiciydi fazla kişinin beğeneceğini ummadığım ama farklı olduğunu düşündüğüm bir film...
Büyük bir merakla izleyip hayal kırıklığına uğradığım filmlerden biri. Sadeliğiyle ön plana çıkan filmin elle tutulur gözle görülür hiçbir konusu yok. Fotoğrafçı bir adamın sıradan hayatını ve evine misafir olan gencin gözünden İstanbul anlatılıyor. Sorun şu li film de ne bir olay ne bir olgu var. Cannes'te ödül almasına şaşırdım doğrusu. Türk filmi düşmanı olduğum sanılmasın, nice yapımlar vardır ki hakkettiği yere gelmemiş. Mesela ''Büyük adam küçük aşk'' Sadece zaman kaybı olarak görüyorum.
Ödüller almış çokta beğenilen bir film. Tabikide beğenen kadar beğenmeyende var. Ben beğenmedim. Belkide çok şey umduğum içindir. Fakat bana bişeyler katmadı, hissettirmedi. Buda benim şahsi yorumum.
çok yavaş bir film...uyuyordum az kalsın...
Eski türk filmlerinden ve Duvara karşıdan sonra hiçbir türk filmini beğenmez oldum.Film çok kötü.Beğenenleri saygı duyuyorum.Onlarda bize duysunlar.Bizi sinema kültüründen anlamayan ve hollywood delisi sanmasınlar.Filmin tek artısı Görüntüleri çok iyi olması.
Ne desem gerçekten bilemiyorum, film/belgesel hakkında.Bazı sahnelerde gerçekten daldım hayallere fakat bu sadece seslerden kaynaklanıyor.
Kar üzerinde yürürken çıkan MUHTEŞEM SESLER veya denizdeki dalga sesleri veya EVDE YÜRÜRKEN PARKELERDEN ÇIKAN ÇEKİCİ VE SİNİR BOZUCU sesleri veya fare ile olan savaş...Diğer yanda izlerken salt keyif aldığımı söyleyemem. Kesinlikle hikayede bana katan bir şey yok ve alan bir şeyde yok. Anlatılan zaten bizlerin her zaman karşılaştığı, artık bizler için klasik olmuş YURDUM İNSANI dramları. Yurt dışında epey bir ses getirdi, bilemiyorum dıştan bakınca belki daha da hoş gelecektir. Gerçekten bilemiyorum..
NE diyebilirim bu çalışma hakkında başka... Genel sesler muhteşem fakat senaryo ve oyunculuklar dipte, sanırım oldu. Ama genel olarak kötü demiyorum iyi de demiyorum. İzleyin bakalım bir şey kaybetmezsiniz, kazanmazsınız da. Objektif davranıp puan veremedim belki daha sonra...(!)
Kar üzerinde yürürken çıkan MUHTEŞEM SESLER veya denizdeki dalga sesleri veya EVDE YÜRÜRKEN PARKELERDEN ÇIKAN ÇEKİCİ VE SİNİR BOZUCU sesleri veya fare ile olan savaş...Diğer yanda izlerken salt keyif aldığımı söyleyemem. Kesinlikle hikayede bana katan bir şey yok ve alan bir şeyde yok. Anlatılan zaten bizlerin her zaman karşılaştığı, artık bizler için klasik olmuş YURDUM İNSANI dramları. Yurt dışında epey bir ses getirdi, bilemiyorum dıştan bakınca belki daha da hoş gelecektir. Gerçekten bilemiyorum..
NE diyebilirim bu çalışma hakkında başka... Genel sesler muhteşem fakat senaryo ve oyunculuklar dipte, sanırım oldu. Ama genel olarak kötü demiyorum iyi de demiyorum. İzleyin bakalım bir şey kaybetmezsiniz, kazanmazsınız da. Objektif davranıp puan veremedim belki daha sonra...(!)
Bu filme yorum yazarken üzerinde çok düşündüm. Çünkü bir tarafta ödül almış ve sanatsal yapısı itibariyle Türk sinema kültüründe iyi bir yere sahip olan bir film varken diğer tarafta ise atlata atlata izlemek zorunda kalan bir izleyici olarak ben varım. Evet, gereksiz diyaloglardan ve müziklerden arınmış bir film, buna katılıyorum ama ya daha fazlası? Yani bunlardan arındıysa bir film, yerini başka şeylerin alması gerekmez miydi?
Bu minvalde Züğürt Ağa filmi vardır ki benim için Yeşilçam'ın tacı elinde tutan filmidir. Hikayenin büyük bir gerçekçilikle, hem güldürü hem dram eşliğinde rahatlıkla karşı tarafa hissettirildiği bir yapımdan bahsediyoruz. Peki Uzak filmi, bundan seneler sonra bana Züğürt Ağa'dan farklı ne katabildi?
Pekâlâ sessiz ve yavaş ilerleyen sahneler barındıran bir filmi izleyebilirim ve bundan keyif de alırım ancak filmin tamamını bu şekilde geçirmek bana makul gelmedi. Neredeyse olay örgüsünün yok denecek kadar az olduğu, izleyenin aklında kalacak cinsten üç-beş diyalogun dahi olup olmadığının tartışılacağı bir yapıt olmuş.
Filmi izlerken görür görmez Beyoğlu'nda çekildiğini anladım, malum İstanbul'un eski yerleşim yeri olmasına rağmen etrafta arsa yokmuşçasına bir arabanın dahi zor geçebildiği şekilde kurulmuş o dar sokakları tanımamak mümkün değil. O sokaklardan çok daha güzel bir hikaye çıkabilirdi. Ancak ben sadece şehir yaşantısına ayak uyduran bir adamın, yanına gelen köylü akrabası ile arasındaki kültür farkından ve konfor alanının bozulmasından rahatsız olmasına dair hikayesini izleyebildim.
Bu arada filme bir virgül koyup şundan bahsetmek istiyorum. Filmdeki Mahmut karakteri aslında gündelik hayata dair şöyle bir iz taşıyor. Her ne kadar prestijli ve başarılı bir hayatımız olsa dahi iyi gitmeyen aile yaşantısı ve gençken ne kadar tatlı gelse de ilerleyen yaşta insanı özellikle manevi yönden sarsacak olan yalnızlık kavramı insanı adeta bir enkaza çevirebiliyor. Sanırım buradan da iş ve sosyal yaşantımız kadar da eş tercihimizi en azından kırklı yaşlara geldiğimizde Mahmut'un hayatını tecrübe etmemek namına iyi yapmamız gerektiği sonucu çıkıyor.
Bu minvalde Züğürt Ağa filmi vardır ki benim için Yeşilçam'ın tacı elinde tutan filmidir. Hikayenin büyük bir gerçekçilikle, hem güldürü hem dram eşliğinde rahatlıkla karşı tarafa hissettirildiği bir yapımdan bahsediyoruz. Peki Uzak filmi, bundan seneler sonra bana Züğürt Ağa'dan farklı ne katabildi?
Pekâlâ sessiz ve yavaş ilerleyen sahneler barındıran bir filmi izleyebilirim ve bundan keyif de alırım ancak filmin tamamını bu şekilde geçirmek bana makul gelmedi. Neredeyse olay örgüsünün yok denecek kadar az olduğu, izleyenin aklında kalacak cinsten üç-beş diyalogun dahi olup olmadığının tartışılacağı bir yapıt olmuş.
Filmi izlerken görür görmez Beyoğlu'nda çekildiğini anladım, malum İstanbul'un eski yerleşim yeri olmasına rağmen etrafta arsa yokmuşçasına bir arabanın dahi zor geçebildiği şekilde kurulmuş o dar sokakları tanımamak mümkün değil. O sokaklardan çok daha güzel bir hikaye çıkabilirdi. Ancak ben sadece şehir yaşantısına ayak uyduran bir adamın, yanına gelen köylü akrabası ile arasındaki kültür farkından ve konfor alanının bozulmasından rahatsız olmasına dair hikayesini izleyebildim.
Bu arada filme bir virgül koyup şundan bahsetmek istiyorum. Filmdeki Mahmut karakteri aslında gündelik hayata dair şöyle bir iz taşıyor. Her ne kadar prestijli ve başarılı bir hayatımız olsa dahi iyi gitmeyen aile yaşantısı ve gençken ne kadar tatlı gelse de ilerleyen yaşta insanı özellikle manevi yönden sarsacak olan yalnızlık kavramı insanı adeta bir enkaza çevirebiliyor. Sanırım buradan da iş ve sosyal yaşantımız kadar da eş tercihimizi en azından kırklı yaşlara geldiğimizde Mahmut'un hayatını tecrübe etmemek namına iyi yapmamız gerektiği sonucu çıkıyor.
uzak güzel bir filmdi.ne çok abartılı ne çok sade.ortayı yakalmış.filmde anlayanlar için güzel mesajlar veriliyor.iki adamın ayrı yaşamları,amaçları,istekleri vb unsurlar anlatılmaya çalışılmış.çoğu kişinin durağan olarak gördüğü film (ki durağanlık göze çarpıyor) izlenmesi gerekir diye düşünüyorum.
ustaca anlatılmış herşey bu filmde.aslında bu görüntülere film bile diyemiyorum.gerçeğin ta kendisi.Bu filmin ardından tedavim bitti kendime geldim.
- En son Beyazperde eleştirileri
- En İyi Filmler
- Basın Puanlarına Göre En İyi Filmler